{
  "chapter": 10,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "10.1",
      "translation": "மீண்டும், பெருந்தோள் உடையவனே, என் உயர்ந்த சொல்லைக் கேள். என் சொல்லில் மகிழ்ச்சி கொள்ளும் உனக்கு, உன் நன்மையை விரும்பி அதை நான் சொல்வேன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் பத்தாம் அத்தியாயத்தை அர்ஜுனனை மீண்டும் அழைத்துத் தொடங்குகிறார்; அவனை “மகாபாஹோ”, அதாவது பெருந்தோள் உடையவன் என்கிறார். அர்ஜுனன் கேட்பதில் மகிழ்வதாலும் அவனது நலனில் (ஹிதம்) தமக்குள்ள அக்கறையாலும் உயர்ந்த உபதேசத்தைச் சொல்லப் போவதாகக் கூறுகிறார். அடுத்து வரும் உபதேசம், உயிர்கள், தேவர்கள், முனிவர்கள் அனைவருக்கும் மூலமான கிருஷ்ணரின் தெய்வீக மகிமைகளை (விபூதி) பற்றியது."
    },
    {
      "id": "10.2",
      "translation": "தேவர்களின் கூட்டத்தினரும் என் தோற்றத்தை அறியமாட்டார்கள்; மகரிஷிகளும் அறியமாட்டார்கள். ஏனெனில் நான் எல்லா வகையிலும் தேவர்களுக்கும் மகரிஷிகளுக்கும் மூலமாக இருக்கிறேன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் தம் உயர்ந்த இயல்பைப் பற்றித் தொடர்ந்து பேசுகிறார். தேவர்களும் மகரிஷிகளும் தம் தோற்றத்தை (பிரபவம்) அறியமாட்டார்கள் என்கிறார்; ஏனெனில் அவர்களே அவரிடமிருந்து தோன்றியவர்கள். இதன் விளக்கத்தில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: பக்தி மரபுகள் கிருஷ்ணரைத் தனிப்பட்ட பரம்பொருளாக வலியுறுத்துகின்றன; அத்வைத மரபுகள் அவரை எல்லா உயிர்களின் பின்னுள்ள ஒரே மெய்ப்பொருளாகக் காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "10.3",
      "translation": "பிறப்பற்றவனாகவும், தொடக்கமற்றவனாகவும், உலகங்களின் மாபெரும் தலைவனாகவும் என்னை அறிபவன், மனிதர்களிடையே மயக்கமற்றவனாகி எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.",
      "explanation": "தேவர்களும் மகரிஷிகளும் தம் தோற்றத்தை அறியார் என்றும், தாமே அவர்கள் அனைவரின் மூலம் என்றும் கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, தம்மைப் பிறப்பற்றவன் (அஜன்), தொடக்கமற்றவன் (அனாதி), உலகங்களின் மாபெரும் தலைவன் (லோகமஹேஸ்வரன்) என்று உண்மையாக அறிபவன் மயக்கமற்றவனாகி (அசம்மூடன்) எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான் என்கிறார். இந்த அறிவை, தனிப்பட்ட இறைவனைப் பற்றிய பக்தி உணர்வாகக் காண்பவர்களும், எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படையான பரம்பொருளைப் பற்றிய உட்பார்வையாகக் காண்பவர்களும் உள்ளனர்."
    },
    {
      "id": "10.4",
      "translation": "புத்தி, ஞானம், மயக்கமின்மை, பொறுமை, உண்மை, புலனடக்கம், மன அமைதி, இன்பமும் துன்பமும், தோற்றமும் அழிவும், அச்சமும் அச்சமின்மையும்…",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தாமே எல்லா உயிர்களின் மூலம் என்று கூறி, தம்மிடமிருந்து வரும் பல உள்நிலைகளையும் குணங்களையும் வரிசைப்படுத்தத் தொடங்குகிறார். இந்த ஸ்லோகம் புத்தி, ஞானம், பொறுமை (க்ஷமா), புலனடக்கம் (தமம்), மன அமைதி (சமம்) ஆகியவற்றையும், இன்பம், துன்பம், பிறப்பு, இறப்பு, அச்சம் ஆகியவற்றையும் குறிப்பிடுகிறது. இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கு இவை அனைத்தும் தம்மிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன என்று அவர் கூறுகிறார்."
    },
    {
      "id": "10.5",
      "translation": "அகிம்சை, சமநிலை, மனநிறைவு, தவம், தானம், புகழ், இகழ் — உயிர்களின் இந்த வெவ்வேறு நிலைகள் என்னிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய, உயிர்களிடம் காணப்படும் நல்லதும் விரும்பத்தகாததுமான குணங்கள், நிலைகளின் பட்டியலைக் கிருஷ்ணர் தொடர்கிறார். இங்கே அகிம்சை, மனச் சமநிலை, மனநிறைவு, தவம், தானம், புகழ், இகழ் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்த வெவ்வேறு நிலைகள் (பாவங்கள்) அனைத்தும் தம்மிடமிருந்தே வருகின்றன என்கிறார்; இது இந்த அத்தியாயத்தில் வரும் அவரது தெய்வீக மகிமைகளின் (விபூதி) விளக்கத்துக்கு முன்னுரையாகிறது."
