{
  "chapter": 6,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "6.1",
      "translation": "செயலின் பலனைச் சார்ந்திராமல், செய்யவேண்டிய கடமையைச் செய்பவனே சந்நியாசியும் யோகியும் ஆவான்; வேள்வித் தீயை விட்டவனோ, செயலே செய்யாதவனோ அல்ல.",
      "explanation": "இங்கே கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்பதைத் தொடர்ந்து உபதேசிக்கிறார். செயலின் பலனை (கர்மபலம்) நம்பியிராமல் கடமையான செயலை (கார்ய கர்மம்) செய்வதிலேயே உண்மையான சந்நியாசமும் யோகமும், அதாவது மனஒழுக்கமும், உள்ளது என்கிறார். வேள்வித் தீயை (அக்னி) விடுவதோ செயலை விடுவதோ மட்டும் போதாது. “தீயற்றவன்”, “செயலற்றவன்” என்பவை குறிப்பிட்ட துறவு நிலைகளைக் குறிக்கின்றனவா அல்லது வெளித்தோற்றத் துறவையே குறிக்கின்றனவா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "6.2",
      "translation": "துறவு என்று எதைச் சொல்கிறார்களோ, அதையே யோகம் என்று அறிந்துகொள், பாண்டவனே. சங்கல்பங்களைத் துறக்காத எவனும் யோகியாக மாட்டான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், பலனில் பற்றின்றிக் கடமையைச் செய்பவன் துறவியும் யோகியும் ஆவான் என்று கூறிய கிருஷ்ணர் இங்கே அர்ஜுனனிடம் தொடர்ந்து பேசுகிறார். துறவும் (சன்னியாசம்) யோகமும் உள்ளார்ந்த நிலையில் ஒன்றே என்கிறார். இரண்டிலும் முக்கியமானது, மனம் தனக்காக விரும்பிய பலன்களைத் திட்டமிடும் சங்கல்பத்தை விட்டுவிடுவதே."
    },
    {
      "id": "6.3",
      "translation": "யோகத்தில் ஏற முனையும் முனிவனுக்குச் செயலே வழி என்று கூறப்படுகிறது; அவனே யோகத்தில் நிலைபெற்றபின், அமைதியே வழி என்று கூறப்படுகிறது.",
      "explanation": "யோகப் பாதை படிப்படியாக வளர்கிறது என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். யோகத்தில் ஏற விரும்பும் தொடக்கநிலையாளனுக்கு, மனதைப் பக்குவப்படுத்தும் பயிற்சியாக சுயநலமற்ற செயல் (கர்மம்) உதவுகிறது; ஏற்கனவே நிலைபெற்றவனுக்கு, உறுதியாக இருக்க உள்ளமைதி (சமம்) வழியாகிறது. உரையாசிரியர்கள் விவரங்களில் வேறுபடுகிறார்கள்: சிலர் ‘சமம்’ என்பதைச் செயல்களைத் துறப்பதாகவும், சிலர் செயல் தொடரும்போதும் இருக்கும் உள்ளமைதியாகவும் கொள்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "6.4",
      "translation": "ஒருவன் புலன்களின் பொருள்களிலும் செயல்களிலும் பற்றுக்கொள்ளாமல், எல்லா சங்கல்பங்களையும் துறந்தவனாக இருக்கும்போது, அவன் யோகத்தில் ஏறியவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.",
      "explanation": "செயலிலிருந்து அமைதிக்கு முன்னேறிய சாதகனை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். புலன் பொருள்களிலும் செயல்களிலும் பற்று (சங்கம்) இல்லாமல், விருப்பத்தால் உருவாகும் எல்லா திட்டங்களையும் ஆசைகளையும் (சங்கல்பம்) விட்டவன் யோகாரூடன், அதாவது யோகத்தில் நிலைபெற்றவன். உரையாசிரியர்கள் அழுத்தத்தில் வேறுபடுகின்றனர்: சிலர் செயல்படும்போதே ஆசையை உள்ளத்தில் துறப்பதையும், சிலர் செயலிலிருந்து விலகுவதையும் வலியுறுத்துவர்; ஆனால் பற்றிலிருந்து விடுதலையே முக்கியம் என்பதில் அனைவரும் ஒப்புகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "6.5",
      "translation": "ஒருவன் தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்; தன்னைத் தானே தாழ்த்திக் கொள்ளக் கூடாது. ஏனெனில் ஒருவனுக்குத் தானே நண்பன், தானே பகைவனும் ஆவான்.",
      "explanation": "யோகப் பாதையைப் பற்றி (மனத்தையும் ஆத்மாவையும் ஒழுக்கத்தால் இணைக்கும் நெறி) கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு உபதேசிக்கிறார்; இங்கே ஒருவன் தன் பொறுப்பைத் தானே ஏற்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறார். ஆத்மா என்ற சொல் இரு பொருளில் வருகிறது: ஒருவனை உயர்த்தும் கட்டுப்பட்ட மனமும் முயற்சியும், அவனைக் கீழே இழுக்கும் கட்டுப்படாத மனமும். இங்கே ‘ஆத்மா’ என்பது முக்கியமாக மனமா அல்லது தனிநபரா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; ஆனால் ஒருவனின் உள்முயற்சியே அவன் உயர்வதையோ விழுவதையோ தீர்மானிக்கிறது என்பதில் அனைவரும் ஒன்றுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "6.6",
