{
  "chapter": 1,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "1.1",
      "translation": "சஞ்சயா, தர்மத்தின் களமான குருக்ஷேத்திரத்தில் போரிட விரும்பி ஒன்று கூடிய என் மகன்களும் பாண்டவர்களும் என்ன செய்தார்கள்?",
      "explanation": "பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரன், போர்க்களத்தை தொலைவிலிருந்தே காணும் ஆற்றல் கொண்ட தன் அமைச்சன் சஞ்சயனிடம், குருக்ஷேத்திரத்தில் என்ன நடந்தது என்று கேட்டு கீதையைத் தொடங்குகிறான். “என் மகன்கள்” (மாமகா:) என்பது கௌரவர்களைக் குறிக்கிறது; பாண்டவர்கள் அவனுடைய சகோதரனின் மக்கள். “தர்மத்தின் களம்” என்பதை, அதாவது நல்லொழுக்கத்திற்கும் கடமைக்குமான களம் என்பதை, சிலர் உண்மையான புனிதத் தலமாகவும், வேறு சிலர் இந்தப் போர் ஒரு அறப்போராட்டம் என்பதற்கான குறிப்பாகவும் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "1.2",
      "translation": "அப்போது அரசன் துரியோதனன், அணிவகுத்து நிற்கும் பாண்டவர்களின் படையைக் கண்டு, தன் ஆசிரியரை அணுகி இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.",
      "explanation": "குருக்ஷேத்திரத்தில் என்ன நடந்தது என்ற பார்வையற்ற அரசன் திருதராஷ்டிரனின் கேள்விக்கு சஞ்சயன் இங்கே பதில் சொல்கிறான். அவன் மகன் துரியோதனன் பாண்டவர்களின் படை அணிவகுத்திருப்பதைப் பார்த்து, தன் ஆசிரியரான (ஆசார்யர்) துரோணரிடம் சென்று பேசினான் என்கிறான். அடுத்த ஸ்லோகங்களில் வரும் இரு படைகளைப் பற்றிய துரியோதனனின் மதிப்பீட்டுக்கு இது முன்னுரையாக அமைகிறது."
    },
    {
      "id": "1.3",
      "translation": "ஆசிரியரே, பாண்டுவின் மகன்களுடைய இந்தப் பெரும் படையைப் பாருங்கள்; உங்களுடைய அறிவுக்கூர்மை மிக்க சீடனான துருபதனின் மகன் இதைப் போர் அணிவகுப்பில் நிறுத்தியிருக்கிறான்.",
      "explanation": "போருக்குச் சற்று முன் கௌரவ அரசனான துரியோதனன் தன் ஆசிரியர் துரோணரிடம் கூறுவதை சஞ்சயன் தெரிவிக்கிறான். துருபதனின் மகனான திருஷ்டத்யும்னன் அணிவகுத்த பாண்டவர் படையை அவன் சுட்டிக்காட்டுகிறான்; திருஷ்டத்யும்னன் துரோணரிடமே பயின்றவன். “உங்கள் சீடன்” என்ற சொல், எதிரணியை நடத்துபவனுக்குப் பயிற்சி அளித்தவர் துரோணரே என்பதை உணர்த்தும் மறைமுகக் குத்தல் என்று பலர் கருதுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "1.4",
      "translation": "இந்தப் படையில் வீரர்களும் பெரிய வில்லாளிகளும் உள்ளனர்; போரில் அவர்கள் பீமனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நிகரானவர்கள்: யுயுதானன், விராடன், மகாரதனான துருபதன்…",
      "explanation": "சஞ்சயன் துரியோதனன் தன் ஆசிரியர் துரோணரிடம் கூறும் சொற்களை எடுத்துரைக்கிறான். எதிரி அணியின் பலத்தைக் காட்ட, பாண்டவர் படையிலுள்ள வீரர்களை அவன் பெயர் சொல்லிக் குறிப்பிடத் தொடங்குகிறான். “மகாரதன்” என்பது ஒரே நேரத்தில் பல எதிரிகளோடு போரிடக்கூடிய தளபதி. இந்தப் பட்டியல் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.5",
      "translation": "திருஷ்டகேது, சேகிதானன், வீரம் மிக்க காசி அரசன்; புருஜித், குந்திபோஜன், மனிதருள் காளையான சைப்யன்…",
      "explanation": "துரியோதனன் துரோணரிடம் பாண்டவர் படையின் பெரும் வீரர்களைப் பெயர் சொல்லிக் குறிப்பிடுவதை சஞ்சயன் விவரிக்கிறான்; இந்த ஸ்லோகம் அந்தப் பட்டியலின் தொடர்ச்சி. “மனிதருள் காளை” (நரபுங்கவ) என்பது “மனிதர்களில் சிறந்தவன்” என்பதைக் குறிக்கும் பாரம்பரிய சொல்வழக்கு. இது பெயர்களின் பட்டியல் மட்டுமே; இதன் பொருளில் மரபுகளிடையே குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு இல்லை."
    },
    {
      "id": "1.6",
      "translation": "வீரமிக்க யுதாமன்யுவும், வலிமைமிக்க உத்தமௌஜாவும், சுபத்திரையின் மகனும், திரௌபதியின் மகன்களும் — இவர்கள் அனைவருமே மகாரதர்கள்.",
      "explanation": "துரியோதனன் தன் ஆசிரியரான துரோணரிடம் பாண்டவ சேனையின் வீரர்களைப் பட்டியலிடுவதை சஞ்சயன் எடுத்துரைக்கிறான்; இந்த ஸ்லோகத்துடன் அந்தப் பட்டியல் முடிகிறது. இங்கே சுபத்திரையின் மகனான அபிமன்யுவும், திரௌபதியின் ஐந்து மகன்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். மகாரதன் என்பவன் மிகுந்த வலிமையும் போர்த்திறனும் கொண்ட முதல்தர தேர்வீரன்."