    },
    {
      "id": "10.6",
      "translation": "முற்காலத்து ஏழு மகரிஷிகளும், அவ்வாறே நான்கு மனுக்களும் என் மனத்திலிருந்து பிறந்தவர்கள்; என் இயல்பைக் கொண்டவர்கள். இவ்வுலகிலுள்ள இந்த உயிரினங்கள் அவர்களிடமிருந்தே தோன்றின.",
      "explanation": "எல்லாப் படைப்புக்கும் தாமே மூலம் என்பதைக் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். ஏழு மகரிஷிகளும் மனிதகுலத்தின் ஆதி மூதாதையரான நான்கு மனுக்களும் அவரது மனத்திலிருந்து தோன்றி, அவரது இயல்பை (பாவம்) தாங்கியவர்கள். “நான்கு” என்பது நான்கு மனுக்களையே குறிக்கிறதா, அல்லது சனகர் முதலிய நான்கு குமாரர்களைத் தனியே குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; ஆனாலும் ஸ்லோகத்தின் மையக் கருத்து ஒன்றே."
    },
    {
      "id": "10.7",
      "translation": "என்னுடைய இந்த மகிமையையும் என் யோகத்தையும் உண்மையாக அறிபவன், அசையாத யோகத்தில் நிலைபெறுகிறான். இதில் சந்தேகமில்லை.",
      "explanation": "முனிவர்களும் மனுக்களும், அவர்கள் வழியாக எல்லா உயிர்களும் தம்மிடமிருந்து தோன்றியதாகக் கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, தம் மகிமையையும் (விபூதி) தம் தெய்வீக ஆற்றலாகிய யோகத்தையும் உண்மையாக அறிபவன் அசையாத யோகத்தில் நிலைபெறுகிறான் என்கிறார். இங்கே “யோகம்” என்பது அவருடைய படைப்பாற்றலா, ஆட்சியதிகாரமா, அல்லது பக்தி ஒழுக்கமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; ஆனால் அந்த அறிவு வெறும் கேள்வியறிவாக இல்லாமல் உண்மையானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் அனைவரும் ஒத்துப்போகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "10.8",
      "translation": "நானே அனைத்தின் தோற்றம்; என்னிடமிருந்தே அனைத்தும் இயங்குகிறது. இதை உணர்ந்து, ஞானிகள் பக்தியுணர்வு நிறைந்தவர்களாக என்னை வழிபடுகிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக மகிமையை (விபூதி) தொடர்ந்து விளக்குகிறார். அவரே எல்லா உயிர்களின் மூலம் (பிரபவம்); அவரது ஆற்றலால்தான் உலகம் இயங்குகிறது. இதை உண்மையாக உணரும் ஞானிகள் (புதர்கள்) ஆழ்ந்த அன்பும் உள்ளார்ந்த ஈடுபாடும் கொண்ட உணர்வுடன் (பாவம்) அவரை வழிபடுகிறார்கள். இந்த உணர்வு அன்பான பக்தியை வலியுறுத்துகிறதா அல்லது தியான நிலையை வலியுறுத்துகிறதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; சொற்கள் இரண்டு வாசிப்புகளையும் தாங்குகின்றன."
    },
    {
      "id": "10.9",
      "translation": "என்னிடமே மனத்தை நிறுத்தி, உயிரை எனக்கே அர்ப்பணித்து, ஒருவருக்கொருவர் தெளிவை ஊட்டி, எப்போதும் என்னைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டு, அவர்கள் நிறைவடைகிறார்கள், மகிழ்கிறார்கள்.",
      "explanation": "தாமே அனைத்தின் மூலம் என்று அறிந்து தம்மை வழிபடும் ஞானிகளைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அவர்களின் சித்தமும் (மனம்) பிராணனும் (உயிர்மூச்சு) அவரிடமே திரும்பியுள்ளன; ஒருவருக்கொருவர் அறிவைப் பகிர்ந்து அவரைப் பற்றிப் பேசுவதிலேயே அவர்கள் நிறைவு காண்கிறார்கள். “உயிர்மூச்சு அவரிடம் சென்றது” என்பதை, உயிர் அவரிடமே நிலைத்திருக்கிறது என்றும், வாழ்க்கை முழுவதும் அவருக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டது என்றும் உரையாசிரியர்கள் விளக்குகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "10.10",
      "translation": "எப்போதும் என்னில் உறுதியாக நிலைத்து, அன்புடன் என்னை வழிபடுபவர்களுக்கு, எதன் மூலம் அவர்கள் என்னை அடைகிறார்களோ அந்த புத்தி யோகத்தை நான் அருளுகிறேன்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறியபடி, தன்னில் மனத்தை நிலைநிறுத்திய பக்தர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அவர்களுக்கு புத்தி யோகத்தை, அதாவது ஒழுக்கமான தெளிந்த அறிவுப் பார்வையை, தாம் அளிப்பதாகவும் அதன் மூலம் அவர்கள் தம்மை அடைவதாகவும் சொல்கிறார். பக்தி மரபுகள் இதை அன்புக்கு எதிர்வினையாக வரும் அருளாகக் காண்கின்றன; அத்வைத விளக்கம் இதை ஆத்மாவுடன் ஒன்றாக இருப்பதை வெளிப்படுத்தும் ஞானமாகக் காண்கிறது."
