{
  "chapter": 3,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "3.1",
      "translation": "ஜனார்த்தனா, செயலைவிடப் புத்தி சிறந்தது என்று நீ கருதினால், கேசவா, பிறகு ஏன் இந்தக் கொடிய செயலில் என்னை ஈடுபடுத்துகிறாய்?",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் இறுதியில் உறுதியான ஞானத்தை (புத்தி) போற்றியதோடு போரிடவும் வலியுறுத்தினார்; அதைக் கேட்டுக் குழம்பிய அர்ஜுனன் இங்கே பேசுகிறான். ஞானம் செயலைவிட (கர்மம்) உயர்ந்தது என்றால், ஏன் தன்னை ஒரு கொடிய போரில் தள்ளுகிறார் என்று அவன் முரண்பாட்டைக் காண்கிறான். இங்கு புத்தி என்பது பகுத்தறியும் அறிவையோ ஞான யோகத்தையோ குறிக்கலாம்; அர்ஜுனன் அறிவையும் செயலையும் எவ்வளவு கடுமையாகப் பிரிக்கிறான் என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.2",
      "translation": "கலந்தும் குழப்பமாகவும் தோன்றும் உன் சொற்களால் என் புத்தியை நீ மயக்குவது போலத் தெரிகிறது. ஆகவே, எதனால் நான் மிக உயர்ந்த நன்மையை அடைவேனோ, அந்த ஒன்றை உறுதியாகத் தீர்மானித்துச் சொல்.",
      "explanation": "அர்ஜுனன் குழப்பத்தில் இருக்கிறான். கிருஷ்ணர் ஞானத்தையும் (ஜ்ஞானம்) செயலையும் (கர்மம்) ஒருசேரப் புகழ்ந்ததால், அறிவுரை கலந்ததாகத் தோன்றி எந்த வழியைப் பின்பற்றுவது என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. மிக உயர்ந்த நன்மைக்கு (ஷ்ரேயஸ்), அதாவது நிலையான நலனுக்கு, வழிகாட்டும் ஒரே தெளிவான பதிலை அவன் கேட்கிறான்."
    },
    {
      "id": "3.3",
      "translation": "பாவமற்றவனே, இவ்வுலகில் உறுதிப்பாட்டின் இரண்டு வழிகளை நான் முன்பே கூறியிருக்கிறேன்: சாங்கியர்களுக்கு ஞான யோகம், யோகிகளுக்கு கர்ம யோகம்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணரின் சொற்கள் குழப்புவதாகக் கூறிய அர்ஜுனன், உயர்ந்த நன்மைக்கான ஒரே தெளிவான வழியைக் கேட்டான். அதற்கு கிருஷ்ணர், நீண்ட காலமாகவே இரண்டு நிஷ்டைகள் (உறுதிப்பாட்டு வழிகள்) கூறப்பட்டுள்ளன என்கிறார்: சாங்கியர் பின்பற்றும் ஞான யோகம், செயல்வழி நிற்போர் பின்பற்றும் கர்ம யோகம். இவை வெவ்வேறு இயல்புடையோருக்கான இரு வழிகளா, அல்லது ஒரே வழியின் இரு படிகளா என்பதில் உரையாசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு; இந்த ஸ்லோகம் அதைத் தீர்மானிக்கவில்லை."
    },
    {
      "id": "3.4",
      "translation": "செயல்களைத் தொடங்காமல் இருப்பதால் மனிதன் செயலற்ற நிலையை அடைந்துவிடுவதில்லை; துறவால் மட்டுமே முழுநிறைவை அடைந்துவிடுவதுமில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அறிவுப் பாதை, செயல் பாதை என இரு பாதைகளைக் கூறிய கிருஷ்ணர், எது சிறந்தது என்ற அர்ஜுனனின் குழப்பத்துக்கு இங்கே பதில் தருகிறார். வெறுமனே செயல்களைத் தவிர்ப்பதால் நைஷ்கர்மியம் (செயல் இனி கட்டுப்படுத்தாத நிலை) கிடைக்காது என்றும், வெளிப்படையான துறவு (சந்நியாசம்) மட்டுமே சித்தியைத் தராது என்றும் அவர் கூறுகிறார். மரபுகள் இதை வேறுவிதமாக விளக்குகின்றன: சிலர் பற்றற்ற செயலை ஞானத்துக்கான வழியாகப் புகழ்வதாகக் கொள்கின்றனர்; மற்றவர் செயலும் உள்ளார்ந்த துறவும் இணைந்தவை என்று கற்பிப்பதாகக் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.5",
      "translation": "எவரும் ஒரு கணம் கூட செயல் செய்யாமல் இருக்க முடியாது. ஏனெனில் இயற்கையில் பிறந்த குணங்களால் ஒவ்வொருவரும் தன் வசமின்றி செயல்படத் தூண்டப்படுகிறான்.",
      "explanation": "செயல் மற்றும் துறவு பற்றிய அர்ஜுனனின் குழப்பத்திற்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதிலளிக்கிறார். இயற்கையின் மூன்று குணங்களான சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவை எல்லா உயிர்களையும் இயக்கிக்கொண்டே இருப்பதால், யாராலும் செயலை முழுமையாக நிறுத்த முடியாது என்கிறார். ஆகவே செயலைக் கைவிடுவது சாத்தியமில்லை; எப்படிச் செயல்படுவது என்பதே உண்மையான கேள்வி. இங்கே கர்மம் என்பது சிந்தனை, சுவாசம் உட்பட எல்லா செயல்பாடுகளையும் குறிக்கும்; சடங்குகளையோ வேலையையோ மட்டும் அல்ல."