    },
    {
      "id": "1.7",
      "translation": "இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, நம் பக்கத்தில் சிறந்து விளங்குபவர்களையும் அறிந்துகொள்ளுங்கள்; என் படையின் தலைவர்களான அவர்களை நீங்கள் அறியும்படி உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.",
      "explanation": "சஞ்சயன் துரியோதனனின் வார்த்தைகளைக் கூறுகிறான்; துரியோதனன் தன் ஆசிரியரான துரோணரிடம் பேசுகிறான். பாண்டவர் தரப்பு வீரர்களைப் பட்டியலிட்ட பின், இப்போது தன் சொந்தப் படையின் தலைவர்களைப் பற்றிக் கூறத் தொடங்குகிறான். “இருபிறப்பாளர்” (துவிஜ) என்பது துரோணரைப் போன்ற கற்றறிந்த பிராமணருக்கான மரியாதைப் பட்டம். இந்தத் தொனியில் சிலர் தன்னம்பிக்கையைக் காண்கிறார்கள்; வேறு சிலர் மனக்கலக்கம் கொண்ட அரசனின் பதற்றமான தேற்றுதலாகக் காண்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "1.8",
      "translation": "நீங்களே, பீஷ்மர், கர்ணன், போரில் வெற்றி கொள்ளும் கிருபர், அஸ்வத்தாமன், விகர்ணன், அதேபோல் சோமதத்தனின் மகன்…",
      "explanation": "சஞ்சயன் கூறும் விவரணையில், துரியோதனன் தன் ஆசிரியர் துரோணரிடம் பேசுகிறான். பாண்டவர் தரப்புத் தலைவர்களைக் குறிப்பிட்ட பிறகு, இப்போது தன் தரப்பின் முதன்மை வீரர்களை, துரோணரையே முதலில் வைத்து, வரிசைப்படுத்துகிறான். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே தனக்காக உயிரைத் துறக்கத் தயாராக இருக்கும் பல வீரர்களையும் சேர்க்கிறான்."
    },
    {
      "id": "1.9",
      "translation": "எனக்காக உயிரையும் துறக்கத் தயாரான வேறு பல வீரர்களும் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் பலவகை ஆயுதங்களை ஏந்தியவர்கள், அனைவரும் போரில் திறமை மிக்கவர்கள்.",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற அரசன் திருதராஷ்டிரனிடம், அவன் மகன் துரியோதனன் ஆசிரியர் துரோணரிடம் கூறியதைத் தெரிவிக்கிறான். முந்தைய ஸ்லோகத்தில் முக்கியத் தளபதிகளைக் குறிப்பிட்ட துரியோதனன், இங்கே தன் பக்கம் உள்ள மற்ற பல வீரர்களையும் சேர்க்கிறான். அவர்கள் தனக்காக உயிரைப் பணயம் வைக்கும் அளவுக்கு விசுவாசமுள்ளவர்கள் என்றும், நன்கு ஆயுதம் தரித்துப் பயிற்சி பெற்றவர்கள் என்றும் அவன் வலியுறுத்துகிறான்."
    },
    {
      "id": "1.10",
      "translation": "பீஷ்மரால் காக்கப்படும் நம்முடைய அந்தப் படை போதாதது; ஆனால் பீமனால் காக்கப்படும் அவர்களுடைய இந்தப் படை போதுமானது.",
      "explanation": "சஞ்சயன், பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனிடம், இரு படைகளையும் பார்த்தபடி அவன் மகன் துரியோதனன் துரோணரிடம் கூறியதைச் சொல்கிறான். துரியோதனன் பீஷ்மரின் காவலில் உள்ள கௌரவப் படையை, பீமனின் காவலில் உள்ள பாண்டவப் படையுடன் ஒப்பிடுகிறான். முக்கியச் சொல் அபர்யாப்தம்; அதற்கு “போதாதது” என்றும் “அளவற்றது” என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் இதை இருவிதமாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள்: தன் படை குறைவுபடுகிறது என்ற கவலை கலந்த ஒப்புதல் என்றும், தன் படை அளவற்றது, எதிரியின் படை அளவுடையது என்ற நம்பிக்கையான பெருமிதம் என்றும்."
    },
    {
      "id": "1.11",
      "translation": "ஆகவே, எல்லா நுழைவிடங்களிலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் உறுதியாக நின்று, நீங்கள் அனைவரும் பீஷ்மரையே காக்க வேண்டும்.",
      "explanation": "துரியோதனன் தன் படைத்தலைவர்களிடம் பேசுகிறான்; சஞ்சயன் அதைத் திருதராஷ்டிரனுக்குச் சொல்கிறான். தன் படையின் வலிமையைப் புகழ்ந்த பின், ஒவ்வொரு தலைவனும் ஒவ்வொரு நுழைவிடத்திலும் (அயனம்) தனக்குரிய இடத்தில் நிலைத்து நின்று, தலைமைத் தளபதியான பீஷ்மரைக் காக்க வேண்டும் என்று அவன் கட்டளையிடுகிறான். சிலர் இதை நல்ல போர்த்தந்திரம் என்று காண்கின்றனர்; வேறு சிலர் பீஷ்மரைச் சார்ந்திருப்பதால் துரியோதனனுக்கு இருந்த பதற்றத்தின் குறிப்பாகக் காண்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "1.12",
      "translation": "அவனுக்கு மகிழ்ச்சியூட்டுவதற்காக, குரு வம்சத்தின் மூத்தவரும் பேராற்றல் மிக்கவருமான பாட்டனார் பீஷ்மர் சிங்கம்போல் உரத்து முழங்கி, தம் சங்கை ஊதினார்.",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்குப் போர்க்களத்தை விவரிக்கிறான். பீஷ்மரைக் காக்குமாறு துரியோதனன் தளபதிகளிடம் கேட்ட பிறகு, குருவம்சத்து மூத்தவரான அவர் சிங்கம்போல் முழங்கிச் சங்கை ஊதுகிறார். இது துரியோதனனின் மனத்தை உற்சாகப்படுத்துவதோடு போர் தொடங்கப்போவதையும் அறிவிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.13",
      "translation": "பின்னர் சங்குகளும், பேரிகைகளும், பணவம், ஆனகம் எனும் முரசுகளும், கோமுகம் எனும் கொம்புகளும் திடீரென ஒரே நேரத்தில் முழங்கின; அந்த ஒலி பேரதிர்வாக இருந்தது.",
      "explanation": "சஞ்சயன் குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் நடப்பதைப் பார்வையற்ற அரசன் திருதராஷ்டிரனுக்கு விவரிக்கிறான். குருக்களில் மூத்தவரான பீஷ்மர் சங்கு ஊதிய பிறகு, கௌரவப் படை முழுவதும் சங்குகள், முரசுகள், கொம்புகள் போன்ற போர்க் கருவிகளை முழக்கியது. அதனால் காதைப் பிளக்கும் பேரொலி எழுந்து போரின் தொடக்கத்தை அறிவித்தது."