      "translation": "தன்னாலேயே தன்னை வென்றவனுக்குத் தானே நண்பன்; ஆனால் தன்னை வெல்லாதவனுக்கோ தானே பகைவனைப் போலப் பகைமையுடன் நடந்துகொள்வான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தானே தனக்கு நண்பனும் பகைவனும் என்று சொன்ன கிருஷ்ணர், அதை இங்கே அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். பயிற்றுவிக்கப்பட்ட மனமும் புலன்களும் ஒருவனுக்குத் துணையாகின்றன; கட்டுப்படுத்தப்படாதவை எதிரியைப் போலச் செயல்படுகின்றன. இங்கே “ஆத்மா” (தான்) என்ற சொல் மனத்தையும் புலன்களையும் குறிக்கிறதா, அல்லது முழு மனிதனையும் குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; ஆனால் தன்னடக்கமே முக்கியம் என்பதில் ஒன்றுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "6.7",
      "translation": "தன்னை வென்று, ஆழ்ந்த அமைதி பெற்றவனுக்கு, குளிர்ச்சியிலும் வெப்பத்திலும், இன்பத்திலும் துன்பத்திலும், அவ்வாறே மானத்திலும் அவமானத்திலும் பரமாத்மா உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறது.",
      "explanation": "தன்னைக் கட்டுப்படுத்துபவனுக்கு மனம் நண்பனாகிறது என்பதை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். தன்னை வென்றவனும் (ஜிதாத்மா) அமைதியுடையவனும் (பிரசாந்த) குளிர்–வெப்பம், இன்பம்–துன்பம், மானம்–அவமானம் போன்ற இருமைகளில் அசையாமல் நிற்கிறான். “சமாஹித” என்ற சொல்லை இருவிதமாகப் பொருள் கொள்வர்: பரமாத்மா அவனில் முழுமையாக விளங்குகிறது என்றும், அல்லது அவன் பரமாத்மாவில் முழுமையாக நிலைபெற்றிருக்கிறான் என்றும்; இரண்டும் ஒரே உள்ளார்ந்த உறுதியையே குறிக்கின்றன."
    },
    {
      "id": "6.8",
      "translation": "அறிவாலும் அனுபவ உணர்வாலும் நிறைவடைந்த உள்ளம் கொண்டவனும், அசையாது நிலைத்திருப்பவனும், புலன்களை வென்றவனும், மண்கட்டியையும் கல்லையும் தங்கத்தையும் சமமாகக் காண்பவனுமான யோகி, யோகத்தில் நிலைபெற்றவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் யோகத்தில் தேர்ந்தவனின் இயல்பைத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். அவன் அறிவிலும் (ஞானம்) அதன் நேரடி உணர்விலும் (விஞ்ஞானம்) நிறைவு பெற்றவன்; பட்டறைக்கல் போல உறுதியாக (கூடஸ்தன்) நிற்பவன்; புலன்களை அடக்கியவன். ஆகவே தங்கமும் மதிப்பற்ற பொருளும் அவனுக்குச் சமமாகத் தெரிகின்றன. ஞானம், விஞ்ஞானம் ஆகியவற்றைச் சிலர் நூலறிவு, சொந்த அனுபவம் என்றும், வேறு சிலர் ஆன்மஞானம், உலகில் அதன் வெளிப்பாட்டைப் பற்றிய ஞானம் என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "6.9",
      "translation": "நலம் விரும்புவோர், நண்பர்கள், பகைவர்கள், பாராமுகமாக இருப்போர், நடுநிலையாளர்கள், வெறுக்கத்தக்கவர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோரிடத்திலும், நல்லவர்களிடத்திலும் தீயவர்களிடத்திலும் சமமான புத்தியுடையவன் சிறந்து விளங்குகிறான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் யோகியை (யோகப் பயிற்சியில் நிலைத்தவனை) மனநிறைவுடையவனாகவும், மண்கட்டி, கல், பொன் ஆகியவற்றைச் சமமாகக் காண்பவனாகவும் விவரித்தார். இங்கே அந்தச் சமநிலையைப் பொருட்களிலிருந்து மனிதர்களிடத்திற்கு விரிவுபடுத்துகிறார். சமபுத்தி என்பது விருப்பும் வெறுப்பும் பிறரைப் பற்றிய தீர்ப்பைத் திரிக்காமல் இருப்பதாகும். இவன் முன்பு சொல்லப்பட்ட யோகியை விடச் சிறந்தவனா, அல்லது அந்த யோகியின் முழுமையான நிலையே இதுவா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "6.10",
      "translation": "யோகி தனிமையான இடத்தில் தனியாக இருந்து, மனத்தையும் தன்னையும் அடக்கியவனாக, ஆசையற்றவனாக, எதையும் தனதாக்கிக் கொள்ளாதவனாக, எப்போதும் தன்னை யோகத்தில் ஈடுபடுத்த வேண்டும்.",