    },
    {
      "id": "10.11",
      "translation": "அவர்கள்மீதே கருணை கொண்டு, நான் அவர்களின் உள்ளத்தில் நிலைத்திருந்து, ஒளிவீசும் ஞான விளக்கால் அறியாமையிலிருந்து பிறந்த இருளை அழிக்கிறேன்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தம்மை அன்புடன் வழிபடுவோருக்குப் புத்தி யோகத்தை, அதாவது தெளிந்த அறிவின் யோகத்தை, அளிப்பதாகக் கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே கருணையினால் (அனுகம்பா) அவர்களின் உள்ளத்தில் (ஆத்மபாவம்) நிலைத்திருந்து, ஞானம் என்னும் ஒளிரும் விளக்கால் அறியாமையால் (அஜ்ஞானம்) உண்டான இருளை நீக்குவதாக அவர் விளக்குகிறார். ஆத்மபாவம் என்பதற்குப் பக்தனின் சொந்த உள்ளம் அல்லது மனம் என்றும், ஆன்மாவின் நிலை என்றும் உரையாசிரியர்கள் வெவ்வேறு பொருள் கொள்கின்றனர். ஆனால் இந்த ஞானம் பக்தியின் வழியாக வரும் அருள் என்பதில் அனைவரும் ஒப்புகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "10.12",
      "translation": "நீயே பரம பிரம்மன், நீயே பரம தாமம், நீயே மேலான தூய்மையாக்குபவன்; நீ நித்தியமான, தெய்வீகமான புருஷன், ஆதிதேவன், பிறப்பற்றவன், எங்கும் நிறைந்தவன்…",
      "explanation": "தன் மகிமையைப் பற்றிய கிருஷ்ணரின் உபதேசத்துக்குப் பதில் அளிக்கும் வகையில், அர்ஜுனன் இங்கே கிருஷ்ணர் யார் என்பதை உறுதிப்படுத்தத் தொடங்குகிறான். அவரைப் பரம பிரம்மன் (இறுதி உண்மை), பரம தாமம் (மேலான இருப்பிடம்), மேலான தூய்மைப்படுத்துபவர் (பவித்ரம்) என்கிறான். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே முனிவர்களும் இதையே கூறுவதாக அர்ஜுனன் சேர்க்கிறான். இங்கே “பிரம்மன்” என்பது உருவமற்ற முழுமுதலையா, அல்லது தனிப்பட்ட பரம்பொருளான கிருஷ்ணரையா குறிக்கிறது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; ஏனெனில் இந்த ஸ்லோகம் அவரைப் பிரம்மன் என்றும் புருஷன் என்றும் அழைக்கிறது."
    },
    {
      "id": "10.13",
      "translation": "எல்லா முனிவர்களும் உன்னை இவ்வாறே கூறுகிறார்கள்; தெய்வீக முனிவரான நாரதரும், அசிதரும், தேவலரும், வியாசரும் அவ்வாறே கூறுகிறார்கள்; இப்போது நீயே எனக்கும் அதைச் சொல்கிறாய்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக மகிமைகளை விளக்கியதற்கு அர்ஜுனன் இங்கே பதிலளிக்கிறான்; முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அவரைப் பரம பிரம்மன், பரம தாமம் என்று அழைத்தான். இப்போது ஆழ்ந்த உண்மைகளை நேரடியாக உணர்ந்த முனிவர்களான (ரிஷிகள்) நாரதர், அசிதர், தேவலர், வியாசர் ஆகியோரும் இதையே கூறினர் என்று சான்று காட்டுகிறான்; அசிதர், தேவலர் என்பவை ஒரே முனிவரின் (அசித தேவலர்) பெயர்கள் என்றும் சிலர் கொள்கின்றனர். இப்போது கிருஷ்ணரே தம் வாயால் அதை உறுதிப்படுத்துகிறார் என்றும் சேர்க்கிறான்."
    },
    {
      "id": "10.14",
      "translation": "கேசவா, நீ எனக்குச் சொல்லும் இவை அனைத்தையும் உண்மை என்றே நான் ஏற்கிறேன். பகவானே, உன் வெளிப்பாட்டை தேவர்களும் அறியமாட்டார்கள், தானவர்களும் அறியமாட்டார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக மகிமைகளை விவரித்ததற்கு அர்ஜுனன் பதிலளிக்கிறான்; அவை அனைத்தும் உண்மை என்று ஏற்கிறான், முந்தைய ஸ்லோகத்தில் குறிப்பிட்ட முனிவர்களும் அவ்வாறே கூறுகிறார்கள். தேவர்களும் அசுர இனத்தவரான தானவர்களும் இறைவனின் வெளிப்பாட்டை (வ்யக்தி), அதாவது அவர் எவ்வாறு தோன்றுகிறார் என்பதை, அறியமாட்டார்கள் என்றும் சேர்க்கிறான். சிலர் வ்யக்தியை இறைவனின் உண்மையான இயல்பு என்றும், சிலர் அவருடைய வெளிப்படும் வடிவங்களும் ஆற்றல்களும் என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "10.15",
      "translation": "புருஷோத்தமனே, உன்னை நீயே உன்னாலேயே அறிவாய்; உயிர்களைத் தோற்றுவிப்பவனே, உயிர்களின் தலைவனே, தேவர்களின் தேவனே, உலகின் அதிபதியே…",
      "explanation": "அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் தொடர்ந்து பேசுகிறான்; முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தேவர்களும் அசுரர்களும் கிருஷ்ணரின் வெளிப்பாட்டை உண்மையாக அறியமாட்டார்கள் என்று கூறினான். இங்கே கிருஷ்ணர் மட்டுமே தம்மைத் தாமே அறிவார் என்று சொல்லி, பல பட்டப்பெயர்களால் அவரை அழைக்கிறான். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே அவருடைய தெய்வீக மகிமைகளை (விபூதி) விவரிக்குமாறு வேண்டுகிறான்."