    },
    {
      "id": "1.14",
      "translation": "அதன்பின், வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய பெரிய தேரில் நின்றிருந்த மாதவரும் பாண்டுவின் மகனும் தங்கள் தெய்வீக சங்குகளை முழங்கினர்.",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்குப் போர்க்களத்தை விவரிக்கிறான். கௌரவர் தரப்பின் சங்கு, முரசு ஆரவாரத்துக்குப் பிறகு, இப்போது பாண்டவர் தரப்புக்குக் கவனம் திரும்புகிறது. கிருஷ்ணரும் (மதுவின் வழித்தோன்றலான மாதவர்) அர்ஜுனனும் (பாண்டுவின் மகன்) தங்கள் தெய்வீக சங்குகளை முழங்கிப் பதிலளிக்கின்றனர்; இது போர் தொடங்குவதைக் குறிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.15",
      "translation": "ஹ்ரிஷீகேசர் பாஞ்சஜன்யத்தை ஊதினார்; தனஞ்ஜயன் தேவதத்தத்தை ஊதினான்; அஞ்சத்தக்க செயல்களைச் செய்யும் விருகோதரன் பௌண்ட்ரம் என்ற பெரிய சங்கை ஊதினான்.",
      "explanation": "பார்வையற்ற அரசன் திருதராஷ்டிரனுக்கு, போர் தொடக்கத்தில் பாண்டவர் தரப்பு சங்குகளை முழக்கிய விதத்தை சஞ்சயன் விவரிக்கிறான். ஹ்ரிஷீகேசர் (புலன்களின் தலைவர்) என்பது கிருஷ்ணர்; தனஞ்ஜயன் என்பது அர்ஜுனன்; விருகோதரன் (“ஓநாய் வயிறு”) என்பது அஞ்சத்தக்க வீரச்செயல்களுக்குப் பெயர்பெற்ற பீமன். ஒவ்வொரு வீரருக்கும் பெயர்பெற்ற சங்கு உண்டு; அவற்றின் முழக்கம் போருக்குத் தயார் என்பதை அறிவிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.16",
      "translation": "குந்தியின் மகனான அரசன் யுதிஷ்டிரன் அனந்தவிஜயத்தை முழக்கினான்; நகுலனும் சகதேவனும் சுகோஷத்தையும் மணிபுஷ்பகத்தையும் முழக்கினர்.",
      "explanation": "பாண்டவர் தரப்பு சங்குகளை முழக்கிப் போரை அறிவித்த விதத்தை சஞ்சயன் பார்வையற்ற திருதராஷ்டிரனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறான். இங்கே பாண்டவர்களில் மூத்தவனான யுதிஷ்டிரனின் சங்கையும், இரட்டையர்களான நகுலன், சகதேவன் ஆகியோரின் சங்குகளையும் குறிப்பிடுகிறான். ஒவ்வொரு வீரனின் சங்குக்கும் தனிப் பெயர் உண்டு; இது படையின் ஆயத்தத்தையும் பெருமிதத்தையும் காட்டுகிறது."
    },
    {
      "id": "1.17",
      "translation": "சிறந்த வில்லாளியான காசி மன்னனும், மகாரதனான சிகண்டியும், திருஷ்டத்யும்னனும், விராடனும், தோற்கடிக்கப்படாத சாத்யகியும்…",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்கு, போரின் தொடக்கத்தில் பாண்டவர் தரப்பு சங்குகளை முழக்கியதை விவரிக்கிறான். இந்த ஸ்லோகம் அந்தத் தரப்பின் வீரர்கள் பட்டியலைத் தொடர்கிறது: காசி மன்னன், சிகண்டி, திருஷ்டத்யும்னன், விராடன், சாத்யகி. மகாரதன் என்பவன் பலரை ஒரே நேரத்தில் எதிர்கொள்ளக்கூடிய சிறந்த தேர்வீரன். வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.18",
      "translation": "பூமியின் தலைவனே, துருபதனும், திரௌபதியின் மகன்களும், பெருந்தோள் உடைய சுபத்திரையின் மகனும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தனித்தனியாகத் தங்கள் சங்குகளை முழக்கினர்.",
      "explanation": "போர்க்களமான குருக்ஷேத்திரத்தில் பாண்டவர் பக்கத்தினர் சங்கு முழக்கியதை சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனுக்குத் தொடர்ந்து விவரிக்கிறான். இங்கே துருபதன், திரௌபதியின் ஐந்து மகன்கள், பெருந்தோள் உடைய சுபத்திரையின் மகனான அபிமன்யு ஆகியோர் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக முழக்கினர் என்கிறான். திருதராஷ்டிரனை “பூமியின் தலைவனே” (பிருதிவீபதே) என்று அழைக்கிறான்; முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய வாக்கியம் இதில் நிறைவடைகிறது."