      "explanation": "சமநிலை மனம் கொண்டவரைப் பற்றிப் பேசிய பிறகு, கிருஷ்ணர் இங்கே அர்ஜுனனுக்குத் தியானப் பயிற்சியை விளக்கத் தொடங்குகிறார். யோகி, அதாவது தியானத்தால் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தும் யோகப் பயிற்சியில் ஈடுபடுபவன், தனிமையில் மனத்தையும் தன்னையும் கட்டுப்படுத்தி, ஆசையிலிருந்தும் உடைமைப் பற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு, இடைவிடாது பயில வேண்டும். “தனியாக”, “தனிமையான இடம்” என்பவை உண்மையான உடல்சார்ந்த தனிமையையா, அல்லது முக்கியமாக உள்ளார்ந்த பற்றின்மையையா குறிக்கின்றன என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; இந்த ஸ்லோகம் இரண்டையும் தாங்கும்."
    },
    {
      "id": "6.11",
      "translation": "தூய்மையான இடத்தில், தனக்கென உறுதியான ஓர் ஆசனத்தை அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அது மிக உயரமாகவும் இல்லாமல் மிகத் தாழ்வாகவும் இல்லாமல், துணி, மான்தோல், தர்ப்பைப் புல் ஆகியவை ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக விரிக்கப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்…",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தியான யோகப் பயிற்சியைத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; இங்கே உடல் சார்ந்த ஏற்பாட்டைக் கூறுகிறார். ஆசனம் தூய்மையான இடத்தில், உறுதியாகவும் நடுத்தர உயரத்திலும் இருக்க வேண்டும்; அதன் மேல் தர்ப்பைப் புல், மான்தோல், துணி ஆகியவை அடுக்கப்பட வேண்டும். இந்த அடுக்குகளின் வரிசையை சமஸ்கிருதம் சற்றுத் திறந்தே விடுகிறது; வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது, அங்கே எப்படி அமர வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "6.12",
      "translation": "அங்கே அந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, சித்தத்தின் செயல்களையும் புலன்களின் செயல்களையும் அடக்கி, ஆன்மாவின் தூய்மைக்காக யோகத்தைப் பயில வேண்டும்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தியானத்துக்குத் தயாராகும் முறையை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; முந்தைய ஸ்லோகம் ஆசனத்தை விவரித்தது, இங்கே பயிற்சியாளரின் உள்நிலையைக் கூறுகிறார். இதன் நோக்கம் ஆன்மத் தூய்மை (ஆத்ம-விசுத்தி); இங்கு யோகம் என்பது ஒழுக்கமான தியானம். “ஆன்மா” என்பதை சிலர் மனமும் உள்ளமும் என்றும், சிலர் அசுத்தத்தினின்று விடுபடும் உள்ளார்ந்த ஆத்மா என்றும் உரைப்பர்; இரு பார்வைகளிலும் இலக்கு உள்ளத் தெளிவே."
    },
    {
      "id": "6.13",
      "translation": "உடல், தலை, கழுத்து ஆகியவற்றை நேராக அசையாமல் வைத்து, உறுதியுடன் நிலைத்து, தன் மூக்கின் நுனியைப் பார்த்து, எந்தத் திசையிலும் பார்க்காமல்…",
      "explanation": "தியான யோகத்தில் (மனதை நிலைநிறுத்தும் பயிற்சி) எப்படி அமர வேண்டும் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு தொடர்ந்து விளக்குகிறார். இங்கே உடல்நிலையைக் கூறுகிறார்: முதுகு, தலை, கழுத்து ஒரே நேர்கோட்டில் அசையாமல் இருக்க வேண்டும்; பார்வை நிலையாக இருந்து அலையக்கூடாது. “மூக்கின் நுனி” என்பதை சில மரபுகள் நேரடியாகப் பொருள்கொள்கின்றன; வேறு சிலர் அதை அந்தத் திசையில் பாதி மூடிய பார்வை என்றோ புருவ மத்தியில் கவனம் என்றோ விளக்குகின்றனர். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.14",
      "translation": "அமைதியான மனத்துடன், அச்சமின்றி, பிரம்மசர்ய விரதத்தில் உறுதியாக நின்று, மனத்தை அடக்கி, என்னிடமே சிந்தனையை நிலைநிறுத்தி, யோகத்தில் ஒன்றியவனாக, என்னையே உயர்ந்த இலக்காகக் கொண்டு அவன் அமர வேண்டும்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தியானத்தில் எப்படி அமர வேண்டும் என்று அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; இங்கே உள்நிலையைக் கூறுகிறார்: அமைதியான, அச்சமற்ற மனம், பிரம்மசர்ய விரதம், இலக்காகக் கிருஷ்ணரிடமே நிலைத்த கவனம். பிரம்மசர்யம் என்பது பொதுவாகப் பாலுணர்வை அடக்கும் ஒழுக்கம்; பரந்த பொருளில் முழுமையான தன்னடக்கம். “என்னை” என்பது வழிபடப்படும் இறைவனான கிருஷ்ணரையா அல்லது எல்லோருக்குள்ளும் உறையும் பரமாத்மாவையா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; சொற்றொடர் இரு பொருளையும் தாங்கும்."