    },
    {
      "id": "3.6",
      "translation": "செயல் உறுப்புகளை அடக்கிவிட்டு, மனத்தால் புலன் விஷயங்களை நினைத்தபடி அமர்ந்திருப்பவன், மயங்கிய மனம் கொண்டவன்; அவன் போலி ஒழுக்கமுடையவன் என்று கூறப்படுகிறான்.",
      "explanation": "செயலைத் துறப்பது மட்டுமே உண்மையான துறவு ஆகாது என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். ஒருவன் கை, வாக்கு போன்ற செயல் உறுப்புகளை (கர்மேந்திரியங்களை) அடக்கியும், மனத்தால் புலன் பொருள்களை (இந்திரியார்த்தங்களை) நினைத்துக்கொண்டே இருந்தால், அவன் வெளிப்படையாக மட்டுமே கட்டுப்பாட்டுடன் இருக்கிறான். உள்ளே பற்று நீடிப்பதால், அவனை மயங்கிய மனம் கொண்டவன், போலி ஒழுக்கமுடையவன் (மித்யாசாரன்) என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்."
    },
    {
      "id": "3.7",
      "translation": "ஆனால், அர்ஜுனா, மனத்தால் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, பற்றில்லாமல் செயல் உறுப்புகளால் கர்ம யோகத்தைத் தொடங்குபவன் சிறந்தவன்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறிய, உடலின் செயல்களை அடக்கிக்கொண்டு மனத்தில் புலன்பொருள்களையே எண்ணிக்கொண்டிருப்பவனுடன் கிருஷ்ணர் இவனை ஒப்பிடுகிறார். இங்கே மனம் புலன்களை ஆள்கிறது; அதே நேரத்தில் மனிதன் பற்று (சங்கம்) இல்லாமல் செயல்படுகிறான். இதுவே கர்ம யோகம் — செயலின் பலனில் ஒட்டிக்கொள்ளாமல் செய்யும் செயல்முறை."
    },
    {
      "id": "3.8",
      "translation": "உனக்கு விதிக்கப்பட்ட செயலை நீ செய். செயலற்றிருப்பதை விடச் செயல் சிறந்தது. செயல் இல்லாவிட்டால் உன் உடலைப் பேணி வாழ்வதுகூட உனக்கு நடக்காது.",
      "explanation": "செயலைத் துறக்க நினைக்கும் அர்ஜுனனிடம், எல்லாச் செயல்களையும் விட்டுவிடுவது உண்மையில் சாத்தியமல்ல என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். “விதிக்கப்பட்ட செயல்” (நியதம் கர்ம) என்பது ஒருவரின் நிலைக்கும் சூழலுக்கும் ஏற்ற கடமை; இது வேள்விக் கடமைகளா, சமூகக் கடமைகளா (தர்மம்), அல்லது பொதுவாகக் கடமைகளா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள். உடலைப் பேணுவதற்கே முயற்சி தேவை என்பதால், எதுவும் செய்யாமல் இருப்பதை விடக் கடமையைச் செய்வதே சிறந்தது."
    },
    {
      "id": "3.9",
      "translation": "யாகமாகச் செய்யப்படும் செயலைத் தவிர, மற்ற செயல்களால் இந்த உலகம் கட்டுண்டிருக்கிறது. ஆகவே, குந்தியின் மகனே, பற்றை விட்டவனாக, அந்த யாகத்திற்காகவே செயலைச் செய்.",
      "explanation": "செயலை முற்றிலும் விட்டுவிட முடியாது என்று கூறிய கிருஷ்ணர், கட்டுப்படாமல் எப்படிச் செயல்படுவது என்பதை அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். யாகம் என்பது தனிப்பட்ட லாபத்துக்காக அல்லாமல், பெரிய நன்மைக்காகக் காணிக்கையாகவோ கடமையாகவோ செய்யப்படும் செயல். சுயநலத்துடன் செய்யும் செயல் மனிதனைக் கட்டுகிறது (பந்தனம்); பற்று (சங்கம்) இன்றிச் செய்யும் செயல் கட்டுவதில்லை. யாகம் என்பதற்கு வேதச் சடங்கு, தன்னலமற்ற கடமை, அல்லது எல்லாச் செயலையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணித்தல் என உரையாசிரியர்கள் வெவ்வேறு பொருள் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.10",
      "translation": "தொடக்கத்தில் உயிர்களை யாகத்துடன் சேர்த்துப் படைத்த பிரஜாபதி, “இதன் மூலம் நீங்கள் பெருகுங்கள்; இது உங்கள் விருப்பங்களை எல்லாம் கறந்து தரும் பசுவாக இருக்கட்டும்” என்று கூறினான்.",
      "explanation": "செயலை யாகமாக (யஜ்ஞம்) செய்வதன் முக்கியத்துவத்தை விளக்கும் கிருஷ்ணர், இங்கே படைப்பைப் பற்றிய ஒரு கதையைச் சுட்டுகிறார். உயிர்களின் தலைவனான படைப்பாளி பிரஜாபதி, மனிதர்கள் செழித்து வளரவும் தங்கள் தேவைகளை நிறைவு செய்யவும் யாகத்தை வழியாகக் கொடுத்தான். விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் பசு (காமதுக்) என்ற உவமை, கடமையை அர்ப்பண மனப்பான்மையுடன் செய்தால் மக்களுக்கு உண்மையாகத் தேவையானது கிடைக்கும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இங்கு யஜ்ஞம் என்பது வேத வழிபாட்டுச் சடங்கையா அல்லது தன்னலமற்ற எந்தக் கடமைச் செயலையுமா குறிக்கிறது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "3.11",