    },
    {
      "id": "1.19",
      "translation": "அந்த முழக்கம் வானத்தையும் பூமியையும் எதிரொலிக்கச் செய்து, திருதராஷ்டிரனின் மகன்களுடைய இதயங்களைப் பிளந்தது.",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்கு, குருக்ஷேத்திரப் போரின் தொடக்கத்தில் பாண்டவர் தரப்பின் சங்கொலிகள் எப்படி ஒலித்தன என்பதை விவரிக்கிறான். அந்த முழக்கம் வானையும் பூமியையும் எதிரொலிக்கச் செய்து, திருதராஷ்டிரனின் மகன்களான கௌரவர்களின் இதயங்களைப் பிளந்தது. கௌரவர் தரப்பின் ஒலி வெறும் பேரொலி என்று மட்டுமே (1.13) கூறப்பட, பாண்டவர் தரப்பின் ஒலி எதிரிகளின் இதயங்களைப் பிளந்ததாகக் கூறப்படுவதை, போரின் முடிவின் முன்னறிவிப்பாகப் பல விளக்கவுரையாளர்கள் காண்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "1.20",
      "translation": "அப்போது, திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அணிவகுத்து நிற்பதைக் கண்டு, ஆயுதங்கள் பாயத் தொடங்கும் வேளையில், குரங்குக் கொடி உடைய பாண்டுவின் மகன் தன் வில்லை உயர்த்தி…",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்குக் குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தை விவரிக்கிறான். சங்குகள் முழங்கிய பின் படைகள் போரைத் தொடங்கத் தயாராக நிற்கின்றன; அப்போது அர்ஜுனன் தன் வில்லை உயர்த்துகிறான். அவன் கொடியில் அனுமன் இருப்பதால் அவன் குரங்குக் கொடியோன் (கபித்வஜன்) எனப்படுகிறான்; இனி அவன் கிருஷ்ணரிடம் பேசப்போகிறான். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.21",
      "translation": "அப்போது, பூமியின் தலைவரே, அவன் ஹிருஷீகேசரிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான். அர்ஜுனன் கூறினான்: “அச்யுதா, என் தேரை இரு படைகளுக்கும் நடுவில் நிறுத்து, …",
      "explanation": "சஞ்சயன் பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்குப் போர்க்களத்தை விவரிக்கிறான்; அவனை இங்கே “பூமியின் தலைவரே” என்று அழைக்கிறான். போர் தொடங்கும் வேளையில் அர்ஜுனன் தன் வில்லை உயர்த்தியிருக்கிறான். தன் தேரோட்டியான கிருஷ்ணரை, ஹிருஷீகேசர் (புலன்களின் தலைவர்), அச்யுதர் (வீழ்ச்சியற்றவர்) என்று அழைத்து, இரு படைகளுக்கும் நடுவே தேரை நிறுத்தும்படி கேட்கிறான். அவனது வேண்டுகோள் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.22",
      "translation": "…போரிட விரும்பி நிற்கும் இவர்களை நான் பார்வையிட்டு, இந்தப் போர் முயற்சியில் நான் யாருடன் போரிட வேண்டும் என்பதைக் காணும் வரை.”",
      "explanation": "அர்ஜுனன் தன் தேரோட்டியான கிருஷ்ணரிடம் (அச்யுதர், “வழுவாதவர்”) தன் வேண்டுகோளைத் தொடர்கிறான். தான் எதிர்கொள்ளப் போகும் வீரர்களைப் பார்வையிடுவதற்காக, இரு படைகளுக்கு நடுவே தேரை நிறுத்தச் சொல்கிறான். தன் உறவினர்களை அங்குக் காணும்போது அவனுக்கு ஏற்படும் மனக்குழப்பத்துக்கு இந்த ஸ்லோகம் களம் அமைக்கிறது. இந்த வாக்கியம் முந்தைய ஸ்லோகத்திலிருந்து தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.23",
      "translation": "போரிடத் தயாராக நிற்பவர்களை, திருதராஷ்டிரனின் தீய புத்தியுடைய மகனுக்குப் போரில் நன்மை செய்ய விரும்பி இங்கே கூடியிருப்பவர்களை, நான் பார்க்க விரும்புகிறேன்.",
      "explanation": "அர்ஜுனன் தன் தேரோட்டியான கிருஷ்ணரிடம் பேசுகிறான்; இரு படைகளுக்கு நடுவில் தேரை நிறுத்தும்படி கேட்டு, தான் யாருடன் போரிட வேண்டும் என்பதைப் பார்க்க விரும்புகிறான் (முந்தைய ஸ்லோகம்). இங்கே, “தீய புத்தியுடையவன்” (துர்புத்தி) எனப்படும் திருதராஷ்டிரனின் மகன் துரியோதனனுக்கு ஆதரவாக வந்தவர்களைப் பார்க்க விரும்புவதாகக் கூறுகிறான். அவன் பேச்சில் இன்னும் உறுதி தெரிகிறது; அவனது குழப்பம் அடுத்த ஸ்லோகங்களிலேயே வெளிப்படத் தொடங்குகிறது."
