{
  "chapter": 4,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "4.1",
      "translation": "அழிவற்ற இந்த யோகத்தை நான் விவஸ்வானுக்கு உபதேசித்தேன்; விவஸ்வான் அதை மனுவுக்குக் கூறினான்; மனு இக்ஷ்வாகுவுக்குச் சொன்னான்.",
      "explanation": "முந்தைய அத்தியாயங்களில் அர்ஜுனனுக்கு உபதேசித்த யோகம் புதியது அல்ல, மிகப் பழமையானது என்பதைக் காட்ட, கிருஷ்ணர் அதன் வரலாற்றை இங்கு எடுத்துரைக்கிறார். விவஸ்வான் சூரியதேவன்; மனு மனிதகுலத்தின் முதல்வன்; இக்ஷ்வாகு சூரியவம்ச அரசர்களின் மூதாதை. யோகம் (இறைவனுடன் இணையும் ஒழுக்கமான வழி; இங்கு பற்றின்றி ஞானத்துடன் செயல்படுதல் எனப் பொருள்) அதன் உண்மை அழியாததால் அழிவற்றது (அவ்யயம்) எனப்படுகிறது. இது முக்கியமாகக் கர்மயோகமா, ஞானத்தை மையமாகக் கொண்ட யோகமா, அல்லது கீதையின் முழு உபதேசமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.2",
      "translation": "இவ்வாறு தலைமுறை தலைமுறையாகக் கிடைத்த இந்த யோகத்தை ராஜரிஷிகள் அறிந்திருந்தார்கள். ஆனால் நீண்ட காலம் செல்லச் செல்ல, எதிரிகளை எரிப்பவனே, இந்த யோகம் இவ்வுலகில் அழிந்துபோனது.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், இந்த யோகம் விவஸ்வான், மனு, இக்ஷ்வாகு வழியாகவும், பின்னர் அரசர்களாகவும் முனிவர்களாகவும் இருந்த ராஜரிஷிகள் வழியாகவும் வந்ததைத் தொடர்ந்து கூறுகிறார். நீண்ட காலத்தில் இந்தத் தொடர்ச்சியான உபதேச மரபு அறுந்துபோனது என்கிறார். இங்கே யோகம் என்பது பற்றின்றிச் செய்யும் செயலும் ஞானமும் இணைந்த நெறி; இது கர்மயோகத்தையே வலியுறுத்துகிறதா, அல்லது முக்திக்கான பரந்த வழியைக் குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்களிடம் கருத்து வேறுபாடு உண்டு. “பரந்தபா” என்பது “எதிரிகளை எரிப்பவன்” என்ற பொருளில் அர்ஜுனனின் அடைமொழி."
    },
    {
      "id": "4.3",
      "translation": "அதே பழமையான யோகத்தை இன்று நான் உனக்கு உபதேசித்தேன்; ஏனெனில் நீ என் பக்தன், என் நண்பன்; இது உண்மையிலேயே உயர்ந்த ரகசியம்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் இந்த யோகம், அதாவது பற்றின்றிச் செய்யும் செயலும் ஞானமும் இணைந்த வழி, காலப்போக்கில் மறைந்துவிட்டது என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இப்போது அதை அர்ஜுனனுக்கு மீண்டும் உபதேசிப்பதற்கான காரணத்தைச் சொல்கிறார்: அர்ஜுனன் அவருடைய பக்தனும் நண்பனும் (சகா). இதை உயர்ந்த ரகசியம் என்கிறார்; அதாவது ஏற்கத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கே அளிக்கப்படும் ஆழ்ந்த போதனை என்பது பொருள்."
    },
    {
      "id": "4.4",
      "translation": "உன் பிறப்பு பிற்பட்டது; விவஸ்வானின் பிறப்பு முற்பட்டது. நீயே ஆதியில் இதை உபதேசித்தாய் என்பதை நான் எப்படி புரிந்துகொள்வது?",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் இந்த பழமையான யோகத்தை (ஆன்மீகப் பயிற்சியை) ஆதிகாலத்தில் சூரியதேவனான விவஸ்வானுக்கு உபதேசித்ததாகக் கூறியதைக் கேட்டு அர்ஜுனன் குழப்பமடைகிறான். கிருஷ்ணர் சமீபத்தில் பிறந்தவர், விவஸ்வானோ வெகு முன்பே வாழ்ந்தவன்; இரண்டும் எப்படி உண்மையாகும் என்று அவன் கேட்கிறான். இந்தக் கேள்வி, தொடரும் ஸ்லோகங்களில் தெய்வீகப் பிறப்பைப் பற்றி கிருஷ்ணர் விளக்க வழிவகுக்கிறது."
    },
    {
      "id": "4.5",
      "translation": "அர்ஜுனா, எனக்கும் உனக்கும் பல பிறவிகள் கடந்துவிட்டன. அவை எல்லாவற்றையும் நான் அறிவேன்; நீ அறியமாட்டாய், பரந்தபா.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் மிகவும் பிற்காலத்தில் பிறந்தவராயிற்றே, சூரியதேவனான விவஸ்வானுக்கு இந்த யோகத்தை எப்படிக் கற்பித்திருக்க முடியும் என்று அர்ஜுனன் கேட்டிருந்தான். அதற்கு கிருஷ்ணர், இருவருக்கும் பல பிறவிகள் கடந்துவிட்டன என்றும், அவை அனைத்தையும் தாம் அறிவதாகவும், அர்ஜுனன் அவற்றை அறியவில்லை என்றும் கூறுகிறார். “பரந்தபா” என்றால் “எதிரிகளை எரிப்பவனே”; இது அர்ஜுனனின் பெயர்களில் ஒன்று."