      "translation": "இந்த வேள்வியால் தேவர்களை வளர்ப்பீர்களாக; அந்தத் தேவர்களும் உங்களை வளர்க்கட்டும். ஒருவரையொருவர் வளர்த்துக்கொண்டு, உயர்ந்த நன்மையை அடைவீர்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய பிரஜாபதியின் சொற்களை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்; தான் படைத்த மனிதர்களிடம் பிரஜாபதி பேசுவதாகவே இங்கு “நீங்கள்” வருகிறது. மனிதர்கள் வேள்வியாலும் (யஜ்ஞம்) நேர்மையான செயலாலும் தேவர்களை (இயற்கைக்கும் வாழ்வுக்கும் பின்னுள்ள தெய்வ சக்திகள்) பேணுகிறார்கள்; தேவர்களும் பதிலுக்கு மனிதர்களைப் பேணுகிறார்கள். இந்தப் பரஸ்பர பேணுதல் உயர்ந்த நன்மைக்கு (ஸ்ரேயஸ்) வழிவகுக்கிறது. சிலர் தேவர்களை நேரடியாகப் பொருள் கொள்கிறார்கள்; வேறு சிலர் அவர்களை இயற்கை சக்திகளாகவோ நமக்குள் இருக்கும் சக்திகளாகவோ காண்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "3.12",
      "translation": "யாகத்தால் போஷிக்கப்பட்ட தேவர்கள் நீங்கள் விரும்பும் இன்பங்களை உங்களுக்கு அளிப்பார்கள். அவர்கள் கொடுத்தவற்றை அவர்களுக்குத் திருப்பி எதுவும் அளிக்காமல் அனுபவிப்பவன் உண்மையில் திருடனே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் யாகத்தைப் (யஜ்ஞம்) பற்றிய தம் உபதேசத்தைத் தொடர்கிறார்; உலகைத் தாங்கும் தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையிலான பரஸ்பரக் கொடுக்கல்தான் வாழ்க்கையை நடத்துகிறது என்பது அதன் கருத்து. வாழ்க்கை தருவதை எடுத்துக்கொண்டு பதிலுக்கு எதுவும் கொடுக்காதவர்கள் திருடர்களைப் போன்றவர்கள் என்று இங்கே அவர் கூறுகிறார். அந்தக் காணிக்கை எது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்; சிலர் அதை வேத சடங்காகவும், சிலர் காணிக்கையாகச் செய்யப்படும் தன்னலமற்ற கடமை அல்லது சேவையாகவும் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.13",
      "translation": "யஜ்ஞத்திற்குப் பிறகு மீதமுள்ளதை உண்ணும் நல்லோர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்கள். ஆனால் தங்களுக்காக மட்டுமே சமைக்கும் பாவிகள் பாவத்தையே உண்கிறார்கள்.",
      "explanation": "யஜ்ஞத்தின் பங்கைப் பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். தெய்வங்களுக்கும் பிறருக்கும் பொது நலனுக்கும் முதலில் பகிர்ந்தளித்து, மீதியை உண்பவர் குற்றங்களிலிருந்து (கில்பிஷம்) தூய்மையாகிறார்; தனக்காக மட்டும் சமைத்து உண்பவர் பாவத்தையே உண்கிறார் எனப்படுகிறது. யஜ்ஞத்தை சிலர் நேரடியான வேதச் சடங்காகவும், சிலர் சுயநலமற்ற பகிர்ந்த செயலாகவும் பொருள் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.14",
      "translation": "உயிர்கள் உணவிலிருந்து தோன்றுகின்றன; உணவு மழையிலிருந்து உண்டாகிறது; மழை வேள்வியிலிருந்து உண்டாகிறது; வேள்வி செயலிலிருந்து பிறக்கிறது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, வேள்வியாக (யஜ்ஞம்) அர்ப்பணிக்கப்படும் தன்னலமற்ற செயல் ஏன் முக்கியம் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். உயிர்கள் உணவையும், உணவு மழையையும், மழை வேள்வியையும், வேள்வி செயலையும் (கர்மம்) சார்ந்திருக்கின்றன என்ற சார்பு சங்கிலியை அவர் கூறுகிறார். மனிதனின் செயல் உலகின் பெரிய ஒழுங்கோடு பிணைந்துள்ளது என்பதே இதன் கருத்து. இங்கே “வேள்வி” என்பது வேதச் சடங்கையே குறிக்கிறதா, அல்லது காணிக்கையாகச் செய்யப்படும் எந்தக் கடமையையும் குறிக்கிறதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்தத் தொடர் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "3.15",
      "translation": "செயல் பிரம்மத்திலிருந்து தோன்றியது என்பதை அறிந்துகொள்; பிரம்மம் அழிவற்றதிலிருந்து தோன்றியது. ஆகவே, எங்கும் நிறைந்த பிரம்மம் எப்போதும் யாகத்தில் நிலைபெற்றிருக்கிறது.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் யாகச் சுழற்சியைத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; தன்னலமற்ற, கடமையாகச் செய்யப்படும் செயலே உலகைத் தாங்குகிறது என்பது இதன் கருத்து. இங்கே செயலை (கர்மம்) பிரம்மத்திடமும், பிரம்மத்தை அழிவற்றதிடமும் (அக்ஷரம்) கொண்டுசென்று, எங்கும் நிறைந்த பிரம்மம் யாகத்தில் இருக்கிறது என்று முடிக்கிறார். உரையாசிரியர்கள் இச்சொற்களை வேறுவேறாகக் கொள்கின்றனர்: சிலர் பிரம்மத்தை வேதங்கள் என்றும் அழிவற்றதை பரம்பொருள் என்றும் கொள்வர்; மற்றவர்கள் பிரம்மத்தை மூலப்பிரகிருதி அல்லது உடல்-மனம் என்றும் அழிவற்றதை ஆன்மா என்றும் கொள்வர்."