    },
    {
      "id": "1.24",
      "translation": "குடாகேசனால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட ஹிருஷீகேசர், பாரதா, இரு படைகளுக்கும் நடுவே சிறந்த தேரை நிறுத்தி…",
      "explanation": "பார்வையற்ற மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்கு சஞ்சயன் போர்க்களத்தை விவரிக்கிறான்; அவனையே இங்கு “பாரதா” என்று அழைக்கிறான். குடாகேசன் (“தூக்கத்தை வென்றவன்” அல்லது “அடர்ந்த முடியுடையவன்”) என்னும் அர்ஜுனன், வீரர்களைப் பார்க்கும்படி தன் தேரை நிறுத்துமாறு ஹிருஷீகேசரான (“புலன்களின் தலைவர்”) கிருஷ்ணரிடம் கேட்டிருந்தான். அதன்படி கிருஷ்ணர் தேரை இரு படைகளுக்கும் நடுவே நிறுத்தினார். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.25",
      "translation": "பீஷ்மர், துரோணர் மற்றும் அனைத்து மன்னர்களின் முன்னிலையில் அவர், “பார்த்தா, இங்கே கூடியிருக்கும் இந்தக் குருக்களைப் பார்” என்று கூறினார்.",
      "explanation": "சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனுக்கு அடுத்து நடந்ததைச் சொல்கிறான். அர்ஜுனனின் தேரோட்டியான கிருஷ்ணர், இரு படைகளுக்கு நடுவே, பீஷ்மர், துரோணர் மற்றும் பிற மன்னர்களுக்கு எதிரே தேரை நிறுத்தியுள்ளார். பார்த்தன் என்றால் பிருதையின் (குந்தியின்) மகன்; அவனிடம் கூடியிருக்கும் குருக்களைப் பார்க்கச் சொல்கிறார். இது எதிர்ப்படையில் தன் உறவினர்களைக் கண்டு அர்ஜுனன் துயரப்படுவதற்கான பின்னணியை அமைக்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.26",
      "translation": "அங்கே பிருதையின் மகனான அர்ஜுனன், அவர்களிடையே நின்றிருந்த தந்தையர்களையும், பாட்டனார்களையும், ஆசிரியர்களையும், தாய்மாமன்களையும், சகோதரர்களையும், மகன்களையும், பேரன்களையும், நண்பர்களையும் கண்டான்…",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தேரை இரு படைகளுக்கு நடுவே நிறுத்தி, கூடியிருந்த குருக்களைப் பார்க்கும்படி அர்ஜுனனிடம் கூறிய பிறகு நடந்ததை சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனிடம் விவரிக்கிறான். தான் போரிடப்போகிறவர்கள் தன் சொந்த உறவினர்கள், பெரியோர்கள், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் என்பதை அர்ஜுனன் காண்கிறான். “தந்தையர்” (பித்ருக்கள்) என்ற சொல் சித்தப்பா, பெரியப்பா போன்ற தந்தையின் தலைமுறையைச் சேர்ந்த மூத்தவர்களையும் குறிக்கலாம். இந்தப் பட்டியல் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.27",
      "translation": "இரு படைகளிலும் மாமனார்களையும் நண்பர்களையும் அவன் கண்டான். குந்தியின் மகன் அங்கே நின்றிருந்த அந்த உறவினர்கள் அனைவரையும் உற்றுப் பார்த்து…",
      "explanation": "போர்க்களத்தைப் பார்க்கும் குந்தியின் மகன் அர்ஜுனன் காண்பதை சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனுக்கு விவரிக்கிறான். முந்தைய ஸ்லோகத்தின் பட்டியல் தொடர்கிறது: மாமனார்களும் (ச்வசுரர்) நலம் நாடும் நண்பர்களும் (சுஹ்ருத்) இரு படைகளிலும் நிற்கிறார்கள்; அவர்கள் அனைவரும் தன் உறவினர்கள் (பந்து) என்பதை அர்ஜுனன் உணர்கிறான். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "1.28",
      "translation": "ஆழ்ந்த இரக்கம் மேலிட, துயரத்தில் மூழ்கியவனாக அவன் இவ்வாறு கூறினான். அர்ஜுனன் கூறினான்: “கிருஷ்ணா, போரிட ஆவலுடன் இங்கே நிற்கும் என் சொந்த உறவினர்களான இவர்களைக் கண்டு…",
      "explanation": "சஞ்சயன் மன்னன் திருதராஷ்டிரனுக்கு, இரு படைகளிலும் தன் உறவினர்களைக் கண்ட பிறகு அர்ஜுனனின் நிலையை விவரிக்கிறான். முதல் பாதி சஞ்சயனின் வருணனை: அர்ஜுனன் இரக்கத்தால் (கிருபா) சூழப்பட்டு துயரத்தில் (விஷாதம்) மூழ்குகிறான். இரண்டாம் பாதியில் அர்ஜுனனே கிருஷ்ணரிடம் பேசத் தொடங்குகிறான்; வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது. இந்த இரக்கத்தை சில மரபுகள் அவனது நற்குணத்தின் அடையாளமாகவும், வேறு சிலர் அவனது தர்மத்தை மறைக்கும் குழப்பமான பற்றாகவும் காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "1.29",
      "translation": "என் உறுப்புகள் தளர்கின்றன; வாய் உலர்ந்து போகிறது. என் உடல் நடுங்குகிறது; மயிர்க்கூச்செறிகிறது.",
      "explanation": "போருக்கு அணிவகுத்து நிற்கும் தன் உறவினர்களைப் பார்த்து, இரக்கமும் (கிருபா) துயரமும் தன்னை உடலளவிலும் ஆட்கொள்வதை அர்ஜுனன் விவரிக்கிறான். இந்த ஸ்லோகம் முதல் அறிகுறிகளைக் கூறுகிறது: தளரும் உறுப்புகள், உலர்ந்த வாய், நடுக்கம், மயிர்க்கூச்செறிதல். போரைப் பற்றிய தன் சந்தேகங்களைச் சொல்வதற்கு முன்பே அவனுடைய உறுதி சரிந்து வருவதை இது காட்டுகிறது."
    },
    {
      "id": "1.30",
      "translation": "காண்டீவ வில் என் கையிலிருந்து நழுவுகிறது; என் தோலும் எரிகிறது. என்னால் நிலையாக நிற்கவும் முடியவில்லை; என் மனம் சுழல்வது போல் இருக்கிறது.",
      "explanation": "குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் பேசுகிறான்; இரு படைகளிலும் தன் உறவினர்களைக் கண்டதால் தான் எவ்வாறு நிலைகுலைந்தான் என்பதை விவரிக்கிறான். காண்டீவம் அவனுடைய புகழ்பெற்ற வில்; அது கையிலிருந்து நழுவுவது அவனது மனஉறுதி எவ்வளவு குலைந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. தோல் எரிவது, நிற்க முடியாமை, மனம் சுழல்வது ஆகியவை முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய உடல் துன்ப அறிகுறிகளின் தொடர்ச்சி."