    },
    {
      "id": "4.6",
      "translation": "நான் பிறப்பற்றவனாகவும், அழியாத ஆத்மாவாகவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் ஈசுவரனாகவும் இருந்தாலும், என் சொந்த இயற்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, என் சொந்த மாயையால் தோன்றுகிறேன்.",
      "explanation": "தாம் முந்தைய பிறவிகள் எல்லாவற்றையும் நினைவில் கொண்டிருப்பதாக கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார்; பிறப்பற்றவரும் உயிர்களின் ஈசுவரருமான அவர் எவ்வாறு பிறக்கிறார் என்பதை இங்கே விளக்குகிறார். தமது சொந்த இயற்கையை (பிரகிருதி) தம் வசப்படுத்தி, தமது சொந்த சக்தியால் (மாயை) தோன்றுவதாக அவர் கூறுகிறார். இதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் அவரது அவதாரத்தை மாயை போன்ற தோற்றமாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் அதை அவரது உண்மையான தெய்வீக வெளிப்பாடாகக் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.7",
      "translation": "பாரதா, எப்போதெல்லாம் தர்மம் குன்றி, அதர்மம் மேலோங்குகிறதோ, அப்போதெல்லாம் நான் என்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறேன்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் தாம் பிறப்பற்றவர் என்றும், ஆனாலும் தம் இயல்பால் (பிரகிருதி) உலகில் தோன்றுவதாகவும் கூறினார். இங்கே அது எப்போது நிகழும் என்கிறார்: தர்மம், அதாவது அறவொழுங்கும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கும், குன்றி, அதன் எதிரான அதர்மம் வலுப்பெறும்போது. “ஸ்ருஜாமி” (என்னை வெளிப்படுத்துகிறேன்) என்பதை அத்வைத மரபு மாயையின் வழியான தோற்றம் என்றும், பக்தி மரபுகள் இறைவனின் உண்மையான அவதாரம் என்றும் விளக்குகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.8",
      "translation": "நல்லோரைக் காக்கவும், தீயவர்களை அழிக்கவும், தர்மத்தை உறுதியாக நிலைநாட்டவும், நான் யுகந்தோறும் தோன்றுகிறேன்.",
      "explanation": "தர்மம் (அறம் மற்றும் பேரண்ட ஒழுங்கு) குன்றும்போதெல்லாம் தாம் ஏன் தோன்றுகிறார் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். நல்லோரை (சாது) காத்தல், தீயவர்களை நீக்குதல், தர்மத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டுதல் ஆகிய மூன்று நோக்கங்களை அவர் கூறுகிறார். “தோன்றுகிறேன்” (சம்பவாமி) என்பதை பல பக்தி மரபுகள் இறைவனின் உண்மையான அவதாரமாகக் கொள்கின்றன; வேறு சிலர் அதை மாயையின் வழியான வெளிப்பாடாகவோ, மனித உணர்வில் தெய்வம் தோன்றுவதாகவோ விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.9",
      "translation": "என்னுடைய பிறப்பும் செயலும் தெய்வீகமானவை என்பதை இவ்வாறு உண்மையாக அறிபவன், அர்ஜுனா, உடலை விட்ட பின் மீண்டும் பிறப்பதில்லை; அவன் என்னையே வந்தடைகிறான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் நல்லோரைக் காக்கவும் தர்மத்தை (அறநெறி, பேரண்ட ஒழுங்கு) நிலைநாட்டவும் யுகந்தோறும் தாம் அவதரிப்பதாக கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே, தம் பிறப்பையும் செயலையும் சாதாரணமானவை என்றோ கர்மத்தால் உந்தப்பட்டவை என்றோ அல்லாமல் தெய்வீகமானவை என உண்மையாக அறிபவன் மறுபிறப்பிலிருந்து விடுபட்டு தம்மை அடைகிறான் என்கிறார். “என்னை அடைகிறான்” என்பதற்கு தனிப்பட்ட இறைவனுடன் இணைதல் என்றும், ஞானத்தால் அடையும் விடுதலை என்றும் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; ஸ்லோகம் அதைத் தீர்மானிக்கவில்லை."
    },
    {
      "id": "4.10",
      "translation": "ஆசை, அச்சம், கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, என்னிலேயே ஆழ்ந்து, என்னைச் சரணடைந்த பலர், ஞானம் என்னும் தவத்தால் தூய்மை அடைந்து, என் இயல்பை அடைந்திருக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர், தம்முடைய தெய்வீகப் பிறப்பையும் செயலையும் உண்மையாக அறிபவர் மீண்டும் பிறப்பதில்லை என்றார்; அதையே இங்கு தொடர்கிறார். ஆசை அல்லது பற்று (ராகம்), அச்சம் (பயம்), கோபம் (க்ரோதம்) ஆகியவற்றை விட்டு, ஞானத் தவத்தால் (ஜ்ஞான-தபஸ்) தூய்மை பெற்று, பலர் ஏற்கெனவே தம்மை அடைந்துள்ளனர் என்கிறார்; சிலர் இதை “ஞானமும் தவமும்” என்றும் படிக்கின்றனர். “என் இயல்பு” (மத்பாவம்) என்பதை சில மரபுகள் இறைவனுடன் ஒன்றுதல் அல்லது அவரைப் போன்ற நிலையை அடைதல் என்றும், சில மரபுகள் அவருக்கு அன்புடன் நெருங்கியிருத்தல் என்றும் விளக்குகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.11",