    },
    {
      "id": "3.16",
      "translation": "பார்த்தா, இவ்வாறு இயக்கப்பட்ட சக்கரத்தை இவ்வுலகில் தொடர்ந்து சுழற்றாதவன், பாவ வாழ்க்கை வாழ்பவனாகவும், புலன்களில் மட்டுமே இன்பம் காண்பவனாகவும் வீணாக வாழ்கிறான்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் இங்கே பரஸ்பரக் கொடுத்தல் என்ற சுழற்சியைப் பற்றிய உபதேசத்தை நிறைவு செய்கிறார்: யாகம் (யஜ்ஞம்) உலகைத் தாங்குகிறது, உலகும் பதிலுக்கு நம்மைத் தாங்குகிறது. இச்சுழற்சியிலிருந்து பெற்றுக்கொண்டு எதையும் திருப்பித் தராமல், புலனின்பத்திற்காக மட்டுமே (இந்திரியாராமம்) வாழ்பவன் “பாவ வாழ்வினன்” (அகாயு) எனப்பட்டு, வீணாக வாழ்பவன் என்று சொல்லப்படுகிறான். “சக்கரம்” என்பது எதைக் கோருகிறது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்: சிலர் வேதம் விதித்த சடங்குக் கடமைகளை வலியுறுத்துகின்றனர், சிலர் அனைவரின் நன்மைக்காகச் செய்யும் தன்னலமற்ற செயலை வலியுறுத்துகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.17",
      "translation": "ஆனால் ஆத்மாவிலேயே மகிழ்ந்து, ஆத்மாவிலேயே நிறைவு பெற்று, ஆத்மாவிலேயே முழுமையாகத் திருப்தி அடைந்த மனிதனுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை என்று எதுவும் இல்லை.",
      "explanation": "செயல்களின் பொதுச் சக்கரத்தைச் சுழல விடாதவர்கள் வீணாக வாழ்கிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அவர் ஒரு விதிவிலக்கைச் சொல்கிறார்: மகிழ்ச்சி, மனநிறைவு, திருப்தி அனைத்தும் ஆத்மாவிலேயே நிலைத்தவருக்கு, வெளியுலக இலக்கு எதுவும் செயல்படத் தூண்டுவதில்லை. இதை மரபுகள் வெவ்வேறு விதமாகப் பொருள் கொள்கின்றன: சில, ஆத்ம ஞானி கட்டாயக் கடமைகளிலிருந்து விடுபட்டவர் என்கின்றன; மற்றவை, அத்தகையவர் இயல்பாகவே உலக நன்மைக்காகச் செயல்படுவார் என்கின்றன. பின்வரும் ஸ்லோகங்களில் கிருஷ்ணர் அதையே வலியுறுத்துகிறார்."
    },
    {
      "id": "3.18",
      "translation": "அவனுக்கு இவ்வுலகில் செய்த செயலால் எந்தப் பயனும் இல்லை; செய்யாமல் விட்டதாலும் எந்தப் பயனும் இல்லை. எந்த ஒரு பயனுக்காகவும் எல்லா உயிர்களில் எவரையும் அவன் சார்ந்திருப்பதும் இல்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் போல, ஆத்மாவில் (ஆத்மன்) மகிழ்ந்து நிறைவு கொள்பவனைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அத்தகையவனுக்குச் செயலால் லாபமும் செயலின்மையால் நஷ்டமும் இல்லை; எந்த நோக்கத்தையும் நிறைவேற்ற அவன் பிற உயிர்களிடம் எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. அதனால் அவன் கட்டாயத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; இது அடுத்த ஸ்லோகத்தில் பற்றின்றி (சங்கம்) செயல்படுமாறு கூறும் அறிவுரைக்கு வழிவகுக்கிறது. இது எல்லாக் கடமைகளையும் கடந்த துறவியைக் குறிக்கிறதா, அல்லது இன்னும் செயல்படும் முக்தனைக் குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; ஸ்லோகம் இரு பொருளுக்கும் இடமளிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "3.19",
      "translation": "ஆகவே, பற்றின்றி, செய்யத் தக்க கடமையை எப்போதும் செய். பற்றின்றி செயலாற்றும் மனிதன் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.",
      "explanation": "செயல்படத் தயங்கும் அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணர் பதில் கூறுகிறார். தன்னை உணர்ந்தவனுக்குச் செயலால் ஆதாயமும் இழப்பும் இல்லை என்று சொன்ன பின், அர்ஜுனன் தன் கடமையை (கார்யம் கர்மம்) பற்று (சங்கம்) இன்றி, அதாவது பலனில் ஒட்டிக்கொள்ளாமல் செய்ய வேண்டும் என்கிறார். இத்தகைய பற்றற்ற செயல் உயர்ந்த நிலைக்கு (பரம்) இட்டுச் செல்லும்; இதை சிலர் முக்தி அல்லது பிரம்ம ஞானம் என்றும், வேறு சிலர் இறைவனை அடைதல் என்றும் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.20",
      "translation": "செயலினாலேயே ஜனகன் முதலானோர் முழுநிறைவை அடைந்தனர். உலக நலனைக் காப்பதையும் கருத்தில் கொண்டு, நீ செயலாற்றவே வேண்டும்.",
      "explanation": "செயலைத் துறக்க விரும்பிய அர்ஜுனனுக்குப் பதிலாக, கிருஷ்ணர் மன்னன் ஜனகனையும் பிற ஞானமிக்க அரசர்களையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்; அவர்கள் தம் கடமைகளைச் செய்துகொண்டே முழுநிறைவை (சம்சித்தி) அடைந்தனர். செயலாற்றுவதற்கான இரண்டாவது காரணமாக, நல்ல முன்மாதிரியால் நிலைக்கும் சமூகத்தின் நலனையும் உறுதியையும் (லோகசங்கிரகம்) கூறுகிறார். சில உரையாசிரியர்கள் இந்த நிறைவை பற்றின்றிச் செய்யும் செயலால் கிடைக்கும் விடுதலை என்று பொருள் கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர், சமூகக் கடமையே தன்னளவில் மதிப்புடையது என்பதையும் இந்த ஸ்லோகம் உறுதிப்படுத்துகிறது என்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.21",
      "translation": "சிறந்தவன் எதை எதைச் செய்கிறானோ, அதையே மற்ற மக்களும் செய்கிறார்கள். அவன் எதை அளவுகோலாக நிறுவுகிறானோ, உலகம் அதையே பின்பற்றுகிறது.",
      "explanation": "உலக நன்மைக்காகச் செயல்பட வேண்டும் என்ற தம் வாதத்தை (முந்தைய ஸ்லோகத்தில் வந்த லோகசங்கிரகம்) கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் தொடர்கிறார். மக்கள் மதிப்புக்குரிய தலைவர்களைப் பின்பற்றத் தக்க முன்மாதிரியாகப் பார்ப்பதால், தலைவனின் நடத்தையே மற்றவர்களின் நடத்தையை வடிவமைக்கிறது என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். “அளவுகோல்” என்பதற்கான சொல் (பிரமாணம்) எது சரி என்பதை அறியும் அதிகாரத்தையோ அளவையோ குறிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "3.22",
      "translation": "பார்த்தா, மூன்று உலகங்களிலும் நான் செய்ய வேண்டிய கடமை எதுவும் எனக்கு இல்லை; அடையப்படாமல் அடைய வேண்டியதும் எதுவும் இல்லை. அப்படியிருந்தும் நான் செயலில் ஈடுபட்டுக்கொண்டே இருக்கிறேன்.",
      "explanation": "மக்கள் தாங்கள் மதிக்கும் பெரியோரைப் பின்பற்றுவார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே தம்மையே எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்கிறார்: நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமையும் அடைய வேண்டிய பயனும் தமக்கு இல்லாதபோதும் அவர் செயல்படுகிறார். செயல் தேவையிலிருந்தோ ஆசையிலிருந்தோ தான் பிறக்க வேண்டும் என்பதில்லை என்று அர்ஜுனனுக்கு அவர் உணர்த்துகிறார்."