    },
    {
      "id": "1.31",
      "translation": "கேசவா, தீய சகுனங்களையே நான் காண்கிறேன்; போரில் என் சொந்த உறவினர்களைக் கொல்வதால் எந்த நன்மையும் விளையும் என்றும் நான் காணவில்லை.",
      "explanation": "போர்க்களத்தில் தன் உறவினர்களைக் கண்டு மனம் கலங்கிய அர்ஜுனன், கிருஷ்ணரிடம் (கேசவன்) தீய சகுனங்கள் (நிமித்தம்) தெரிவதாகக் கூறுகிறான். சொந்த மக்களைக் கொல்வதால் நிலையான நன்மை (ஸ்ரேயஸ்) எதுவும் கிடைக்கும் என்றும் அவனுக்குத் தோன்றவில்லை. இங்கே அவன் தன் பதற்றத்தை மட்டுமல்லாமல், போரின் நோக்கத்தையே கேள்வி கேட்கத் தொடங்குகிறான்."
    },
    {
      "id": "1.32",
      "translation": "கிருஷ்ணா, நான் வெற்றியை விரும்பவில்லை; அரசையும் சுகங்களையும் விரும்பவில்லை. கோவிந்தா, எங்களுக்கு அரசால் என்ன பயன்? இன்பங்களால் என்ன பயன்? வாழ்வினாலேயே என்ன பயன்?",
      "explanation": "போர்க்களத்தில் அணிவகுத்து நிற்கும் உறவினர்களைக் கண்டு அர்ஜுனன் குழப்பமடைகிறான்; போரின் வழக்கமான பலன்கள் தனக்கு அர்த்தமற்றுப் போய்விட்டன என்கிறான். கிருஷ்ணரை “கோவிந்தா” என்று அழைக்கிறான்; இது மரபுப்படி “பசுக்களைக் காப்பவர்” என்று விளக்கப்படும் பெயர். தன் சொந்த மக்களைக் கொன்று பெறும் வெற்றி, அரசு, சுகம் (சுக), உயிர் ஆகியவற்றுக்கு என்ன மதிப்பு என்று அவன் கேட்கிறான்."
    },
    {
      "id": "1.33",
      "translation": "யாருக்காக நாம் அரசையும் இன்பங்களையும் சுகங்களையும் விரும்பினோமோ, அவர்களே உயிரையும் செல்வத்தையும் துறந்து போரில் இங்கே நிற்கிறார்கள்.",
      "explanation": "சந்தேகத்தால் மனம் கலங்கிய அர்ஜுனன், போரிடுவதில் பயன் இல்லை என்று ஏன் எண்ணுகிறான் என்பதை கிருஷ்ணரிடம் தொடர்ந்து கூறுகிறான். அரசும் வசதிகளும் அன்புக்குரியவர்களுக்காகவே விரும்பத்தக்கவை; ஆனால் அவர்களே இந்தப் போரில் சாகத் தயாராக நிற்கிறார்கள். இங்கே உயிரையும் செல்வத்தையும் துறப்பது என்பது, தங்களுக்கு உள்ள அனைத்தையும் போருக்காகப் பணயம் வைத்துவிட்டனர் என்ற பொருள்."
    },
    {
      "id": "1.34",
      "translation": "ஆசிரியர்கள், தந்தையர், மகன்கள், அவ்வாறே தாத்தாக்கள், தாய்மாமன்கள், மாமனார்கள், பேரன்கள், மைத்துனர்கள், மற்ற உறவினர்களும்…",
      "explanation": "அர்ஜுனன் போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணரிடம் பேசுகிறான். யாருக்காக அரசையும் இன்பங்களையும் விரும்புகிறோமோ அவர்களே உயிரையும் செல்வத்தையும் துறக்கத் தயாராக நிற்கிறார்கள் என்று முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சொன்னான்; இங்கே அவர்கள் யார் என்று பட்டியலிடுகிறான்: ஆசிரியர்கள், பெரியோர், மகன்கள், சம்பந்திகள். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே அவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை என்கிறான்."
    },
    {
      "id": "1.35",
      "translation": "மதுசூதனா, இவர்கள் என்னைக் கொன்றாலும், இவர்களைக் கொல்ல நான் விரும்பவில்லை; மூன்று உலகங்களின் ஆட்சிக்காகவும் கூட அல்ல; அப்படியிருக்க, இந்தப் பூமிக்காகவா?",
      "explanation": "ஆசிரியர்களையும் உறவினர்களையும் எதிர்த்தரப்பில் கண்டு துயரத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனன், “மதுசூதனா” என்று, அதாவது மது என்ற அசுரனை அழித்தவர் என்று, கிருஷ்ணரை அழைத்துப் பேசுகிறான். அவர்கள் முதலில் தாக்கினாலும் அவர்களைக் கொல்ல மாட்டேன் என்றும், மூன்று உலகங்களின் ஆட்சிக்காகக்கூட மாட்டேன் என்றும் சொல்கிறான்; அப்படியானால் ஒரு பூமியின் அரசுக்காக எப்படிச் செய்வான்? இங்கே கடமைக்கும் (தர்மத்துக்கும்) குடும்பப் பாசத்துக்கும் இடையிலான அவனது தார்மிகக் குழப்பம் தொடங்குகிறது."