    },
    {
      "id": "6.15",
      "translation": "இவ்வாறு எப்போதும் தன்னை ஒருமுகப்படுத்தி, மனத்தை அடக்கிய யோகி, நிர்வாணத்தை உச்சமாகக் கொண்டதும் என்னிடம் நிலைபெற்றதுமான அமைதியை அடைகிறான்.",
      "explanation": "தியானப் பயிற்சியின் விளக்கத்தை முடிக்கும் கிருஷ்ணர், அதன் பலனை அர்ஜுனனுக்குக் கூறுகிறார். யோகப் பயிற்சி செய்பவனான யோகி மனத்தை அடக்கி நிலைநிறுத்துவதால், பந்தமும் துன்பமும் ஒழியும் நிர்வாணத்தை உச்சமாகக் கொண்ட அமைதியை (சாந்தி) அடைகிறான். “என்னிடம் நிலைபெற்ற” என்பதை பக்தி மரபுகள் இறைவனிடம் காணும் அமைதி என்றும், அத்வைத மரபுகள் தன் உண்மையான ஆத்மாவில் காணும் அமைதி என்றும் பொருள்கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "6.16",
      "translation": "அதிகமாக உண்பவனுக்கு யோகம் இல்லை; முற்றிலும் உண்ணாதவனுக்கும் இல்லை; மிகுதியாகத் தூங்கும் பழக்கமுடையவனுக்கும் இல்லை; அர்ஜுனா, விழித்தே இருப்பவனுக்கும் இல்லை.",
      "explanation": "யோகியின் அமைதியை விவரித்த பிறகு, தியான யோகத்தை (மனத்தை நிலைநிறுத்தும் பயிற்சி) எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு உரைக்கிறார். இங்கே உணவிலும் தூக்கத்திலும் மிகை அல்லது முற்றிலும் தவிர்த்தல் ஆகிய இரு எல்லைகளையும் எச்சரிக்கிறார்; ஏனெனில் அவை உடலையும் மனத்தையும் குலைக்கின்றன. அடுத்த ஸ்லோகம் மிதமான நடைமுறையைக் கூறி இக்கருத்தை நிறைவு செய்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.17",
      "translation": "உணவிலும் பொழுதுபோக்கிலும் அளவுடையவனுக்கு, செயல்களில் முயற்சியை அளவோடு கொண்டவனுக்கு, உறக்கத்திலும் விழிப்பிலும் அளவுடையவனுக்கு, யோகம் துன்பத்தை அழிப்பதாகிறது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அதிகமாக உண்பது, முழுதும் உண்ணாமை, அதிக உறக்கம், உறங்காமை ஆகிய எல்லைகளைக் கிருஷ்ணர் எச்சரித்தார்; அதையே தொடர்ந்து அர்ஜுனனிடம் கூறுகிறார். இங்கே நேர்மறையான பக்கத்தைச் சொல்கிறார்: உணவு, பொழுதுபோக்கு, செயல், உறக்கம், விழிப்பு ஆகியவற்றில் அளவு (யுக்த). அப்போது மனத்தை நிலைநிறுத்தும் பயிற்சியான யோகம் துன்பத்தை (துக்கம்) போக்குகிறது. “யுக்த” என்ற சொல்லுக்கு “ஒழுங்குபட்ட” அல்லது “பொருத்தமான” என்றும் பொருள் உண்டு; பொதுவாக இவ்வாறே இந்த ஸ்லோகம் பொருள்கொள்ளப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "6.18",
      "translation": "முழுமையாக அடக்கப்பட்ட மனம் ஆத்மாவிலேயே நிலைத்து நிற்கும்போதும், விரும்பத்தக்க எல்லாப் பொருள்களின் மீதான ஆசை நீங்கும்போதும், அப்போது ஒருவன் யோகத்தில் நிலைபெற்றவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு, யோகத்தை (ஆன்மிகப் பயிற்சி, இணைவு) உண்மையில் அடைந்தவனின் அடையாளத்தை விளக்குகிறார். நன்கு அடக்கப்பட்ட (வினியத) மனம் ஆத்மாவில் நிலைத்து, எந்த ஆசையையும் (காமம்) நாடாமல் இருக்கிறது. “ஆத்மா” என்பதற்கு மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைத விளக்கங்கள் அதைப் பரம்பொருளுடன் ஒன்றான தன் உண்மை இயல்பாகக் கொள்கின்றன; பக்தி மரபுகள் இறைவனை நோக்கிய தனி உயிராகக் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "6.19",