    },
    {
      "id": "3.23",
      "translation": "ஏனெனில், பிருதையின் மகனே, சோர்வின்றிச் செயலில் ஈடுபடுவதை நான் எப்போதேனும் விட்டுவிட்டால், மனிதர்கள் எல்லா வகையிலும் என் வழியையே பின்பற்றுவார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தாம் அடைய வேண்டியது எதுவும் இல்லாதபோதும் ஏன் தொடர்ந்து செயல்படுகிறார் என்பதை அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். மக்கள் தாம் மதிப்பவர்களைப் பின்பற்றுவதால், அவர் கர்மத்தை (செயலை) விட்டுவிட்டால் மற்றவர்களும் அவரைப் பின்பற்றித் தங்கள் கடமைகளைக் கைவிடுவார்கள். அடுத்த ஸ்லோகம் அதன் விளைவுகளைக் கூறுகிறது."
    },
    {
      "id": "3.24",
      "translation": "நான் கர்மம் செய்யாவிட்டால், இந்த உலகங்கள் அழிந்துவிடும்; குழப்பத்திற்கு நானே காரணமாவேன்; இந்த உயிர்களையும் நான் கெடுத்தவனாவேன்.",
      "explanation": "தமக்குப் பெற வேண்டியது எதுவும் இல்லாத போதிலும் தாம் ஏன் தொடர்ந்து செயல்படுகிறார் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். அவர் செயலை விட்டால் மக்களும் அவரைப் பின்பற்றுவார்கள்; சமூக, அறநெறி ஒழுங்கு குலைந்து (சங்கரம் என்றால் கலப்பு அல்லது குழப்பம்; இது பெரும்பாலும் சமூகக் கடமைகளின் சீர்குலைவு என்று பொருள்கொள்ளப்படுகிறது) உலகம் துன்புறும். மற்றவர்கள் மதிப்பவர்கள் நன்றாகச் செயல்பட வேண்டிய பொறுப்பு உடையவர்கள் என்பதே கருத்து."
    },
    {
      "id": "3.25",
      "translation": "பாரதா, அறியாதவர்கள் செயலில் பற்றுக்கொண்டு செயல்படுவதைப் போலவே, அறிந்தவர் பற்று இல்லாமல், உலகை ஒன்றாகத் தாங்கிக் காக்க விரும்பிச் செயல்பட வேண்டும்.",
      "explanation": "கர்மம் (செயல்) பற்றி அர்ஜுனனுக்கு உபதேசிக்கும் கிருஷ்ணர், உலகம் சீர்குலையாமல் இருக்கத் தாமே இடைவிடாது செயல்படுவதாக முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறினார். இங்கே, பலனில் உள்ள பற்றினால் உழைக்கும் அறியாதவர்களைப் போலவே ஞானியும் ஊக்கமாகச் செயல்பட வேண்டும், ஆனால் அந்தப் பற்று இல்லாமல் என்கிறார். இதன் நோக்கம் லோகசங்கிரகம், அதாவது உலகை ஒன்றாகத் தாங்குதல் அல்லது தன் முன்மாதிரியால் மக்களை நல்வழிப்படுத்துதல். உரையாசிரியர்களில் சிலர் இதை ஞானியின் கடமையாக வலியுறுத்துகின்றனர்; வேறு சிலர் பற்றற்ற உள்நிலையை வலியுறுத்துகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.26",
      "translation": "செயல்களில் பற்றுகொண்ட அறியாதவர்களின் மனதை ஞானி குழப்பக் கூடாது. தானே யோகத்தில் நிலைத்து, எல்லாச் செயல்களையும் சரியாகச் செய்து, அவர்களையும் அவற்றில் ஈடுபடச் செய்ய வேண்டும்.",
      "explanation": "பற்றுடன் (சங்கம்) செயல்படும் அறியாதவர்களிடம் ஞானி எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குக் கூறுகிறார். செயல் பயனற்றது என்று சொல்லி அவர்களின் நம்பிக்கையைக் குலைக்காமல், ஒழுங்குபெற்ற நிலையான மனத்துடன் (யோகம்) எல்லாச் செயல்களையும் நன்கு செய்து முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். உள்ளார்ந்த பற்றின்மைக்கு இன்னும் தயாராகாதவர்கள் குழப்பத்தில் விடப்படுவதை விட, தொடர்ந்து செயல்படுவதே அவர்களுக்கு நல்லது."
    },
    {
      "id": "3.27",
      "translation": "செயல்கள் அனைத்தும் எல்லா வகையிலும் இயற்கையின் குணங்களாலேயே செய்யப்படுகின்றன; ஆனால் அகங்காரத்தால் மயங்கிய மனம் கொண்டவன், “நானே செய்பவன்” என்று எண்ணுகிறான்.",
      "explanation": "செயல் உண்மையில் அகங்காரத்திற்குச் சொந்தமல்ல என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். குணங்கள் என்பவை இயற்கையின் மூன்று இழைகள்: தெளிவு (சத்துவம்), ஆசை-செயலூக்கம் (ரஜஸ்), மந்தம் (தமஸ்). அகங்கார உணர்வுடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொள்பவன், இயற்கையின் சக்திகள் நிகழ்த்தும் செயல்களைத் தன்னுடையவை என்று எடுத்துக்கொள்கிறான். அத்வைதம் ஆத்மா சாட்சி என்பதை வலியுறுத்துகிறது; பக்தி மரபுகள் இறுதியில் செய்பவர் இறைவனே என்கின்றன."