      "translation": "யார் என்னை எவ்வழியில் அணுகுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு நானும் அவ்வழியிலேயே அருள்புரிகிறேன். பார்த்தா, மனிதர்கள் எல்லா வகையிலும் என் பாதையையே பின்பற்றுகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் ஆசை, அச்சம், கோபம் நீங்கித் தம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே, ஒவ்வொருவரும் எந்த மனப்பாங்குடன் தம்மை நாடுகிறார்களோ, அதற்கேற்பவே தாம் அவர்களுக்குப் பதிலளித்து அருள்வதாக (பஜனம்) கூறுகிறார். மனிதர்கள் எந்தப் பாதையில் சென்றாலும், உண்மையில் அவர்கள் அவருடைய வழியையே பின்பற்றுகிறார்கள். இதைச் சில மரபுகள் இறைவனின் பாரபட்சமற்ற அருளாகக் காண்கின்றன; வேறு சில மரபுகள், ஒவ்வொரு தேடுபவரின் சொந்த நோக்கமே பலனை உருவாக்குகிறது என்பதன் அடையாளமாகக் காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.12",
      "translation": "செயல்களின் வெற்றியை விரும்புபவர்கள் இவ்வுலகில் தேவர்களை வழிபடுகிறார்கள்; ஏனெனில் மனித உலகில் செயலினால் பிறக்கும் வெற்றி விரைவில் கிடைக்கிறது.",
      "explanation": "மக்கள் ஏன் வெவ்வேறு தெய்வங்களை நாடுகிறார்கள் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார்: அவர்கள் தங்கள் செயல்களின் (கர்மம்) பலனை விரும்புகிறார்கள், அந்தப் பலன் மனித உலகில் விரைவில் கிடைக்கிறது. மக்கள் தம்மை அணுகும் விதத்திற்கு ஏற்பத் தாம் பதிலளிப்பதாக முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அவர் கூறியதன் தொடர்ச்சி இது. சில உரையாசிரியர்கள் இதை முக்தி என்ற உயர்ந்த இலக்குடன் ஒரு மென்மையான ஒப்பீடாகக் காண்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் உண்மையான ஒவ்வொரு வழிபாடும் பலன் தரும் என்ற எளிய கூற்றாகவே காண்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "4.13",
      "translation": "குணங்களுக்கும் செயல்களுக்கும் ஏற்ப நான்கு வர்ணங்களை நானே படைத்தேன். அதைச் செய்தவன் நானே என்றாலும், என்னைச் செய்யாதவன் என்றும் மாறாதவன் என்றும் அறிந்துகொள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், மக்களை அவர்களின் குணங்களுக்கும் (குணம்) செயல்களுக்கும் (கர்மம்) ஏற்பப் பிரிக்கும் நான்கு வர்ண அமைப்புக்கு (சாதுர்வர்ண்யம்) தாமே மூலம் என்கிறார். பல பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் இதை இயல்பு, திறமை சார்ந்த பிரிவாகக் காண்கின்றனர்; வேறு சிலர் பிறப்புடன் தொடர்புடையதாகக் கருதுகின்றனர்; ஆனால் இந்த ஸ்லோகம் குணத்தையும் கர்மத்தையுமே குறிப்பிடுகிறது. படைத்தவராக இருந்தாலும் கிருஷ்ணர் செயலற்றவர் (அகர்த்தா), மாறாதவர்; செயல் அவரைத் தீண்டுவதில்லை என்பது அடுத்த ஸ்லோகத்துக்கு வழிவகுக்கிறது."
    },
    {
      "id": "4.14",
      "translation": "செயல்கள் என்னைப் பற்றுவதில்லை; செயலின் பலனில் எனக்கு ஆசையும் இல்லை. என்னை இவ்வாறு அறிபவன் செயல்களால் கட்டப்படுவதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் நான்கு சமூகப் பிரிவுகளைத் தாமே படைத்தவர் என்றும், ஆனாலும் தாம் செயலற்றவர் (அகர்த்தா) என்றும் கூறினார். இங்கே அதற்கான காரணத்தைச் சொல்கிறார்: செயல்கள் அவரைக் களங்கப்படுத்துவதில்லை, ஏனெனில் அவற்றின் பலன்மீது அவருக்கு ஆசை (ஸ்ப்ருஹா) இல்லை. இதை உணர்ந்து அதே மனப்பான்மையுடன் செயல்படுபவன் கர்மத்தால், அதாவது செயலும் அதன் விளைவுகளும் என்ற பிணைப்பால், கட்டுப்படுவதில்லை என்றும் அவர் சேர்க்கிறார்."
    },
    {
      "id": "4.15",
      "translation": "இதை அறிந்தே முற்காலத்தில் விடுதலையை விரும்பியவர்களும் செயலைச் செய்தனர். ஆகவே, முன்னோர்கள் முன்பு செய்தது போலவே நீயும் செயலையே செய்.",
      "explanation": "தமக்குச் செயல்கள் பந்தம் தராது, ஏனெனில் அவற்றின் பலனில் தமக்கு ஆசை இல்லை என்று கிருஷ்ணர் முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறினார். இங்கே, விடுதலையை நாடிய முன்னோர்கள் இதை உணர்ந்தும் செயல் புரிந்தனர் என்றும், ஆகவே அர்ஜுனனும் தன் கடமைச் செயலை (கர்மம்) செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார். விளக்கங்கள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைத மரபு அறிவுடன் செய்யும் செயல் மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் என்கிறது; பக்தி மற்றும் கர்மயோக விளக்கங்கள் செயலையே வழியாகக் காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.16",
      "translation": "“செயல் என்றால் என்ன? செயலின்மை என்றால் என்ன?” இதில் ஞானிகளும் கூட குழப்பமடைந்துள்ளனர். ஆகவே, எதை அறிந்தால் நீ அசுபத்திலிருந்து விடுபடுவாயோ, அந்தச் செயலை நான் உனக்கு விளக்குகிறேன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு கர்மம் (செயல்) பற்றியும், அவன் ஏன் விலகாமல் செயல்பட வேண்டும் என்பதையும் கற்பிக்கிறார். எது செயல், எது அகர்மம் (செயலின்மை) என்பதில் ஞானிகளும் (கவயஃ) குழம்புகிறார்கள் என்கிறார். அதைத் தெளிவுபடுத்துவதாக வாக்களிக்கிறார்; “அசுபம்” என்பது பொதுவாக மறுபிறவியின் பந்தமும் துன்பமும் என்று பொருள் கொள்ளப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "4.17",