    },
    {
      "id": "10.16",
      "translation": "நீ எதையும் விடாமல், உன்னுடைய தெய்வீக மகிமைகளை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்; அந்த மகிமைகளால் நீ இந்த உலகங்களை எல்லாம் வியாபித்து நிற்கிறாய்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் மட்டுமே தம்மை உண்மையாக அறிவார் என்று அர்ஜுனன் முன்பு கூறினான்; இப்போது அவருடைய தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை விவரிக்குமாறு கேட்கிறான். விபூதி என்பது இறைவன் உலகில் தன்னை வெளிப்படுத்தும் மகிமை அல்லது ஆற்றல். கிருஷ்ணர் எல்லா உலகங்களிலும் எவ்வாறு வியாபித்து நிலைத்திருக்கிறார் என்பதை முழுமையாகச் சொல்லுமாறு அர்ஜுனன் வேண்டுகிறான்."
    },
    {
      "id": "10.17",
      "translation": "யோகியே, உன்னை எப்போதும் தியானித்துக்கொண்டிருக்கும் நான் உன்னை எப்படி அறிவேன்? பகவானே, எந்தெந்த நிலைகளில், எந்தெந்தப் பொருட்களில் நான் உன்னை நினைத்துத் தியானிக்க வேண்டும்?",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) விளக்கும்படி கேட்டிருந்தான். இங்கே இடைவிடாத தியானத்தின் மூலம் கிருஷ்ணரை எப்படி அறிவது என்றும், எந்தெந்தப் பொருட்களிலும் நிலைகளிலும் அவரை தியானிக்க வேண்டும் என்றும் கேட்கிறான். “யோகின்” என்பது யோகத்தில், அதாவது ஆன்மிகப் பயிற்சியிலும் இறைவனுடன் இணைவதிலும், தேர்ந்தவரைக் குறிக்கும்; இங்கே கிருஷ்ணரின் மறைவான யோகசக்தியைச் சுட்டுகிறது."
    },
    {
      "id": "10.18",
      "translation": "ஜனார்த்தனா, உன்னுடைய யோகத்தையும் உன் விபூதிகளையும் மீண்டும் விரிவாக எனக்குக் கூறு; அமுதம் போன்ற உன் சொற்களைக் கேட்டுக் கேட்டும் எனக்குத் திருப்தி வரவில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய தன் வேண்டுகோளை அர்ஜுனன் தொடர்கிறான்; ஜனார்த்தனனாகிய (“மக்களைத் தூண்டுபவர்”) கிருஷ்ணரிடம் அவருடைய யோகத்தையும், அதாவது தெய்வீக ஆற்றலையும், உலகில் விளங்கும் மகிமைமிக்க வெளிப்பாடுகளான விபூதிகளையும் விரிவாகச் சொல்லுமாறு கேட்கிறான். அவர் சொற்களை அமுதம் (அம்ருதம்) என்கிறான், ஏனெனில் கேட்டு அவனுக்குத் திருப்தி வருவதில்லை. இங்கே “யோகம்” என்பது கிருஷ்ணரின் தெய்வீக ஆளுமைச் சக்தியா, அவரை அறியும் வழியா என்பதில் உரையாசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு; இரு பொருள்களும் பரவலாக ஏற்கப்படுகின்றன."
    },
    {
      "id": "10.19",
      "translation": "நல்லது, குரு குலத்தில் சிறந்தவனே, என் தெய்வீக விபூதிகளில் முக்கியமானவற்றை உனக்குக் கூறுகிறேன்; ஏனெனில் என் விரிவுக்கு முடிவே இல்லை.",
      "explanation": "கிருஷ்ணரின் மகிமைகளை (விபூதி) விரிவாக விளக்குமாறு அர்ஜுனன் கேட்டதால், கிருஷ்ணர் இதற்குச் சம்மதிக்கிறார். அவை முடிவற்றவை என்பதால் முக்கியமானவற்றை மட்டுமே கூறுவதாகச் சொல்கிறார். அடுத்த ஸ்லோகங்கள் உதாரணங்களைப் பட்டியலிடுகின்றன; முதலில் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மாவாகத் தாமே இருப்பதைக் கூறுகிறார்."
    },
    {
      "id": "10.20",
      "translation": "குடாகேசா, நான் எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் வீற்றிருக்கும் ஆத்மா. உயிர்களின் தொடக்கமும் நடுவும் முடிவும் நானே.",
      "explanation": "தன் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) விவரிப்பதாகச் சொன்ன கிருஷ்ணர், மிக நெருக்கமான ஒன்றிலிருந்து தொடங்குகிறார்: ஒவ்வொரு உயிரின் இதயத்திலும் உறையும் ஆத்மா. பின்னர் உயிர்களின் தொடக்கம், நடு, முடிவு எல்லாம் தானே என்கிறார்; படைப்பு, நிலைப்பு, அழிவு ஆகியவை அவரிடமே நிலைபெறுகின்றன என்பது இதன் பொருள். குடாகேசன் என்பது அர்ஜுனனின் பெயர்; இது “தூக்கத்தை வென்றவன்” அல்லது “அடர்ந்த முடியுடையவன்” என்று பொருள்படும்."