    },
    {
      "id": "1.36",
      "translation": "திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைக் கொன்ற பிறகு, ஜனார்த்தனா, நமக்கு என்ன மகிழ்ச்சி இருக்கும்? ஆயுதமேந்தித் தாக்க வந்த இவர்களைக் கொன்றால் பாவமே நம்மைப் பற்றிக்கொள்ளும்.",
      "explanation": "போர்க்களத்தில் துயரத்தால் மூழ்கிய அர்ஜுனன், திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைக் கொல்வதால் எந்த மகிழ்ச்சியும் கிடைக்காது என்று கிருஷ்ணரிடம் கூறுகிறான். அவர்களை ஆயுதமேந்தித் தாக்குபவர்கள் (ஆததாயிகள்) என்று அழைக்கிறான்; தர்ம நூல்கள் அத்தகையவர்களைக் கொல்ல அனுமதிக்கின்றன, ஆனாலும் அவர்களைக் கொன்றால் பாவம் (பாபம்) வரும் என்று அவன் அஞ்சுகிறான். சில உரையாசிரியர்கள் இந்த விதியை உயர்ந்த கடமையுடன் அவன் எடைபோடுவதாகக் காண்கின்றனர்; மற்றவர்கள் அவன் சிந்தனை உணர்ச்சியால் மங்கியுள்ளதாகக் காண்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "1.37",
      "translation": "ஆகையால் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களான நம் சொந்த உறவினர்களைக் கொல்வது நமக்குத் தகாது. மாதவா, நம் சொந்த மக்களைக் கொன்ற பிறகு நாம் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்?",
      "explanation": "போர்க்களத்தில் துயரத்தால் மனம் தளர்ந்த அர்ஜுனன் பேசுகிறான். முந்தைய ஸ்லோகத்திலிருந்து அவன் ஒரு முடிவுக்கு வருகிறான்: தாக்க வந்தவர்களைக் கொன்றாலும் பாவமே வந்து சேரும். இவர்கள் தன் சொந்த உறவினர்கள் என்பதால் அவர்களை அழிப்பதால் மகிழ்ச்சி கிடைக்காது என்பது அவன் வாதம். மாதவா என்பது கிருஷ்ணரின் ஒரு பெயர்; அவரையே அர்ஜுனன் அழைக்கிறான்."
    },
    {
      "id": "1.38",
      "translation": "இவர்கள் பேராசையால் மனம் மழுங்கிப் போனதால், குலத்தை அழிப்பதால் வரும் குற்றத்தையும், நண்பருக்குத் துரோகம் செய்வதில் உள்ள பாவத்தையும் காணாவிட்டாலும்…",
      "explanation": "அர்ஜுனன் தன் உறவினர்களுடன் போரிட ஏன் இயலவில்லை என்று கிருஷ்ணரிடம் விளக்குகிறான். கௌரவர்கள் பேராசையால் (லோபம்) மூழ்கியிருப்பதால், குலம் அழிவதன் (குலக்ஷயம்) தீமையையும் நண்பருக்குத் துரோகம் செய்யும் பாவத்தையும் அவர்கள் காண்பதில்லை என்கிறான். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே, இந்தத் தீமையைத் தெளிவாகக் காணும் தாங்கள் இந்தப் பாவத்திலிருந்து விலக வேண்டும் என்று அவன் வாதிடுகிறான்."
    },
    {
      "id": "1.39",
      "translation": "ஜனார்த்தனா, குலத்தை அழிப்பதால் உண்டாகும் தீமையை நாங்கள் தெளிவாகக் காணும்போது, இந்தப் பாவத்திலிருந்து விலகுவதை நாங்கள் ஏன் அறியாமல் இருக்க வேண்டும்?",
      "explanation": "அர்ஜுனன் தன் வாதத்தைத் தொடர்கிறான். முந்தைய ஸ்லோகத்தில், பேராசையால் மனம் மறைக்கப்பட்ட கௌரவர்கள் குலத்தை அழிப்பதிலும் நண்பர்களுக்குத் துரோகம் செய்வதிலும் உள்ள தவறைக் காணவில்லை என்றான். இங்கே தாங்கள் அந்தத் தீமையைக் காண்பதால், இந்தப் பாவத்திலிருந்து (பாபம்) விலகியிருக்க வேண்டும் என்கிறான். ஜனார்த்தனன் என்பது கிருஷ்ணரின் ஒரு பெயர்."
    },
    {
      "id": "1.40",
      "translation": "குலம் அழியும்போது, பழங்காலமாக வரும் குல தர்மங்கள் மறைந்துபோகின்றன. தர்மம் அழிந்துவிட்டால், அதர்மம் குலம் முழுவதையும் மூழ்கடித்துவிடுகிறது.",
      "explanation": "தன் உறவினர்களுடன் போரிட ஏன் தயங்குகிறேன் என்பதை அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருக்கு விளக்குகிறான். ஒரு குலம் அழியும்போது, அதைத் தாங்கி நிற்கும் பாரம்பரிய கடமைகளும் வழக்கங்களும் (குல தர்மம்) அதனுடன் மறைந்துவிடும் என்று அவன் கூறுகிறான். அவை இல்லாதபோது, எஞ்சியிருக்கும் குலத்தை அதர்மம், அதாவது தர்மத்திற்கு எதிரான சீர்கேடு, கவ்விக்கொள்ளும்."
    },
    {
      "id": "1.41",
      "translation": "அதர்மம் மேலோங்குவதால், கிருஷ்ணா, குலப் பெண்கள் கெட்டுப்போகிறார்கள்; பெண்கள் கெட்டுப்போனால், விருஷ்ணி குலத்தில் தோன்றியவனே, வர்ணக் கலப்பு உண்டாகிறது.",
      "explanation": "போரிடாமல் இருப்பதற்கான தன் வாதத்தை அர்ஜுனன் தொடர்கிறான். குலத்தின் மரபுகள் சிதைந்து அதர்மம் (தர்மத்துக்கு எதிரானது, அதாவது முறையற்ற நடத்தை) மேலோங்கினால் குலப் பெண்கள் கெடுவார்கள் என்றும், அதனால் சமூக வர்ணங்கள் கலக்கும் (வர்ணசங்கரம்) என்றும் அவன் கூறுகிறான். இந்த வாதம் அவனது காலத்தின் சமூகக் கருத்துகளைப் பிரதிபலிக்கிறது; இதை எவ்வளவு நேரடியாகக் கொள்வது என்பதில் வாசகர்களும் உரையாசிரியர்களும் மாறுபடுகின்றனர். இது அர்ஜுனனின் சொந்தக் கூற்றே, கிருஷ்ணருடையது அல்ல."