      "translation": "செயலைப் பற்றியும் அறிய வேண்டியது உண்டு; தவறான செயலைப் பற்றியும் அறிய வேண்டியது உண்டு; செயலின்மையைப் பற்றியும் அறிய வேண்டியது உண்டு. செயலின் போக்கு ஆழமானது, புரிந்துகொள்ள அரிது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனன் தீமையிலிருந்து விடுபடும்படி கர்மத்தை விளக்குவதாக வாக்களித்தார். இங்கே மூன்றை அறிய வேண்டும் என்கிறார்: சரியான செயல், தவறான அல்லது விலக்கப்பட்ட செயல் (விகர்மம்), செயலின்மை (அகர்மம்). கர்மத்தின் போக்கு ஆழமானதும் நுட்பமானதும் என்றும் சேர்க்கிறார். அகர்மம் என்பதற்குச் செயலற்ற நிலை என்றும், பலனில் பற்றின்றிச் செய்யும் செயல் என்றும் மரபுகள் வேறுபடக் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.18",
      "translation": "செயலில் செயலின்மையையும், செயலின்மையில் செயலையும் காண்பவனே மனிதர்களுக்குள் அறிவாளி; அவனே யோகத்தில் ஒன்றியவன், எல்லாச் செயல்களையும் செய்து முடிப்பவன்.",
      "explanation": "செயலைப் புரிந்துகொள்வது எவ்வளவு கடினம் என்பதை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். “செயலில் செயலின்மை” காண்பது என்பது, விளைவுகளில் பற்று (சங்கம்) இல்லாமல் செயல்படுபவனை அவன் செயல் கட்டுப்படுத்தாது என்பதை உணர்தல்; “செயலின்மையில் செயல்” என்பது, வெறும் சோம்பலும் விலகலும் கூட ஆசையாலும் அகங்காரத்தாலும் தூண்டப்படலாம் என்பதாகும். வியாக்கியானங்கள் சற்று வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் ஆத்மா செயலற்றது என்பதை வலியுறுத்துகிறது; பக்தி மற்றும் கர்ம யோக விளக்கங்கள் பற்றின்றிச் செயல்படுவதை வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.19",
      "translation": "எவனுடைய எல்லா முயற்சிகளும் ஆசையிலிருந்தும் சுயநல நோக்கத்திலிருந்தும் விடுபட்டிருக்கின்றனவோ, எவனுடைய செயல்கள் ஞானம் என்னும் நெருப்பில் எரிக்கப்பட்டுவிட்டனவோ, அவனை அறிவுடையோர் ஞானி என்று கூறுகிறார்கள்.",
      "explanation": "செயலில் செயலின்மையையும், செயலின்மையில் செயலையும் காண்பவனைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அப்படிப்பட்டவன் செயல்படுகிறான்; ஆனால் ஆசையும் (காமம்) பலனைப் பற்றிய சுயநலத் திட்டமும் (சங்கல்பம்) அவனிடம் இல்லை. அவனுடைய செயல்கள் ஞானத்தால் (ஜ்ஞானம்) “எரிக்கப்படுகின்றன”; அதாவது அவை அவனைக் கட்டுப்படுத்துவதில்லை. இந்த ஞானம் முக்கியமாக ஆத்ம உணர்வா, அல்லது செயலில் தெளிவான விவேகமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; ஆனால் அது செயலைப் பற்றிலிருந்து விடுவிக்கிறது என்பதில் அனைவரும் ஒத்துப்போகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.20",
      "translation": "செயலின் பலன்மீதுள்ள பற்றை விட்டு, எப்போதும் நிறைவுடன், எதையும் சார்ந்திராமல் இருக்கும் அவன், செயலில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தாலும் எதையுமே செய்வதில்லை.",
      "explanation": "செயலால் கட்டுப்படாமல் செயல்படும் ஞானியை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அவன் பலன்மீதுள்ள பற்றை (கர்மபலாசங்கம்) விட்டவன்; உள்ளத்தில் எப்போதும் நிறைவு (நித்யதிருப்தி) கொண்டவன்; வெளி ஆதரவைச் சார்ந்திராதவன் (நிராஸ்ரயம்). “நிராஸ்ரயம்” என்பதை சிலர் உலகியல் சார்புகளிலிருந்து விடுதலை என்றும், சிலர் செய்பவன் என்ற உரிமை அல்லது பலன்மீது சாயாமை என்றும் விளக்குகின்றனர். எவ்வாறாயினும், அவன் செயல்படுகிறான்; ஆனால் அச்செயல் அவனைக் கட்டுவதில்லை."
    },
    {
      "id": "4.21",
      "translation": "ஆசைகளற்றவனாய், மனத்தையும் தன்னையும் அடக்கியவனாய், எல்லா உடைமைகளையும் துறந்தவனாய், உடலால் மட்டுமே செயலைச் செய்யும் அவன் பாவத்தை அடைவதில்லை.",
      "explanation": "செயலால் கட்டுப்படாமல் செயல்படுபவனை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அவன் பலன்மீது ஆசை (ஆஷீஸ்) இல்லாதவன், மனத்தை அடக்கியவன், உடைமைப் பற்று (பரிக்ரஹம்) இல்லாதவன். “உடலால் மட்டும் செய்யும் செயல்” என்பதற்கு உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்: சிலர் உண்பது, வாழ்வது போன்ற அவசியச் செயல்கள் என்பர்; சிலர் தான் செய்பவன் என்ற உணர்வின்றிச் செய்யும் செயல் என்பர். எப்படியாயினும் பாவமோ (கில்பிஷம்) பந்தமோ உண்டாவதில்லை."
    },
    {
      "id": "4.22",
      "translation": "தானாக வந்து சேர்வதில் திருப்தி கொண்டு, இருமைகளைக் கடந்து, பொறாமையின்றி, வெற்றியிலும் தோல்வியிலும் சமநிலையுடன் இருப்பவன், செயல் செய்தாலும் கட்டுப்படுவதில்லை.",
      "explanation": "செயல்களால் கட்டுப்படாமல் செயல்படுபவனை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அவன் கேட்காமல் வருவதில் திருப்தி கொள்கிறான்; இன்பம்–துன்பம் போன்ற இருமைகளால் (த்வந்த்வம்) பாதிக்கப்படுவதில்லை; வெற்றி தோல்வியிலும் சமநிலையுடன் இருக்கிறான். பொறாமையோ பற்றோ செயலின் பின்னணியில் இல்லாததால், அந்தச் செயல் அவனைக் கட்டும் விளைவை உண்டாக்குவதில்லை."