    },
    {
      "id": "10.21",
      "translation": "ஆதித்யர்களில் நான் விஷ்ணு; ஒளிகளில் ஒளிரும் சூரியன்; மருத்துகளில் நான் மரீசி; நட்சத்திரங்களில் நான் சந்திரன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைச் சுட்டுகிறார். பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களில் (சூரிய தேவர்கள்) விஷ்ணு, ஒளிப்பொருள்களில் சூரியன், மருத்துகளில் (புயல் தேவர்கள்) மரீசி, நட்சத்திரங்களில் சந்திரன் என்பவை அவை. ஒவ்வொரு வகையிலும் மிகச் சிறந்ததில் தெய்வீகம் மிகத் தெளிவாக விளங்குகிறது என்பது கருத்து."
    },
    {
      "id": "10.22",
      "translation": "வேதங்களில் நான் சாம வேதம்; தேவர்களில் நான் வாசவன் (இந்திரன்). புலன்களில் நான் மனம்; உயிரினங்களில் நான் உணர்வு.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தம் தெய்வீகச் சிறப்புகளை (விபூதிகளை) தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் தலைசிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்: இசை நிறைந்த சாம வேதம், தேவர்களின் அரசனான இந்திரன், மற்ற புலன்களை ஒருங்கிணைக்கும் மனம் (மனஸ்), உயிரினங்களில் உள்ள உயிர்த்தத்துவமான உணர்வு (சேதனா). இவை ஒவ்வொன்றும் மிகச் சிறந்தவற்றில் தெய்வீக இருப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன."
    },
    {
      "id": "10.23",
      "translation": "ருத்திரர்களில் நான் சங்கரன்; யக்ஷர்களிலும் ராட்சசர்களிலும் செல்வத்தின் அதிபதியான வித்தேசன் நான்; வசுக்களில் நான் பாவகன் என்ற நெருப்பு; சிகரங்களைக் கொண்ட மலைகளில் நான் மேரு.",
      "explanation": "தொடர்ந்து தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) கூறும் கிருஷ்ணர், ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்: பதினொரு ருத்திரர்களில் சங்கரன் (சிவன்), யக்ஷர்கள், ராட்சசர்களில் செல்வத்தின் அதிபதியான வித்தேசன், எட்டு வசுக்களில் நெருப்பு, சிகரங்களுள்ள மலைகளில் மேரு. எந்த வகையிலும் மிகச் சிறந்ததாக விளங்குவது அவருடைய ஆற்றலையே பிரதிபலிக்கிறது என்பது கருத்து. வித்தேசன் என்பது மரபில் குபேரனையே குறிப்பதாகக் கொள்ளப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "10.24",
      "translation": "புரோகிதர்களுள் முதன்மையானவனான பிருகஸ்பதியாக என்னை அறிந்துகொள், பார்த்தனே. படைத் தலைவர்களுள் நான் ஸ்கந்தன்; நீர்நிலைகளுள் நான் கடல்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்கு வரிசையாகக் கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததே தாம் என்கிறார். பிருகஸ்பதி தேவர்களின் புரோகிதரும் குருவும், ஸ்கந்தன் போர்க் கடவுளும் தெய்வீகப் படைகளின் தலைவரும், கடல் நீர்நிலைகளுள் மிகப் பெரியது. எந்த வகைச் சிறப்பும் அவரையே சுட்டுகிறது என்பதே கருத்து."
    },
    {
      "id": "10.25",
      "translation": "மகரிஷிகளில் நான் பிருகு; சொற்களில் நான் ஒற்றை எழுத்து. யாகங்களில் நான் ஜப யாகம்; அசையாதவற்றில் நான் இமயமலை.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், தம் தெய்வீக இருப்பு (விபூதி) எங்கெல்லாம் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது என்பதை, ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிட்டுத் தொடர்ந்து கூறுகிறார். பிருகு தொன்மையான தலைசிறந்த ரிஷிகளில் ஒருவர்; “ஒற்றை எழுத்து” என்பதை மரபு ஓம் என்று பொருள் கொள்கிறது. ஜப யாகம் என்பது புனிதப் பெயரையோ மந்திரத்தையோ அமைதியாக மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிப்பதால் ஆன வேள்வி; இமயமலை அசையாதவற்றில் மிகப் பெரியதைக் குறிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "10.26",
      "translation": "மரங்கள் அனைத்திலும் நான் அரச மரம்; தேவ முனிவர்களில் நாரதன்; கந்தர்வர்களில் சித்ரரதன்; சித்தர்களில் முனிவர் கபிலன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் தம் மகிமைகளை (விபூதி) தொடர்ந்து கூறி, ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். அரச மரம் புனிதமானது; நாரதன் விண்ணுலக முனிவன்; கந்தர்வர்கள் தேவலோக இசைக்கலைஞர்கள், அவர்களின் தலைவன் சித்ரரதன்; சித்தர்கள் முழுமை பெற்றவர்கள், அவர்களில் முதன்மையானவன் கபில முனிவன். கபிலன் பாரம்பரியமாக சாங்கிய தத்துவத்துடன் தொடர்புடையவன்; ஆனால் இங்கு எந்தக் கபிலன் என்பதில் கீதை உரையாசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு."