      "translation": "காற்று இல்லாத இடத்தில் உள்ள விளக்கு அசைவதில்லை; தன் மனத்தை அடக்கி, ஆத்மாவில் யோகம் பயிலும் யோகிக்கு இதுவே உவமையாகக் கூறப்படுகிறது.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் யோகத்தில் நிலைத்தவனின் நிலையை மேலும் விவரிக்கிறார். அத்தகையவனின் மனம் ஆத்மாவில் நிலைத்து ஆசையிலிருந்து விடுபட்டிருக்கும் என்று கூறியபின், காற்றில்லாத இடத்தில் அசையாமல் எரியும் விளக்கை உவமையாகத் தருகிறார். அதுபோலவே அடக்கிய மனம் ஆத்மாவைப் பற்றிய தியானத்தில் அசையாமல் நிற்கிறது. இங்கே “ஆத்மா” என்பது தனி உயிரா அல்லது பரம்பொருளா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகம் அதைத் தீர்மானிப்பதில்லை."
    },
    {
      "id": "6.20",
      "translation": "யோகப் பயிற்சியால் அடக்கப்பட்ட மனம் அமைதியில் நிலைபெறும்போதும், ஆத்மாவால் ஆத்மாவைக் கண்டு ஒருவன் ஆத்மாவிலேயே மனநிறைவு கொள்ளும்போதும்…",
      "explanation": "விளக்கு காற்றில்லாத இடத்தில் அசையாமல் எரிவது போன்ற உவமையைத் தொடர்ந்து, யோகத்தில் தேர்ந்தவனைப் பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். இங்கே உறுதியான பயிற்சியால் அடக்கப்பட்ட மனம் (சித்தம்) அமைதியில் நிலைக்கிறது; யோகி வெளியிலுள்ள எதையும் நாடாமல் ஆத்மாவிலேயே நிறைவு காண்கிறான். “ஆத்மா ஆத்மாவைக் காண்பது” என்பதை அத்வைத மரபு ஆத்மா தன் இயல்பை அறிவதாகக் கொள்கிறது; வைஷ்ணவ மரபுகள் பலவும் தனி ஆத்மா தன்னுள் பரம்பொருளைக் காண்பதாகக் கொள்கின்றன. இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.21",
      "translation": "புலன்களுக்கு எட்டாததும் புத்தியால் மட்டுமே உணரக்கூடியதுமான அந்த எல்லையற்ற இன்பத்தை அவன் அறிகிறான்; அதில் நிலைபெற்ற அவன் உண்மைநிலையிலிருந்து விலகுவதில்லை…",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, பயிற்சியால் மனம் அமைதியடைந்த யோகியின் நிலையை கிருஷ்ணர் விவரிக்கிறார். இந்த இன்பம் “எல்லையற்றது” (அத்யந்திகம்); புலன்களால் அல்ல, தூய்மையான புத்தியால் அறியப்படுவது. “தத்வதஃ” என்பதை சிலர் “தன் உண்மை இயல்பாகிய ஆத்மாவிலிருந்து விலகுவதில்லை” என்றும், மற்றவர்கள் “உண்மையாகவே அசைவதில்லை” என்றும் பொருள்கொள்கின்றனர். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.22",
      "translation": "அதை அடைந்த பின் அதைவிட மேலான வேறொரு லாபம் இல்லை என்று ஒருவன் எண்ணுகிறான்; அதில் நிலைத்திருக்கும்போது கடும் துயரத்தாலும் அவன் அசைக்கப்படுவதில்லை…",
      "explanation": "தியானத்தால் மனம் அமைதியடைந்த யோகியின் நிலையை, முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறப்பட்ட எல்லையற்ற இன்பத்தை (சுகம்), கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். இந்நிலை மிகவும் நிறைவானது என்பதால் இதைவிட மேலான லாபம் வேறில்லை எனத் தோன்றும்; கடுமையான துன்பமும் அதை அசைக்க முடியாது என்கிறார். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கு இந்நிலை யோகம் எனப் பெயரிடப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "6.23",
      "translation": "துன்பத்தின் தொடர்பிலிருந்து விடுபட்ட அந்த நிலையையே யோகம் என்று அழைக்கப்படுவதாக அறிந்துகொள். அந்த யோகத்தை உறுதியான தீர்மானத்தோடும், சோர்வடையாத மனத்தோடும் பயில வேண்டும்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தியானத்தைப் பற்றி உபதேசிக்கிறார்; முந்தைய ஸ்லோகங்களில் விவரித்த, பெரிய துயரமும் அசைக்க முடியாத நிலையை இங்கே சுருக்கமாகச் சொல்கிறார். துன்பத்தோடு உள்ள பிணைப்பிலிருந்து விடுபடுதலே (துக்க-சம்யோக-வியோகம்) யோகம் என வரையறுத்து, அதை உறுதியான தீர்மானத்தோடும் (நிச்சயம்) தளராத மனத்தோடும் (அனிர்விண்ண-சேதஸ்) பயில வலியுறுத்துகிறார். கடைசிச் சொற்றொடரை சிலர் நம்பிக்கை இழக்காமல் விடாமுயற்சியோடு எனவும், வேறு சிலர் முயற்சியிலோ உலகிலோ சலிப்பில்லாமல் எனவும் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "6.24",