    },
    {
      "id": "4.23",
      "translation": "பற்றை நீங்கியவனும், விடுபட்டவனும், ஞானத்தில் நிலைபெற்ற மனம் உடையவனும், யாகத்துக்காகவே செயல்படுபவனுமான ஒருவனுக்கு, அவனுடைய செயல் முழுவதும் கரைந்து போகிறது.",
      "explanation": "செயலின் பலனால் கட்டுப்படாமல் செயல்படுபவனை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அத்தகையவன் பற்றிலிருந்து (சங்கம்) விடுபட்டவன், ஞானத்தில் நிலைத்தவன், செயலை சுயநல நோக்கமில்லாத அர்ப்பணமாகிய யாகமாகவே கருதுபவன். அதனால் அவனுடைய செயல் எந்தக் கட்டையும் விட்டுவைக்காமல் கரைந்துவிடுகிறது. இங்கே யாகம் என்பது சடங்குக் கடமையா, எந்தத் தன்னலமற்ற செயலுமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகம் அடுத்ததற்கு வழிவகுக்கிறது."
    },
    {
      "id": "4.24",
      "translation": "அர்ப்பணம் பிரம்மமே, அவிசும் பிரம்மமே; பிரம்மத்தாலேயே பிரம்மமாகிய நெருப்பில் அது சொரியப்படுகிறது. செயலையே பிரம்மமாகக் காண்பதில் ஆழ்ந்தவன் பிரம்மத்தையே அடைவான்.",
      "explanation": "பற்றற்றவனுக்கு யஜ்ஞமாகச் செய்யும் செயல் எந்தக் கட்டையும் விட்டுவைக்காது என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அந்த யஜ்ஞத்தை விவரிக்கிறார்: அர்ப்பணிக்கும் கருவி, அவிசு, நெருப்பு, அர்ப்பணிப்பவன் ஆகிய அனைத்தும் பிரம்மம், அதாவது உயர்ந்த மெய்ப்பொருள் என்று காணப்படுகின்றன. செயலை இவ்வாறு காணும் பார்வையில் முழுமையாக ஆழ்ந்தவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான். அத்வைத மரபு இதை அனைத்தின் இரண்டற்ற தன்மையாகக் கொள்கிறது; பக்தி மரபுகள் அனைத்தும் இறைவனுக்கு உரியவை, அவனாலேயே தாங்கப்படுபவை என்று காண்பதாகப் பொருள் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.25",
      "translation": "சில யோகிகள் தேவர்களுக்குச் செய்யும் வேள்வியையே முழுமையாகப் பின்பற்றுகிறார்கள். மற்றவர்கள் வேள்வியையே வேள்வியின் மூலம் பிரம்மம் என்னும் நெருப்பில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "எல்லாச் செயலின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் பிரம்மமாகக் காணும் வேள்வியை (யஜ்ஞம்) கிருஷ்ணர் இப்போதுதான் விளக்கினார். இப்போது பயிற்சியாளர்கள் பின்பற்றும் பலவகை வேள்விகளைப் பட்டியலிடுகிறார்; முதலில் தேவர்களுக்கான சடங்கு அர்ப்பணங்கள், பிறகு அதைவிட நுட்பமான ஒன்று. இரண்டாம் வரி பலவாறு விளக்கப்படுகிறது: அத்வைத உரையாசிரியர்கள் அதை ஆன்மாவைப் பிரம்மத்தில் அர்ப்பணிப்பதாகக் கொள்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் ஒரு வழிபாட்டுச் செயலை மற்றொன்றின் வழியாக இறைவழிபாடாகச் செய்வதாகக் கொள்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "4.26",
      "translation": "சிலர் செவி முதலிய புலன்களை அடக்கத்தின் நெருப்புகளில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள். வேறு சிலர் ஒலி முதலிய புலன்பொருட்களைப் புலன்களின் நெருப்புகளிலேயே அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் பலவகை யஜ்ஞங்களைப் பட்டியலிடுவதைத் தொடர்கிறார்; இங்கே சடங்கு நெருப்புக்குப் பதிலாக உள்ளார்ந்த பயிற்சிகளை விவரிக்கிறார். முதல் வகையில் ஒருவர் புலன்களை அடக்கி (சம்யமம்) அவை வெளியே செல்லாதபடி செய்கிறார். இரண்டாவதில் ஒலி போன்ற புலன்பொருட்கள் புலன்களுக்குள் வருகின்றன; அவற்றை அர்ப்பணமாகக் கருதி, ஆசையோ வெறுப்போ கொள்ளாமல் ஏற்கிறார். இரண்டுக்குமான உறவை உரையாசிரியர்கள் வெவ்வேறாக விளக்குகிறார்கள்: சிலர் முதலாவதைப் புலன்களை விலக்குதல் என்றும், இரண்டாவதைப் பற்றற்ற விழிப்பான ஈடுபாடு என்றும் கூறுகிறார்கள்; ஆனால் இரண்டையும் சுயக்கட்டுப்பாடாகவே அனைவரும் கொள்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "4.27",
      "translation": "வேறு சிலர் புலன்களின் செயல்கள் அனைத்தையும், பிராணனின் செயல்களையும், ஞானத்தால் ஒளிரும் தன்னடக்க யோகம் என்னும் தீயில் ஆகுதியாக அளிக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் செய்பவரைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஒழுக்கமான அர்ப்பணங்களான பல வகை யஜ்ஞங்களை வரிசைப்படுத்துகிறார். இங்கே அனைத்து இந்திரியச் செயல்களும், பிராணனின் அனைத்துச் செயல்பாடுகளும், ஞானத்தால் எரியூட்டப்பட்ட சுயக்கட்டுப்பாடு (சம்யமம்) என்ற உள் தீயில் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன. இது தியானத்தில் புலன்களையும் மூச்சையும் உள்ளிழுத்தலா, அல்லது வாழ்க்கை முழுவதையும் உள்ளடக்கிய பரந்த உள் ஒழுக்கமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.28",
      "translation": "சிலர் செல்வத்தையும் பொருட்களையும் வேள்வியாகப் படைக்கிறார்கள்; சிலர் தவத்தை; மற்றவர்கள் யோகத்தை; இன்னும் சிலர், உறுதியான விரதங்களைக் கொண்ட துறவிகள், நூல் கற்றலையும் ஞானத்தையும் வேள்வியாகப் படைக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் மக்கள் செய்யும் பலவகை யஜ்ஞங்களை, அதாவது ஒழுக்கத்துடன் செய்யும் அர்ப்பணச் செயல்களை, தொடர்ந்து பட்டியலிடுகிறார். இங்கே செல்வத்தை வழங்குதல் (த்ரவ்யம்), தவம் (தபஸ்), யோகம், நூல் கற்றல் (ஸ்வாத்யாயம்), அறிவைத் தேடுதல் (ஞானம்) ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார். இவை அனைத்தும் உறுதியான விரதத்துடன் (வ்ரதம்), தன்னையே அர்ப்பணிக்கும் வழியாகச் செய்யப்படுகின்றன என்பதே பொதுவான கருத்து."