    },
    {
      "id": "3.28",
      "translation": "ஆனால் பெருந்தோள் கொண்டவனே, குணங்கள் மற்றும் செயல்கள் என்ற பிரிவுகளின் உண்மையை அறிந்தவன், குணங்கள் குணங்களிலேயே செயல்படுகின்றன என்று உணர்ந்து, பற்றுக்கொள்வதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அகங்காரத்தால் மயங்கியவனைச் சொன்ன கிருஷ்ணர், இங்கே உண்மையை அறிந்தவனைச் சுட்டுகிறார். குணங்கள் என்பவை இயற்கையின் மூன்று இழைகள் (சத்வம், ரஜஸ், தமஸ்); உடல், மனம், புலன்கள் அவற்றால் ஆனவை. செயல் என்பது இந்த இழைகளின் இயக்கமே என்று அறிபவன் “நானே செய்பவன்” என்ற எண்ணத்தில் பற்றுக்கொள்வதில்லை (சங்கம்). அந்த அறிவாளி யார் என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் ஆன்மாவை இயற்கையிலிருந்து வேறுபட்ட தூய சாட்சியாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் இயற்கை வழியாகச் செயல்படுவது இறுதியில் இறைவனின் சக்தியே என்கின்றன."
    },
    {
      "id": "3.29",
      "translation": "இயற்கையின் குணங்களால் மயங்கியவர்கள் குணங்களின் செயல்களில் பற்று கொள்கிறார்கள். முழுமையை அறிந்தவன், முழுமையை அறியாத அந்த மந்தபுத்தியுள்ளவர்களைக் கலங்கச் செய்யக் கூடாது.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து அறிவுரை கூறுகிறார். இயற்கையின் குணங்களால் (குணம்: செயல்கள் அனைத்தையும் இயக்கும் இயற்கையின் மூன்று இழைகள்) மயங்கியவர்கள், தாமே செய்பவர் என்று எண்ணித் தம் செயல்களில் பற்று (சங்கம்) கொள்கிறார்கள். பெரிய உண்மையைக் காண்பவர் செயலில் அவர்களுக்குள்ள நம்பிக்கையை அசைக்கக் கூடாது; அது அவர்களை திசையற்றவர்களாக்கக் கூடும். எவ்வளவு கற்பிக்க வேண்டும் என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: சில முன்மாதிரியால் மென்மையாக வழிகாட்டுவதை வலியுறுத்துகின்றன, சில படிப்படியான போதனையை வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "3.30",
      "translation": "உன் எல்லாச் செயல்களையும் என்னிடம் அர்ப்பணித்து, மனத்தை ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்தி, ஆசையற்றவனாகவும் “என்னுடையது” என்ற உணர்வற்றவனாகவும் ஆகி, கவலையென்னும் காய்ச்சல் நீங்கியவனாகப் போரிடு.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தம் அறிவுரையைச் சுருக்கிக் கூறுகிறார்: செயல்படு, ஆனால் ஒவ்வொரு செயலையும் அவரிடம் அர்ப்பணித்து, மனத்தை ஆத்மாவின் (அத்யாத்மம்) பக்கம் திருப்பு. பலன் மீதான ஆசையும் (ஆசிஸ்) “என்னுடையது” என்ற உரிமை உணர்வும் (மமகாரம்) இல்லாமல் செயல்படுவது கவலையென்னும் உள்ளக் காய்ச்சலை (ஜ்வரம்) நீக்கும்; அப்போது அர்ஜுனன் தன் கடமையாகப் போரிடலாம். “என்னிடம்” என்பதை சிலர் தனிப்பட்ட இறைவனான கிருஷ்ணர் என்றும், சிலர் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள பரமாத்மா என்றும் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.31",
      "translation": "எனது இந்தக் கருத்தை நம்பிக்கையுடனும் குறை காணாமலும் எப்போதும் பின்பற்றுகிற மனிதர்களும் செயல்களின் பிணைப்பிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், எல்லாச் செயல்களையும் தம்மிடம் அர்ப்பணித்து, ஆசையும் “என்னுடையது” என்ற உணர்வும் இன்றிப் போரிடுமாறு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார். இங்கே, இந்தப் போதனையை நம்பிக்கையுடனும் (ஷ்ரத்தா) குறை காணாமலும் தொடர்ந்து பின்பற்றுபவர் கர்மத்தின் பிணைக்கும் விளைவுகளிலிருந்து விடுபடுகிறார் என்கிறார். “கூட” (அபி) என்ற சொல், இந்த விடுதலை முனிவர்களுக்கு மட்டுமன்றி சாதாரண மனிதர்களுக்கும் உரியது என்பதைக் குறிக்கிறது. “போதனை” என்பது கிருஷ்ணரிடம் பக்தியுடன் சரணடைதலா அல்லது பொதுவாகப் பற்றற்ற செயலா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "3.32",
      "translation": "ஆனால் என்னுடைய இந்தக் கருத்தைக் குறை கூறி, அதன்படி நடக்காதவர்களை எல்லா ஞானத்திலும் மயங்கியவர்களாகவும், அழிந்தவர்களாகவும், விவேகம் இல்லாதவர்களாகவும் அறிந்துகொள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் நம்பிக்கையுடன் தன் போதனையைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு மாறாக, அதைக் குறை கூறி (அஸூயை) நிராகரிப்பவர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் இங்கு கூறுகிறார். அத்தகையவர்கள் விவேகம் (சேதஸ்) இல்லாததால் எல்லா வகை அறிவிலும் மயங்கி, வழி தவறியவர்கள் என்கிறார். இங்கு குறிப்பிடப்படும் போதனை, பற்றின்றிச் செயல்பட்டு தன் செயல்களை அவருக்கு அர்ப்பணிப்பது என்பதாகும்."