    },
    {
      "id": "1.42",
      "translation": "இந்தக் கலப்பு குலத்தையும், குலத்தை அழிப்பவர்களையும் நரகத்துக்கே இட்டுச் செல்கிறது. அவர்களின் முன்னோர்களும், பிண்டம் மற்றும் நீர் படைக்கும் சடங்குகள் நின்றுபோவதால், வீழ்ச்சியடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "அர்ஜுனன் தன் உறவினர்களுடன் போரிடுவதற்கு எதிரான தன் வாதத்தைத் தொடர்கிறான். வர்ணக் கலப்பு (வர்ண-சங்கரம்) குலத்துக்கும் அதை அழிப்பவர்களுக்கும் தீங்கு தரும் என்றும், பிண்டம் (அரிசி உருண்டை), உதகம் (நீர்) படைக்கும் சடங்குகளை நம்பியிருக்கும் முன்னோர்களுக்கும் தீங்கு தரும் என்றும் அவன் கூறுகிறான். இந்தக் கடமைகள் நின்றால் முன்னோர்கள் தங்கள் நிலையை இழக்கிறார்கள் என்பது அர்ஜுனனின் கருத்து."
    },
    {
      "id": "1.43",
      "translation": "குலத்தை அழிப்பவர்களின், வர்ணக் கலப்பை உண்டாக்கும் இந்தத் தவறுகளால், என்றும் நிலைத்த பிறப்புக்குரிய தர்மங்களும் குலதர்மங்களும் அழிந்து போகின்றன.",
      "explanation": "தன் உறவினர்களுடன் போரிடக் கூடாது என்ற வாதத்தை அர்ஜுனன் தொடர்கிறான். குடும்பத்தினரைக் கொல்வது சமூக வகுப்புகளின் கலப்புக்கு (வர்ணசங்கரம்) வழிவகுக்கும் என்றும், அதனால் என்றும் நிலைத்த பிறப்பு வகுப்புக்குரிய கடமைகளும் (ஜாதி தர்மம்) குடும்பத்துக்குரிய கடமைகளும் (குலதர்மம்) அழியும் என்றும் அவன் கூறுகிறான். இவை அர்ஜுனன் புரிந்துகொண்ட சமூக ஒழுங்கைக் காட்டுகின்றன; கிருஷ்ணர் பின்னர் அவனது வாதத்தை மறுப்பதால், இது கிருஷ்ணரின் சொந்தக் கருத்தை எவ்வளவு பிரதிபலிக்கிறது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "1.44",
      "translation": "ஜனார்தனா, குலதர்மம் அழிந்துபோன மனிதர்கள் நரகத்தில் காலவரையின்றி வாசம் செய்ய நேரிடும் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.",
      "explanation": "அர்ஜுனன் போருக்கு எதிரான தன் வாதத்தைத் தொடர்கிறான். குலதர்மம், அதாவது குடும்பக் கடமைகளும் மரபுகளும் அழிந்தால், அத்தகையோர் நரகத்தில் காலவரையின்றி வசிப்பார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது; இதை அவன் வழிவழியாகக் கேட்டறிந்ததாகவே கூறுகிறான். “அனியதம்” என்பதை பொதுவாக “குறிப்பிடப்படாத நீண்ட காலம்” என்று பொருள்கொள்வர்; சிலர் “தவிர்க்க முடியாமல்” என்றும் கொள்வர்."
    },
    {
      "id": "1.45",
      "translation": "ஐயோ! எவ்வளவு பெரிய பாவத்தைச் செய்ய நாம் முடிவு செய்துவிட்டோம்! அரசாட்சியின் இன்பத்தின் மேல் கொண்ட பேராசையால் நம் சொந்த உறவினர்களையே கொல்லத் தயாராகிவிட்டோமே.",
      "explanation": "போர்க்களத்தில் துயரத்தால் மூழ்கிய அர்ஜுனன், குடும்பக் கடமைகளான தர்மம் சிதைந்தால் ஏற்படும் துன்பங்களைப் பற்றி இப்போதுதான் பேசினான். இங்கே அவன் தன்னையும் தன் பக்கத்தினரையும் குற்றம் சாட்டுகிறான்: ஆட்சியின் சுகத்தின் மேல் உள்ள பேராசை (லோபம்) தங்களை ஒரு பெரிய பாவச் செயலை நோக்கித் தள்ளுகிறது என்கிறான். ஆயுதத்தைக் கீழே வைப்பதற்கு முன் அவனுடைய மனக்குழப்பத்தை இச்சொற்கள் காட்டுகின்றன."
    },
    {
      "id": "1.46",
      "translation": "ஆயுதம் ஏந்திய திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள், எதிர்க்காமல் ஆயுதம் இல்லாமல் நிற்கும் என்னைப் போரில் கொன்றால், அது எனக்கு அதிக நன்மையாகவே இருக்கும்.",
      "explanation": "உறவினர்களுடன் போரிட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தால் துயரத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனன், முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அவர்களைக் கொல்வதைப் பெரும் பாவம் என்று கூறியதைத் தொடர்கிறான். அவர்களைக் கொல்வதைவிட, ஆயுதமின்றி திருதராஷ்டிரனின் மகன்களாகிய கௌரவர்களின் கையால் இறப்பதே மேல் என்கிறான். இதுவே அவனது மனநெருக்கடியின் உச்சம்; அடுத்த ஸ்லோகத்தில் அவன் வில்லைக் கீழே வைக்கிறான்."
    },
    {
      "id": "1.47",
      "translation": "இவ்வாறு கூறிய அர்ஜுனன், துயரத்தால் கலங்கிய மனத்துடன், அம்புடன் கூடிய வில்லைக் கீழே வைத்து, போர்க்களத்தில் தேரின் இருக்கையில் அமர்ந்தான்.",
      "explanation": "சஞ்சயன் குருடனான அரசன் திருதராஷ்டிரனுக்கு, அர்ஜுனன் தன் பேச்சை எப்படி முடித்தான் என்பதைக் கூறுகிறான். தன் உறவினர்களுடன் போரிடுவதைவிட நிராயுதபாணியாகக் கொல்லப்படுவதே மேல் என்று சொன்ன பின், அவன் ஆயுதங்களை விட்டு, துயரத்தால் (சோகம்) மூழ்கி தேரில் அமர்கிறான். இத்துடன் முதல் அத்தியாயம் முடிகிறது; அடுத்து வரும் கிருஷ்ணரின் உபதேசத்துக்கு இது களம் அமைக்கிறது."
    }
  ]
}