    },
    {
      "id": "4.29",
      "translation": "வேறு சிலர் பிராணனை அபானத்தில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள்; அபானத்தைப் பிராணனில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள். இரண்டின் இயக்கத்தையும் நிறுத்தி, மூச்சுக் கட்டுப்பாட்டில் முழுமையாக ஈடுபடுகிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் பலவகை யஜ்ஞங்களை, அதாவது வழிபாடாக அர்ப்பணிக்கப்படும் ஒழுக்கப் பயிற்சிகளை, தொடர்ந்து பட்டியலிடுகிறார். இங்கே மூச்சுக் கட்டுப்பாடு செய்பவர்களைப் பற்றிக் கூறுகிறார்: வெளிச்செல்லும் மூச்சை (பிராணன்) உள்வரும் மூச்சில் (அபானன்) அர்ப்பணிப்பதும் அதற்கு மாறாகவும், பின்னர் இரண்டையும் பிராணாயாமம் எனும் மூச்சு ஒழுங்குமுறையில் நிறுத்துவதும் இதில் அடங்கும். பிராணன், அபானன் ஆகிய சொற்களின் பொருளையும் மூச்சுகளின் வரிசையையும் மரபுகள் வேறுவேறாக விளக்குகின்றன; ஆனால் பெரும்பாலானவை இதை உண்மையான யோகச் சுவாசப் பயிற்சியாகவே கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.30",
      "translation": "மற்றவர்கள் உணவைக் கட்டுப்படுத்தி, உயிர்மூச்சுகளை உயிர்மூச்சுகளில் ஆகுதியாகச் செலுத்துகிறார்கள். இவர்கள் அனைவரும் வேள்வியை அறிந்தவர்கள்; வேள்வியால் அவர்களின் களங்கங்கள் அழிந்தன.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் மக்கள் செய்யும் பலவகை வேள்விகளின் (யஜ்ஞம் – ஒழுங்குடன் செய்யும் அர்ப்பணச் செயல்) பட்டியலை இங்கே நிறைவு செய்கிறார். உணவைக் குறைத்துக்கொண்டு, ஒரு உயிர்மூச்சை (பிராணன்) மற்ற மூச்சுகளில் ஆகுதியாகச் செலுத்துவோரையும் சேர்க்கிறார். இவர்கள் அனைவரும் வேள்வியின் பொருளை அறிந்தவர்கள் என்றும், அதனால் தங்கள் களங்கங்கள் (கல்மஷம்) நீங்கப் பெற்றவர்கள் என்றும் கூறுகிறார். இந்தப் பயிற்சி சரியாக எது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்: சிலர் இதை யோகத்தின் குறிப்பிட்ட மூச்சுப் பயிற்சி என்கிறார்கள்; வேறு சிலர் தன்னடக்கத்தின் பொதுவான உருவகம் என்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "4.31",
      "translation": "யாகத்தில் மிஞ்சியதாகிய அமிர்தத்தை உண்பவர்கள் நித்தியமான பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள். யாகம் செய்யாதவனுக்கு இந்த உலகமே இல்லை; பிறகு வேறு உலகம் எப்படி இருக்கும், குருகுலத்தில் சிறந்தவனே?",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் பலவகை யாகங்களை (யஜ்ஞம்) விவரித்து வருகிறார்; இங்கே குருகுலத்தில் சிறந்தவனான அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார். கொடுத்தல், கடமை ஆகியவற்றை நிறைவேற்றிய பின் மிஞ்சியதைக் கொண்டு வாழ்பவர்கள் நித்திய பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்; எதையும் திருப்பிக் கொடுக்காதவனுக்கு இவ்வுலகிலேயே நிலையான வாழ்வு இல்லை, மறுமையைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. உரையாசிரியர்கள் இந்த “மிச்சம்” என்பதை முதலில் தெய்வங்களுக்குப் படைக்கப்பட்ட உணவு என்றும், அறிவு மற்றும் ஒழுக்கமான செயலின் பலன் என்றும் வெவ்வேறாகப் பொருள் கொள்கின்றனர்; இந்த ஸ்லோகம் இரண்டையும் தாங்கும்."