    },
    {
      "id": "3.33",
      "translation": "அறிவுடையவன்கூட தன் இயல்புக்கு ஏற்பவே செயல்படுகிறான். உயிர்கள் தம் இயல்பையே பின்பற்றுகின்றன; அடக்குதல் என்ன செய்துவிடும்?",
      "explanation": "மனிதர்கள் ஏன் அவ்வாறு செயல்படுகிறார்கள் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். இயல்பு (பிரகிருதி) என்பது இயற்கையின் அடிப்படை இழைகளான மூன்று குணங்களால் உருவாகும் பிறவி இயல்புகள்; அவை ஞானிகளையும் இயக்குகின்றன. ஆகவே வலுக்கட்டாயமான அடக்குதல் (நிக்ரஹம்) குறைந்த பயனே தரும். உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்: சிலர் இயல்பை எதிர்ப்பதற்குப் பதிலாக ஒழுக்கத்தால் வழிநடத்த வேண்டும் என்று கொள்வர்; மற்றவர் இயல்பின் வலிமையை வலியுறுத்தி, அடுத்த ஸ்லோகம் குறிப்பதுபோல் சரியான வழிகளால் கையாள வேண்டும் என்பர்."
    },
    {
      "id": "3.34",
      "translation": "ஒவ்வொரு புலனுக்கும் அதன் பொருளின் மீது விருப்பும் வெறுப்பும் உறுதியாக நிலைபெற்றுள்ளன. ஒருவன் அவ்விரண்டின் வசத்தில் சிக்கக்கூடாது; ஏனெனில் அவை இரண்டும் அவனது பாதையில் மறித்து நிற்கும் வழிப்பறிக்காரர்கள்.",
      "explanation": "தன் இயல்பையே எல்லா உயிர்களும் பின்பற்றுகின்றன என்று கூறிய பின், கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு இதை விளக்குகிறார். ஒவ்வொரு புலனுக்கும் அதன் பொருட்களின் மீது இயல்பாகவே விருப்பு (ராகம்) மற்றும் வெறுப்பு (த்வேஷம்) உண்டு; புலன்கள் அல்ல, இவ்விரண்டுமே மனிதனின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கின்றன. இந்த இழுப்புகளுக்கு அடிமையாகாமலே ஒருவன் செயல்பட முடியும் என்று இது பொதுவாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது; அதை ஒழுக்கப் பயிற்சியால் வெல்வதா, அல்லது ஞானத்தால் அவற்றின் உண்மையை உணர்வதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "3.35",
      "translation": "தன் சொந்த தர்மம் குறைபாடுடன் செய்யப்பட்டாலும், பிறருடைய தர்மத்தை நன்றாகச் செய்வதைவிடச் சிறந்தது. தன் தர்மத்தில் இறப்பதும் மேலானது; பிறருடைய தர்மம் அச்சத்தைத் தருவது.",
      "explanation": "ஆசை (ராகம்), வெறுப்பு (த்வேஷம்) ஆகியவை பாதையின் தடைகள் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை எச்சரித்தார். இங்கே, ஸ்வதர்மம் என்ற ஒருவனுக்குரிய கடமையும் வாழ்க்கைப் பங்கும், பிறருடைய தர்மத்தை எவ்வளவு நேர்த்தியாகப் பின்பற்றினாலும் அதைவிடப் பாதுகாப்பானது என்கிறார். பல பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் ஸ்வதர்மத்தை ஒருவரின் சமூக நிலைக்குரிய (வர்ணம்) கடமைகள் என்று கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர் அதை ஒருவரின் இயல்பும் சூழ்நிலையும் என்று கொள்கின்றனர்; சொற்கள் இரண்டிற்கும் இடமளிக்கின்றன."
    },
    {
      "id": "3.36",
      "translation": "அப்படியானால், வார்ஷ்ணேயா, மனிதன் விரும்பாதபோதும், ஏதோ பலவந்தமாகத் தள்ளப்பட்டவன் போல, எதனால் தூண்டப்பட்டுப் பாவம் செய்கிறான்?",
      "explanation": "தன் சொந்தக் கடமையைப் (ஸ்வதர்மம்) பின்பற்றுவது பிறருடைய கடமையைப் பின்பற்றுவதைவிடச் சிறந்தது என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார். இப்போது அர்ஜுனன், மனிதன் விரும்பாதபோதும் பலவந்தமாக இழுக்கப்படுவது போலப் பாவத்தில் (பாபம்) ஈடுபடுவது எதனால் என்று கேட்கிறான். இந்த உள்ளார்ந்த சக்தியைப் பற்றிய கிருஷ்ணரின் பதில் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் தொடங்குகிறது."