      "translation": "சங்கல்பத்திலிருந்து பிறக்கும் எல்லா ஆசைகளையும் எஞ்சாமல் முற்றிலுமாகத் துறந்து, மனத்தினாலேயே புலன்களின் கூட்டத்தை எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அடக்கி…",
      "explanation": "முன்பு துன்பத்தின் தொடர்பிலிருந்து விடுபடுவதே யோகம் என்று வரையறுத்த கிருஷ்ணர், இங்கே தியான யோகத்தை எவ்வாறு பயில்வது என்று அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். இரண்டு படிகள் கூறப்படுகின்றன: மனத்தின் எண்ணங்களாலும் கற்பனைகளாலும் (சங்கல்பம்) பிறக்கும் எல்லா ஆசைகளையும் (காமம்) முற்றிலும் விடுவது, மனத்தைக் கொண்டே புலன்களை எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அடக்குவது. இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே பயிற்சி படிப்படியான அமைதியாக மாறுகிறது."
    },
    {
      "id": "6.25",
      "translation": "உறுதியுடன் கூடிய புத்தியால் சிறிது சிறிதாக அமைதி அடைய வேண்டும்; மனத்தை ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்தி, எதையும் சிந்திக்காமல் இருக்க வேண்டும்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு தியான யோகப் பயிற்சியை விளக்குகிறார். ஆசைகளை விட்டு, புலன்களை அடக்கிய பிறகு, உறுதியால் (திருதி) நிலைநிறுத்தப்பட்ட புத்தியால் மனதை படிப்படியாக அமைதிப்படுத்த வேண்டும். “ஆத்மாவில் நிலைபெற்ற” (ஆத்ம சம்ஸ்தம்) என்பதை பலர் உள்ளார்ந்த ஆத்மாவில் நிலைத்தல் எனப் பொருள்கொள்கின்றனர்; சிலர் மனம் தன்னுள் ஒன்றுகூடியிருத்தல் என எளிதாகக் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "6.26",
      "translation": "அலைபாயும் நிலையற்ற மனம் எங்கெங்கெல்லாம் அலைந்து செல்கிறதோ, அங்கங்கிருந்து அதை அடக்கி, ஆத்மாவிலேயே கொண்டுவந்து தன் கட்டுப்பாட்டில் வைக்க வேண்டும்.",
      "explanation": "தியான யோகத்தை (கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி இணையும் பயிற்சி) எப்படிப் பயில்வது என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குக் கற்பிக்கிறார். மனத்தைப் படிப்படியாக அமைதிப்படுத்தச் சொன்ன பின், இங்கே முறையைக் கூறுகிறார்: மனம் அலையும் ஒவ்வொரு முறையும் அதைக் கவனித்து, திரும்ப இழுத்து, ஆத்மாவில் நிலைநிறுத்த வேண்டும். இங்கு “ஆத்மா” என்பது உள்ளார்ந்த ஆன்மாவா, அல்லது தன்னைத் தானே கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றலா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; ஆனால் இரு தரப்பும் இதை நிதானமாகவும் பொறுமையாகவும் மனத்தை மீண்டும் மீண்டும் திருப்பும் பயிற்சியாகவே காண்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "6.27",
      "translation": "மனம் முழுமையாக அமைதியடைந்த, ரஜஸ் அடங்கிய, களங்கமற்ற, பிரம்மமாகவே ஆகிவிட்ட இந்த யோகியை உயர்ந்த இன்பம் வந்தடைகிறது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அலையும் மனத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஆத்மாவிடம் திருப்பும் பயிற்சியைக் கூறிய கிருஷ்ணர், இங்கே அதன் பலனை விளக்குகிறார். மனம் அமைதியடைந்து, ரஜஸ் (அமைதியின்மையையும் ஆசையையும் தரும் குணம்) அடங்கி, களங்கம் நீங்கும்போது, யோகி மேலான இன்பத்தை அடைகிறான். “பிரம்மமாகிவிட்டவன்” என்பதை அத்வைத மரபுகள் பிரம்மத்துடன் ஒன்றாதல் என்று பொருள்கொள்கின்றன; பக்தி மரபுகள் பிரம்மத்தின் இயல்பைப் பகிர்ந்துகொண்டாலும் வேறுபாடு நீடிக்கிறது என்று பொருள்கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "6.28",