    },
    {
      "id": "4.32",
      "translation": "இவ்வாறு பலவிதமான யாகங்கள் பிரம்மத்தின் வாயில் விரிந்து பரவியுள்ளன. அவை அனைத்தும் செயலிலிருந்து பிறந்தவை என்று அறிந்துகொள்; இவ்வாறு அறிந்தால் நீ விடுதலை அடைவாய்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் சடங்குப் பலிகள் முதல் புலனடக்கம், மூச்சுக் கட்டுப்பாடு வரை பலவிதமான யாகங்களை (யஜ்ஞம்) விவரித்தார். இங்கே அவை அனைத்தும் “பிரம்மத்தின் வாயில்” விரிந்துள்ளன என்கிறார்; இதை வேதங்களில் விரித்துரைக்கப்பட்டுள்ளன என்றும், பிரம்மமே அவியை ஏற்கிறது என்றும் உரையாசிரியர்கள் வெவ்வேறாகப் பொருள் கொள்கின்றனர். அவை அனைத்தும் செயலிலிருந்து (கர்மம்) தோன்றுபவை; இதை உணர்வது செயலின் பிணைப்பிலிருந்து அர்ஜுனனை விடுவிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "4.33",
      "translation": "எதிரிகளை எரிப்பவனே, பொருள்களால் ஆன வேள்வியை விட அறிவு வேள்வியே சிறந்தது. பார்த்தா, எல்லாச் செயல்களும் எந்த விலக்குமின்றி அறிவிலேயே நிறைவு பெறுகின்றன.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் பல வகை வேள்விகளை (யஜ்ஞம்) முன்பு பட்டியலிட்டார். அவை செயல் வாழ்க்கையை (கர்மம்) உருவாக்கும் சடங்குகளும் ஒழுக்கப் பயிற்சிகளும் ஆகும். இங்கே அவர் பொருள்களால் செய்யப்படும் வேள்விகளை விட அறிவு வேள்வியை (ஞான யஜ்ஞம்) உயர்வாகக் கூறுகிறார்; ஏனெனில் எல்லாச் செயல்களும் அறிவில் நிறைவடைகின்றன. இந்த அறிவு எது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: சிலர் அதை ஆத்ம உணர்வு என்றும், சிலர் செயலை தன்னலமற்றதாகவும் பக்தியுடையதாகவும் ஆக்கும் புரிதல் என்றும் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.34",
      "translation": "பணிவுடன் வணங்கியும், கேள்விகள் கேட்டும், சேவை செய்தும் அதை அறிந்துகொள். உண்மையைக் கண்ட ஞானிகள் உனக்கு அந்த ஞானத்தை உபதேசிப்பார்கள்.",
      "explanation": "ஞான யாகம் பொருள்சார்ந்த வேள்விகளைவிட உயர்ந்தது என்று கிருஷ்ணர் இப்போதுதான் கூறினார். அத்தகைய ஞானத்தை எப்படிப் பெறுவது என்பதை இங்கே அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார்: பணிவான மரியாதை (ப்ரணிபாதம்), உண்மையான கேள்வி கேட்டல் (பரிப்ரஶ்னம்), உண்மையை நேரடியாகக் கண்ட ஆசிரியர்களுக்குச் செய்யும் சேவை (சேவா). அத்தகைய ஆசிரியர் யார் என்பதில் மரபுகளுக்குள் கருத்து வேறுபாடு உண்டு; ஆனால் கற்பதற்குப் பணிவும் நேர்மையான விசாரணையும் தேவை, வெறுமனே செவிமடுப்பது போதாது என்பதை அனைத்தும் வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.35",
      "translation": "இதை அறிந்த பிறகு, பாண்டவனே, இனி இப்படிப்பட்ட மயக்கத்தில் நீ விழமாட்டாய். இதனால் எல்லா உயிர்களையும் எஞ்சாமல் உனக்குள்ளே காண்பாய்; பின்னர் என்னிடமும் காண்பாய்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் ஞானிகள் உபதேசிக்கும் ஞானம் அர்ஜுனனுக்கு என்ன தரும் என்பதை கிருஷ்ணர் இங்கே கூறுகிறார். அது அவனுடைய கடமையைப் பற்றிய குழப்பத்தில் அவனை முடக்கிய மயக்கத்தை (மோகம்) நீக்கும். எல்லா உயிர்களையும் தன் ஆன்மாவிலும் (ஆத்மன்) கிருஷ்ணரிடமும் அவன் காண்பான். இது ஆன்மா பரம்பொருளுடன் ஒன்றாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்றும், எல்லா உயிர்களும் இறைவனில் நிலைத்திருப்பதைக் குறிக்கிறது என்றும் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.36",
      "translation": "எல்லாப் பாவிகளிலும் நீ மிகப் பெரிய பாவம் செய்தவனாக இருந்தாலும், ஞானம் என்னும் தெப்பத்தாலேயே எல்லாப் பாவங்களையும் கடந்து விடுவாய்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு ஊக்கம் அளிக்கிறார்: ஆத்மாவையும் இறைவனையும் பற்றிய ஞானம் (ஜ்ஞானம்) மிகவும் வலிமையானது, முந்தைய எந்தத் தவறும் அதைத் தடுக்க முடியாது. பாவம் அல்லது துன்பம் என்னும் கடலைக் கடக்க உதவும் தெப்பமாக ஞானத்தை அவர் உவமிக்கிறார். அத்வைத மரபுகள் இதை விடுதலை தரும் ஆத்ம உணர்தல் என்று கொள்கின்றன; பக்தி மரபுகள் கிருஷ்ணரிடம் சரணடைதலுடன் இணைந்த ஞானத்தை வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.37",