    },
    {
      "id": "3.37",
      "translation": "இது ஆசைதான், இது கோபம்தான்; ரஜோ குணத்திலிருந்து பிறந்தது. இது அனைத்தையும் விழுங்குவது, மாபெரும் பாவமுடையது. இதையே இவ்வுலகில் பகைவனாக அறிந்துகொள்.",
      "explanation": "தன் விருப்பத்திற்கு மாறாகவும் ஒருவனைத் தவறு செய்யத் தூண்டுவது எது என்று அர்ஜுனன் இப்போதுதான் கேட்டான். அதற்கு கிருஷ்ணர் பதிலளிக்கிறார்: அந்த சக்தி ஆசை (காமம்); அது தடைபடும்போது கோபமாக (க்ரோதம்) மாறுகிறது; அது அமைதியின்மை, தாகம் ஆகியவற்றின் குணமான ரஜோ குணத்திலிருந்து தோன்றுகிறது. “மஹாசனம்” என்றால் “பெருந்தீனி உடையது”, அதாவது ஒருபோதும் திருப்தியடையாதது. காமமும் க்ரோதமும் இரு சக்திகளா, அல்லது ஒரே சக்தியின் இரு வடிவங்களா என்பதில் மரபுகளிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு; ஆனால் கிருஷ்ணர் இதையே பகைவன் என்று குறிப்பிடுகிறார் என்பதில் அனைவரும் ஒப்புகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.38",
      "translation": "புகையால் நெருப்பும், தூசியால் கண்ணாடியும், சவ்வால் கருவும் மூடப்படுவது போல, அதனால் இது மூடப்பட்டிருக்கிறது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் ஆசையை (காமம்) பகைவன் என்று கூறினார்; அது ஆர்வமும் அமைதியின்மையும் கொண்ட ரஜோ குணத்திலிருந்து பிறக்கிறது. இங்கே மூடுவதற்கு மூன்று உவமைகளைத் தருகிறார்: புகை நெருப்பை மறைக்கிறது, தூசி கண்ணாடியை மங்கச் செய்கிறது, சவ்வு கருவைச் சூழ்ந்துள்ளது. “இது” என்பது ஆசை மறைக்கும் ஞானம் என்பது அடுத்த ஸ்லோகத்தில் தெளிவாகிறது; மூன்று உவமைகளும் மூடுதலின் வெவ்வேறு அளவுகளை உணர்த்துவதாகப் பல உரையாசிரியர்கள் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.39",
      "translation": "குந்தியின் மகனே, ஞானியின் நிரந்தரப் பகைவனான இதனால் ஞானம் மூடப்பட்டிருக்கிறது; இது ஆசையின் வடிவம் கொண்டது, நெருப்பைப் போல ஒருபோதும் நிறைவடையாதது.",
      "explanation": "செயலில் தவறு செய்ய மனிதனைத் தூண்டுவது எது என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதில் கூறுகிறார். இங்கே ஆசையை (காமம்) ஞானியின் நிலையான பகைவன் என்கிறார்; அது அறிவை (ஞானம்) மறைக்கிறது, நெருப்பைப் போல எவ்வளவு ஊட்டினாலும் திருப்தி அடைவதில்லை. இங்கே ஞானம் என்பது ஆத்மஞானமா அல்லது பொதுவான பகுத்தறிவா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; ஆசை தெளிந்த பார்வையை மறைக்கிறது என்பதில் அனைத்தும் ஒன்றுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "3.40",
      "translation": "புலன்களும் மனமும் புத்தியும் இதன் இருப்பிடம் என்று கூறப்படுகின்றன. இவற்றின் மூலம் இது அறிவை மூடி, உடல் கொண்ட ஆன்மாவை மயக்குகிறது.",
      "explanation": "பாவம் செய்யத் தூண்டுவது எது என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதிலளிக்கிறார்; அது ஞானியின் நிரந்தரப் பகைவனான ஆசை (காமம்) என்று அவர் ஏற்கெனவே கூறிவிட்டார். ஆசை புலன்கள், மனம், புத்தி ஆகியவற்றின் வழியே செயல்பட்டு அறிவை மறைத்து, உடல் கொண்ட ஆன்மாவை (தேஹி) மயக்குகிறது என்கிறார். இம்மூன்றும் ஆசையின் உண்மையான இருப்பிடங்களா, அல்லது அது பரவும் படிநிலைகளா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; ஆனால் அது நமக்குள்ளிருந்தே செயல்படுகிறது என்பதில் அனைவரும் ஒத்துப்போகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.41",
      "translation": "ஆகையால், பரதர்களில் சிறந்தவனே, முதலில் புலன்களை அடக்கி, அறிவையும் உணர்வையும் அழிக்கும் இந்தப் பாவத்தை நிச்சயமாக வீழ்த்து.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் ஆசை (காமம்) புலன்கள், மனம், புத்தி ஆகியவற்றில் குடிகொண்டு ஞானத்தை மறைக்கிறது என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே அர்ஜுனனுக்கு நடைமுறை முடிவைத் தருகிறார்: முதலில் புலன்களை அடக்கி, பிறகு “பாவி” எனப்படும் ஆசையை (பாப்மன்) வேரோடு அழிக்க வேண்டும். “ஞானம்”, “விஞ்ஞானம்” என்பவற்றை சிலர் சாஸ்திர அறிவும் அதன் நேரடி அனுபவமும் என்றும், சிலர் ஆத்ம அறிவும் உலக அறிவும் என்றும் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "3.42",
      "translation": "புலன்கள் உயர்ந்தவை என்று கூறுவர்; புலன்களைவிட மனம் உயர்ந்தது; மனத்தைவிட புத்தி உயர்ந்தது; புத்தியையும் கடந்து நிற்பது அதுவே.",
      "explanation": "புலன்களை அடக்கி, அறிவை அழிக்கும் ஆசையை (காமம்) அழிக்குமாறு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு முன்பே கூறினார். இங்கே மனிதனுக்குள் இருக்கும் நுட்பமான நிலைகளை ஏணிபோல் வரிசைப்படுத்துகிறார்: புலன்கள், மனம், பகுத்தறியும் புத்தி, அவை எல்லாவற்றுக்கும் அப்பால் உள்ள “அது”. பெரும்பாலான பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் “அது” என்பதை ஆத்மா என்பர்; சிலர் புத்தியின் எட்டுதலுக்கு அப்பால் இருக்கும் ஆசையையே குறிப்பதாகக் கொள்வர்."
    },
    {
      "id": "3.43",
      "translation": "இவ்வாறு புத்திக்கும் மேலானதை அறிந்து, ஆத்மாவினால் உன்னை நிலைநிறுத்தி, வலிய தோள்களை உடையவனே, ஆசை வடிவில் இருக்கும் வெல்லுதற்கரிய அந்தப் பகைவனை அழித்துவிடு.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் இந்த அத்தியாயத்தின் போதனையை அர்ஜுனனுக்கான நடைமுறை முடிவுடன் நிறைவு செய்கிறார். புலன்கள், மனம், புத்தி என்ற ஏறுவரிசையைக் கூறிய பிறகு, ஆத்மா அவை அனைத்திற்கும் மேலானது என்கிறார். இதை அறிந்து, உயர்ந்த ஆத்மாவால் தாழ்ந்த தன்னை நிலைநிறுத்தி, வெல்லுதற்கரிய பகைவனான ஆசையை (காமம்) அழிக்க வேண்டும். இங்கு “ஆத்மா” என்பதை சிலர் தனிமனிதனின் உயர்ந்த விழிப்புணர்வாகவும், சிலர் பரமாத்மாவாகவும் கொள்கின்றனர்; இரண்டும் அதை வெற்றிக்கான வழியாகவே காண்கின்றன."
    }
  ]
}