    },
    {
      "id": "10.27",
      "translation": "குதிரைகளில் அமுதத்திலிருந்து தோன்றிய உச்சைஸ்ரவஸ் நானே என்று அறிந்துகொள்; யானைகளின் தலைவர்களில் ஐராவதம், மனிதர்களில் அரசன் நானே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளான விபூதிகளை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் மிகச் சிறந்ததைச் சுட்டுகிறார். உச்சைஸ்ரவஸ் என்ற தெய்வீகக் குதிரையும் ஐராவதம் என்ற யானையும், புகழ்பெற்ற புராணக் கதைப்படி, தேவர்களும் அசுரர்களும் அமுதத்துக்காகப் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது தோன்றியவை. மனிதர்களின் ஆட்சியாளனான அரசனுக்குக் காக்கும் ஆற்றலும் கடமையும் இருப்பதால், அவன் தெய்வீகத்தின் பொருத்தமான வடிவமாகிறான்."
    },
    {
      "id": "10.28",
      "translation": "ஆயுதங்களில் நான் வஜ்ராயுதம்; பசுக்களில் நான் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் காமதுக். குழந்தைப் பேற்றுக்குக் காரணமான காதலாகிய கந்தர்பன் நானே; பாம்புகளில் நான் வாசுகி.",
      "explanation": "அர்ஜுனனிடம் கிருஷ்ணர் தம் விபூதிகளை (வெளிப்பாடுகளை) தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். இங்கே இந்திரனின் வஜ்ராயுதம், விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் காமதுக் பசு, காதல் தெய்வமான கந்தர்பன், பாம்புகளின் தலைவனான வாசுகி ஆகியவை இடம்பெறுகின்றன. கந்தர்பனை “சந்ததியை உருவாக்குபவன்” (பிரஜனன்) என்று குறிப்பிடுவதால், இங்கு சொல்லப்படுவது பொதுவான ஆசை அல்ல, குழந்தைப் பேற்றுக்கு வழிவகுக்கும் ஆசையே. ஒவ்வொரு வகையிலும் மிகச் சிறந்தது அவருடைய ஆற்றலின் வெளிப்பாடு என்பதே கருத்து."
    },
    {
      "id": "10.29",
      "translation": "நாகங்களில் நான் அனந்தன்; நீர்வாழ் உயிரினங்களில் நான் வருணன்; முன்னோர்களில் நான் அர்யமா; கட்டுப்படுத்தி ஆள்பவர்களில் நான் யமன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) தொடர்ந்து கூறி, ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். அனந்தன் நாகங்களின் பெரிய அரசன், வருணன் நீருக்கு அதிபதி, அர்யமா பித்ருக்களின் (முன்னோர்களின்) தலைவர், யமன் தர்மத்தின்படி கட்டுப்படுத்தி ஆண்டு மரணத்துக்குப் பின் தீர்ப்பளிக்கும் தெய்வம். ஒவ்வொரு வகை உயிர்களிலும் உயர்ந்த நிலையாக விளங்குவது இறைவனே என்பது கருத்து."
    },
    {
      "id": "10.30",
      "translation": "தைத்தியர்களுள் நான் பிரஹ்லாதன்; கணக்கிடுபவர்களுள் நான் காலம். விலங்குகளுள் நான் விலங்குகளின் அரசனான சிங்கம்; பறவைகளுள் நான் வைனதேயன் (கருடன்).",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) தொடர்ந்து கூறி, ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். தைத்தியர்களாகிய அசுரகுலத்தில் பிரஹ்லாதன் பக்தி மிக்க மகன்; காலம் (கால) எல்லாவற்றையும் அளந்து முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது. சிங்கம் விலங்குகளின் தலைவன்; வினதையின் மகனான கருடன் பறவைகளின் தலைவன். “கலயதாம்” என்பதை சிலர் “கணக்கிடுபவர்கள்” என்றும், சிலர் “அழிப்பவர்கள், வசப்படுத்துபவர்கள்” என்றும் பொருள்கொள்கின்றனர்; இரண்டிலும் காலமே உயர்ந்தது என்ற கருத்து மாறாது."
    },
    {
      "id": "10.31",
      "translation": "தூய்மைப்படுத்துபவர்களில் நான் காற்று; ஆயுதம் ஏந்துபவர்களில் நான் ராமன். மீன்களில் நான் மகரம்; ஓடும் ஆறுகளில் நான் ஜாஹ்னவி.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தன் விபூதிகளை (வெளிப்பாடுகளை) தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டைக் குறிப்பிட்டு, உலகில் தெய்வத்தன்மையை அர்ஜுனன் காண உதவுகிறார். இங்கே காற்று (பவனன்), ஆதர்ச வீரனான ராமன், புராணக் கடல்வாழ் உயிரான மகரம் (முதலை அல்லது சுறா என்று பொருள் கொள்வர்), ஜாஹ்னவி என்றழைக்கப்படும் கங்கை ஆகியவற்றைக் கூறுகிறார். “பவதாம்” என்பதற்குத் “தூய்மைப்படுத்துபவர்” அல்லது “விரைந்து செல்பவர்” என்று இரு பொருள்களை உரையாசிரியர்கள் கொள்கின்றனர்; இரண்டிலும் ஸ்லோகம் பொருந்தும்."