      "translation": "இவ்வாறு எப்போதும் தன்னை யோகத்தில் ஈடுபடுத்தும் யோகி, களங்கம் நீங்கியவனாக, பிரம்மத்தின் தொடர்பாகிய எல்லையற்ற இன்பத்தை எளிதாக அடைகிறான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தியானத்தின் பலனை விவரிக்கிறார். இவ்வாறு இடைவிடாது தன்னை யோகத்தில் ஈடுபடுத்தும் யோகி களங்கத்திலிருந்து (கல்மஷம்) விடுபட்டு, முடிவான உண்மையாகிய பிரம்மத்தின் தொடர்பு (பிரம்ம-சம்ஸ்பர்சம்) என்ற எல்லையற்ற இன்பத்தை எளிதாக அடைகிறான். அத்வைத மரபு இங்கே பிரம்மத்தை ஆத்மாவின் சொந்த இயல்பாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் இறைவனின் அண்மையாகக் காண்கின்றன; இரண்டும் அது நிலையான இன்பம் என்பதில் ஒன்றுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "6.29",
      "translation": "யோகத்தில் உறுதிபெற்ற மனம் கொண்டவன், எல்லா உயிர்களிலும் நிலைத்திருக்கும் ஆத்மாவையும், ஆத்மாவில் எல்லா உயிர்களையும் காண்கிறான்; எங்கும் அவன் சமமான பார்வை கொண்டவனாக இருக்கிறான்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் பிரம்மத் தொடர்பின் ஆனந்தம் கூறப்பட்டது; அதன் தொடர்ச்சியாக, யோகத்தில் நிலைபெற்றவனைக் கிருஷ்ணர் விவரிக்கிறார். அவன் ஆத்மாவை எல்லா உயிர்களிலும் இருப்பதாகவும், எல்லா உயிர்களையும் ஆத்மாவில் இருப்பதாகவும் காண்கிறான்; ஆகவே எல்லோரையும் சமமாகப் பார்க்கிறான் (சமதர்சனம்). அத்வைத மரபு இதை எல்லாவற்றுடனும் ஆத்மாவின் ஒருமை என்று கொள்கிறது; பக்தி மரபுகள் ஒவ்வோர் உயிரையும் இறைவனுடனான உறவில் காண்பதாகக் கொள்கின்றன. அடுத்த ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் தம்மை எங்கும் காண்பது பற்றிப் பேசுவதற்கு இது வழிவகுக்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.30",
      "translation": "என்னை எங்கும் காண்பவனும் அனைத்தையும் என்னில் காண்பவனுமான அவனுக்கு நான் ஒருபோதும் இழந்துபோவதில்லை; அவனும் எனக்கு ஒருபோதும் இழந்துபோவதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் எல்லா உயிர்களிலும் ஒரே ஆத்மாவைக் காணும் யோகியைப் பற்றிக் கூறியதை கிருஷ்ணர் தொடர்கிறார். இங்கே அவர் தன்னைப் பற்றியே பேசுகிறார்: தன்னை எங்கும் காண்பவனுக்கும் அனைத்தையும் தன்னில் காண்பவனுக்கும் பிரிவு என்பதே இல்லை (பிரணஶ்யதி என்றால் “இழக்கப்படுதல்” அல்லது “அழிதல்”). இறைவனை நம்பும் மரபுகள் இதை இறைவனுக்கும் பக்தனுக்கும் உள்ள தனிப்பட்ட பிணைப்பாகக் காண்கின்றன; அத்வைத விளக்கங்கள் ஆத்மாவும் இறைவனும் ஒன்றே என்ற உணர்வாகக் காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "6.31",
      "translation": "எல்லா உயிர்களிலும் உறைபவராக என்னை வழிபட்டு, ஒருமையில் நிலைபெற்ற அந்த யோகி, எந்த விதமாக வாழ்ந்தாலும் என்னிடத்திலேயே வாழ்கிறான்.",
      "explanation": "தன்னை எங்கும் காண்பவனைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். இங்கே யோகி (இறைவனுடன் இணைவதில் பயிற்சி பெற்றவன்) கிருஷ்ணரை ஒவ்வொரு உயிரிலும் இருப்பவராக வழிபட்டு, ஒருமையில் (ஏகத்துவம்) நிலைபெறுகிறான். அத்தகையவன் வெளியில் எந்த நடத்தையிலும் சூழ்நிலையிலும் இருந்தாலும் கிருஷ்ணரிடமே நிலைத்திருக்கிறான். இந்த ஒருமை, ஆத்மாவும் இறைவனும் ஒன்றே என்ற இரண்டற்ற நிலையா, அல்லது தனித்த இறைவனோடு அன்பால் இணைவதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "6.32",