      "translation": "அர்ஜுனா, எரிந்து கொழுந்துவிடும் நெருப்பு விறகுகளை சாம்பலாக்குவது போல, ஞானம் என்னும் நெருப்பு எல்லா கர்மங்களையும் சாம்பலாக்குகிறது.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் ஞானத்தின் ஆற்றலைத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; விறகை சாம்பலாக்கும் நெருப்பை உவமையாகக் காட்டுகிறார். இங்கே ஞானம் கர்மத்தின் கட்டுப்படுத்தும் விளைவுகளை, அதாவது கடந்த செயல்களின் பிணைப்பையும் பலன்மீதான பற்றையும் எரித்துவிடுகிறது. இந்த ஞானம் எது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைத மரபு அதை ஆத்ம ஞானம் என்கிறது; பக்தி மற்றும் யோக மரபுகள் பற்றற்ற செயலுடனோ பக்தியுடனோ இணைந்த ஞானத்தை வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.38",
      "translation": "உண்மையாகவே, இவ்வுலகில் ஞானத்துக்கு இணையான தூய்மைப்படுத்துவது எதுவும் இல்லை. யோகத்தில் முழுமை அடைந்தவன், உரிய காலத்தில் அதைத் தானே தன்னுள் அறிந்துகொள்கிறான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கர்மங்களின் பலன்களை எரிக்கும் நெருப்பாக ஞானத்தை உவமித்த கிருஷ்ணர், இங்கே அதை மிகச் சிறந்த தூய்மைப்படுத்தும் சக்தி என்கிறார். “யோகத்தில் முழுமை அடைந்தவன்” என்பது பலனில் பற்றற்ற செயல் மற்றும் தியான வழியில் பயின்றவனைக் குறிக்கும்; அவன் காலப்போக்கில் இந்த ஞானத்தைத் தன் ஆத்மாவிலேயே காண்கிறான். இங்குள்ள “யோகம்” பற்றி மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: சிலர் ஞானத்துக்கான ஆயத்தமாகக் கர்மயோகத்தை வலியுறுத்துகின்றனர்; சிலர் வாழ்க்கை மற்றும் தியானத்தின் விரிந்த ஒழுக்கமாகக் காண்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "4.39",
      "translation": "நம்பிக்கை உடையவன், அதிலேயே ஈடுபாடு கொண்டவன், புலன்களை அடக்கியவன் ஞானத்தை அடைகிறான்; ஞானத்தை அடைந்தபின் விரைவிலேயே பரம சாந்தியை அடைகிறான்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு ஞானத்தின் பெருமையைத் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அதை அடைய மூன்று தகுதிகளைக் குறிப்பிடுகிறார்: நம்பிக்கை (சிரத்தை), அதில் முழு ஈடுபாடு (தத்பரன்), புலன்களை அடக்குதல். அதன் பலன் பரம சாந்தி, அது விரைவில் கிடைக்கும். “அதில் ஈடுபாடு” என்பதில் “அது” என்பது குருவா, ஞானமா, இறைவனா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.40",
      "translation": "அறிவும் நம்பிக்கையும் இல்லாத, சந்தேகம் நிறைந்த மனம் கொண்டவன் அழிகிறான். சந்தேகப்படுபவனுக்கு இந்த உலகமும் இல்லை, மறு உலகமும் இல்லை, சுகமும் இல்லை.",
      "explanation": "நம்பிக்கையுடன் புலன்களை அடக்கி ஞானமும் அமைதியும் அடைபவனைப் புகழ்ந்த கிருஷ்ணர், இங்கே அதற்கு நேர்மாறானவனை எச்சரிக்கிறார்: புரிதலும் நம்பிக்கையும் இல்லாமல், மனம் சந்தேகத்தில் (சம்சயம்) சிக்கியவன் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் நிலையின்றி, சுகத்தையும் காணாமல் அழிகிறான். இது நேர்மையான கேள்வியை அல்ல, முடக்கும் நிலையான சந்தேகத்தையே குறிக்கிறது என்று பல உரையாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்; எவ்வளவு நம்பிக்கை (சிரத்தை) தேவை என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "4.41",
      "translation": "யோகத்தின் மூலம் செயல்களைத் துறந்தவனை, ஞானத்தால் சந்தேகங்கள் அறுக்கப்பட்டவனை, ஆத்மாவில் நிலைபெற்றவனை, செயல்கள் கட்டுவதில்லை, தனஞ்சயா.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார்; சந்தேகம் மனிதனை அழிக்கும் என்று முந்தைய ஸ்லோகத்தில் எச்சரித்த பின், இங்கே விடுதலை பெற்றவனை விவரிக்கிறார். யோகப் பயிற்சியால் செயல்பலன் மீதான பற்றைத் துறந்தவன், ஞானத்தால் சந்தேகங்களை அறுத்தவன், ஆத்மாவில் நிலைபெற்றவன் — அவனைச் செயல்கள் கட்டுவதில்லை; அவன் செயல்படுகிறான், ஆனால் பந்தம் இல்லை. “துறத்தல்” என்பதை கர்மயோக விளக்கம் செயல்பலனைத் துறத்தல் என்றும், அத்வைத விளக்கம் செயலையே துறத்தல் என்றும் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "4.42",
      "translation": "ஆகையால், அறியாமையில் பிறந்து உன் இதயத்தில் குடிகொண்டிருக்கும், ஆத்மாவைப் பற்றிய இந்தச் சந்தேகத்தை ஞானம் என்னும் வாளால் வெட்டி எறி. யோகத்தைப் பற்றிக்கொண்டு எழுந்து நில், பாரதா.",
      "explanation": "நான்காம் அத்தியாயத்தை முடிக்கும் கிருஷ்ணர், போரிடுவதா என்ற சந்தேகத்தில் தளர்ந்து நிற்கும் அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார். அறியாமையில் (அஜ்ஞானம்) பிறந்து இதயத்தில் தங்கியுள்ள சந்தேகத்தை (சம்சயம்), ஞானத்தை (ஜ்ஞானம்) வாளாகக் கொண்டு வெட்டி, யோகத்தைப் பற்றிக்கொண்டு எதிரே உள்ள போருக்காக எழுந்து நிற்கச் சொல்கிறார். இங்கு யோகம் என்பது பற்றின்றிச் செய்யும் கர்ம யோகமா, அல்லது அத்வைத விளக்கங்களில் போல ஆத்ம ஞானமே முதன்மையான மார்க்கமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    }
  ]
}