    },
    {
      "id": "10.32",
      "translation": "படைப்புகளில் நானே தொடக்கமும் முடிவும் நடுவும், அர்ஜுனா. வித்தைகளில் நான் ஆத்ம வித்தை; வாதிடுபவர்களில் நான் வாதம்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; படைக்கப்பட்ட அனைத்திற்கும் அவரே மூலம், நிலைப்பிடம், முடிவு என்பதை இது காட்டுகிறது. “ஆத்ம வித்தை” (அத்யாத்ம வித்யா) என்பது உள்ளான ஆத்மாவையும் பரம உண்மையையும் பற்றிய ஞானம். “வாதம்” என்பது வெல்வதற்காக மட்டும் சண்டையிடுவதல்ல, உண்மையை அடையும் நோக்கிலான நேர்மையான விவாதம்; உரையாசிரியர்கள் அதன் வகைகளைச் சற்று வேறுபடுத்திக் கூறினாலும், அதையே சிறந்த வாத முறையாகக் கருதுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "10.33",
      "translation": "எழுத்துகளில் நான் “அ” என்னும் எழுத்து; கூட்டுச்சொற்களில் நான் துவந்துவம். அழியாத காலமும் நானே; எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்ட தாதாவும் நானே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) தொடர்ந்து கூறி, ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். “அ” என்பது சமஸ்கிருதத்தின் முதல் அடிப்படை ஒலி; துவந்துவம் என்பது “பகலும் இரவும்” போல உறுப்புகளைச் சமமாக இணைக்கும் கூட்டுச்சொல். அவரே அழியாத காலமும், எல்லாத் திசையிலும் முகம் கொண்ட தாதாவும் ஆவார்; சில உரையாசிரியர்கள் தாதாவைப் படைப்பவர் அல்லது செயல்களின் பலனை அளிப்பவர் என்றும், மற்றவர்கள் உலகைத் தாங்குபவரான இறைவன் என்றும் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "10.34",
      "translation": "நான் அனைத்தையும் அபகரிக்கும் மரணம்; இனி தோன்றப்போகிறவை அனைத்தின் தோற்றமும் நானே. பெண்மையாகக் கருதப்படும் குணங்களில் நான் புகழ், செல்வமும் அழகும், வாக்கு, நினைவாற்றல், அறிவாற்றல், உறுதி, பொறுமை ஆகியவை.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தன் விபூதிகளை (வெளிப்பாடுகளை) அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அவர் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளும் மரணமாகவும், வரப்போகும் உயிர்களின் மூலமாகவும் இருப்பதால், முடிவுக்கும் தொடக்கத்துக்கும் பின்னால் நிற்பவர் அவரே. பின்னர் மரபாகப் பெண்வடிவில் உருவகிக்கப்படும் ஏழு குணங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்: புகழ் (கீர்த்தி), செல்வம்/அழகு (ஸ்ரீ), வாக்கு (வாக்), நினைவு (ஸ்மிருதி), அறிவாற்றல் (மேதா), உறுதி (திருதி), பொறுமை (க்ஷமா)."
    },
    {
      "id": "10.35",
      "translation": "சாமங்களில் நான் பிருஹத்சாமம்; சந்தங்களில் நான் காயத்ரி. மாதங்களில் நான் மார்கசீர்ஷம்; பருவங்களில் நான் மலர்கள் நிறைந்த வசந்தம்.",
      "explanation": "தன் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறும் கிருஷ்ணர், ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். இங்கே சாமவேதத்தின் பிருஹத்சாமம், சந்தஸ் (வேதச் செய்யுள் அமைப்பு) வகையிலான காயத்ரி, மார்கசீர்ஷ மாதம் (ஏறத்தாழ நவம்பர்–டிசம்பர்), “மலர்களின் உறைவிடம்” எனப்படும் வசந்தம் (குசுமாகரம்) ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு வகையிலும் உயர்ந்தது அவரையே சுட்டுகிறது என்பது கருத்து."
    },
    {
      "id": "10.36",
      "translation": "ஏமாற்றுபவர்களில் நான் சூதாட்டம்; ஒளிமிக்கவர்களில் நான் ஒளி. நான் வெற்றி, நான் உறுதியான முயற்சி; நல்லியல்புடையவர்களில் நான் அவர்களின் சத்துவம்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தமது தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். சூதாட்டம் தந்திரத்தின் ஆற்றலைக் குறிக்கிறது; ஒளி, வெற்றி, உறுதியான முயற்சி (வியவசாயம்), சத்துவம் (மூன்று குணங்களில் தெளிவான, ஒளிரும் தன்மை) ஆகியவை சிறப்பில் அவரது இருப்பாகும். ஒழுக்கமற்றதாகக் கருதப்படும் சூதையும் குறிப்பிடுவது, அதை ஆதரிக்காமல், அவரது ஆற்றல் எல்லாவற்றின் அடிப்படையாக உள்ளது என்பதைக் காட்டுவதாகப் பலர் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "10.37",
      "translation": "விருஷ்ணிகளில் நான் வாசுதேவன்; பாண்டவர்களில் தனஞ்சயன். முனிவர்களில் நான் வியாசன்; கவிகளில் நான் கவியான உசனா.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்குச் சொல்லி, ஒவ்வொரு குழுவிலும் சிறந்தவரைக் குறிப்பிடுகிறார். இங்கே வாசுதேவர் கிருஷ்ணரே, தனஞ்சயன் அர்ஜுனன், வியாசர் வேதங்களையும் மகாபாரதத்தையும் தொகுத்தவராக மரபு கூறும் முனிவர், உசனா என்பவர் கவி-முனிவரான சுக்கிரர். ஒவ்வொரு துறையிலும் சிறந்தவராகத் தம்மைக் கூறுவதால், எல்லா மேன்மையும் தம்மிடமிருந்தே வருகிறது என்பதை உணர்த்துகிறார்."
    },
    {
      "id": "10.38",
      "translation": "அடக்குபவர்களிடையே நான் தண்டனை; வெற்றியை நாடுபவர்களிடையே நான் நீதிநெறி. ரகசியங்களிடையே நான் மௌனம்; அறிவுடையவர்களிடையே நான் அறிவே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) தொடர்ந்து கூறுகிறார்; ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். ஒழுங்கைக் காக்கும் தண்டனையின் அதிகாரம், வெற்றியை நாடுவோரின் நீதிநெறி (நீதி), ரகசியத்தைக் காக்கும் மௌனம், ஞானிகளின் ஞானம் ஆகியவை இங்கு கூறப்படுகின்றன. இந்த ஸ்லோகம் பொதுவாக எல்லா மரபுகளிலும் இவ்வாறே பொருள்கொள்ளப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "10.39",
      "translation": "மேலும், எல்லா உயிர்களுக்கும் விதையாக இருப்பது எதுவோ, அது நானே, அர்ஜுனா. அசைவனவும் அசையாதனவுமாகிய எந்த உயிரும் நான் இன்றி இல்லை.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) அர்ஜுனனுக்குச் சொல்லி முடிக்கும் இடம் இது. எல்லா உயிர்களும் தோன்றும் மூல காரணமான விதை (பீஜம்) தாமே என்றும், அசைவன அசையாதன எதுவும் தம்மைத் தவிர்த்து இல்லை என்றும் கூறுகிறார். அவரே படைப்பின் அடிப்படைக் காரணம் என்று மரபுகள் பொதுவாகக் கொள்கின்றன; உலகம் அவரே என்று அத்வைதமும், அவரைச் சார்ந்தது என்று பக்தி மரபுகளும் வேறுபடுத்திக் காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "10.40",
      "translation": "எதிரிகளை வாட்டுபவனே, என்னுடைய தெய்வீக விபூதிகளுக்கு முடிவே இல்லை. என் விபூதியின் இந்த விரிவை நான் சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டுக் கூறினேன், அவ்வளவே.",
      "explanation": "இந்த அத்தியாயத்தில் தன் வெளிப்பாடுகளைப் பற்றிய நீண்ட விளக்கத்தை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் இங்கே முடிக்கிறார். தம்முடைய தெய்வீக விபூதிகள் (சிறப்பு வெளிப்பாடுகள், மகிமைகள்) முடிவற்றவை என்றும், தாம் கூறியவை சுருக்கமான எடுத்துக்காட்டுகள் மட்டுமே என்றும் சொல்கிறார். எந்தப் பட்டியலாலும் தெய்வீகத்தை முழுமையாக அடக்கிவிட முடியாது என்பதே கருத்து."
    },
    {
      "id": "10.41",
      "translation": "மகிமையோ, செழிப்போ, மிகுந்த வலிமையோ கொண்ட எதுவாக இருந்தாலும், அது என் ஒளியின் ஒரு பகுதியிலிருந்தே தோன்றியது என்று நீ அறிந்துகொள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தம் விபூதிகள் (வெளிப்பாடுகள்) முடிவற்றவை என்றும், சிலவற்றை மட்டுமே கூறியதாகவும் கிருஷ்ணர் சொன்னார். இங்கே அர்ஜுனனுக்கு ஒரு எளிய விதியைத் தருகிறார்: மகிமையோ செழிப்போ வலிமையோ கொண்ட எதுவும் அவருடைய தேஜஸின் (ஒளியின்) ஒரு பகுதியிலிருந்தே வருகிறது. மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் இதை சிறப்புகளின் வழியே வெளிப்படும் ஒரே உண்மையாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் எல்லா ஆற்றலுக்கும் மூலம் தனிப்பட்ட இறைவனே என்று வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "10.42",
      "translation": "ஆனால், அர்ஜுனா, இவற்றையெல்லாம் இவ்வளவு விரிவாக நீ அறிவதால் என்ன பயன்? என்னுடைய ஒரே ஒரு பகுதியினால் இந்த உலகம் முழுவதையும் தாங்கி நிற்கிறேன்.",
      "explanation": "இந்த ஸ்லோகம் கிருஷ்ணர் தம் விபூதிகளைப் (வெளிப்பாடுகளை) பற்றிக் கூறிய அத்தியாயத்தின் முடிவாகும். பலவற்றைப் பட்டியலிட்ட பிறகு, நீண்ட பட்டியல் தேவையில்லை என்றும், முழு பிரபஞ்சத்தையும் தம்முடைய ஒரு பகுதியால் (அம்சத்தால்) தாங்கி நிற்பதாகவும் அர்ஜுனனிடம் கூறுகிறார். அத்வைத விளக்கங்கள் அவர் உலகைக் கடந்தவர் என்பதை வலியுறுத்துகின்றன; பக்தி மரபுகள் அனைத்தையும் தாங்கும் அவரது தனிப்பட்ட இறைமையை வலியுறுத்துகின்றன; ஆனால் அனைத்தும் இதை அவரது பெருமையைக் காட்டுவதாகவே கொள்கின்றன."
    }
  ]
}