      "translation": "அர்ஜுனா, தன்னோடு ஒப்பிட்டு, இன்பத்திலும் சரி துன்பத்திலும் சரி, எங்கும் எல்லோரையும் சமமாகக் காண்பவன் எவனோ, அந்த யோகியே மிகவும் உயர்ந்தவன் எனக் கருதப்படுகிறான்.",
      "explanation": "யோகம் (ஆன்மீகப் பயிற்சி) உடையவனைப் பற்றிக் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்: மிக உயர்ந்த யோகி பிறரைத் தன்னோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறான் (ஆத்மௌபம்யம்). தான் இன்பத்தை விரும்பித் துன்பத்தை வெறுப்பது போலவே எல்லா உயிர்களும் உணர்கின்றன என்று கண்டு, அவற்றின் இன்பதுன்பங்களைத் தன்னுடையவை போலவே கருதுகிறான். உரையாசிரியர்கள் அழுத்தத்தில் வேறுபடுகின்றனர்: சிலர் இதை எல்லா உயிர்களிலும் ஒரே ஆத்மாவைக் காணும் பார்வையாகவும், சிலர் அனைவரிடமும் கருணையுடன் கூடிய நெறிசார்ந்த பரிவாகவும் பொருள் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "6.33",
      "translation": "மதுசூதனா, சமநோக்கு என்று நீ உரைத்த இந்த யோகம், மனத்தின் அலைபாயும் இயல்பால், உறுதியாக நிலைத்து நிற்பதை நான் காணவில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் அனைத்து உயிர்களையும் சமமாகப் பார்க்கும் யோகத்தைக் கூறினார்; அதற்கு அர்ஜுனன் பதிலளிக்கிறான். யோகம் என்பது மனத்தை ஆத்மாவுடன் ஒழுக்கத்தால் இணைப்பது; மனம் (மனஸ்) எப்போதும் அலைவதால் அதில் உறுதியாக நிற்க முடியாது என்று அவன் ஐயுறுகிறான். இந்த ஆட்சேபம், மனத்தின் சஞ்சலத்தைப் பற்றிய அவனது புகழ்பெற்ற விவரிப்புக்கு அடுத்த ஸ்லோகத்தில் வழிவகுக்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.34",
      "translation": "கிருஷ்ணா, மனம் அலைபாய்வது, கலக்குவது, வலிமையானது, பிடிவாதமானது. அதை அடக்குவது காற்றை அடக்குவதைப் போலவே மிகக் கடினம் என்று நான் கருதுகிறேன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் கூறிய யோகம் (தியானத்தால் பெறும் ஒழுக்கமான ஒன்றிப்பு) குறித்து அர்ஜுனன் தன் ஐயத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்: மனம் அமைதியாக நிலைக்க முடியாத அளவுக்கு அடங்காததாகத் தோன்றுகிறது. அதை அலைபாய்வது, கலக்குவது, வலிமையானது, பிடிவாதமானது என்று கூறி, அதை அடக்குவதைக் காற்றைப் பிடிப்பதற்கு ஒப்பிடுகிறான். கிருஷ்ணர் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் பதிலளிக்கிறார்."
    },
    {
      "id": "6.35",
      "translation": "பெருந்தோள் கொண்டவனே, மனம் அலைபாயும் இயல்புடையது, அடக்குவதற்கு அரியது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் குந்தியின் மகனே, தொடர்ந்த பயிற்சியாலும் பற்றின்மையாலும் அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும்.",
      "explanation": "மனத்தை அடக்குவது காற்றை அடக்குவது போலக் கடினம் என்று அர்ஜுனன் முன்பு கூறினான். கிருஷ்ணர் அது உண்மையே என்று ஒப்புக்கொண்டு, தீர்வைக் கூறுகிறார்: தொடர்ந்த பயிற்சி (அப்யாசம்) என்பது மனத்தை ஒரே இலக்கில் நிறுத்த மீண்டும் மீண்டும் செய்யும் முயற்சி; பற்றின்மை (வைராக்யம்) என்பது ஆசைகள், புலன்பொருள்களின் இழுப்பைத் தளர்த்துவது. இரண்டும் சேர்ந்து மனத்தை வசப்படுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "6.36",
      "translation": "மனத்தை அடக்காதவனுக்கு யோகம் அடைவது கடினம் என்பதே என் கருத்து. ஆனால் தன்னை வசப்படுத்தி முயற்சி செய்பவன், சரியான வழிமுறையால் அதை அடைய முடியும்.",
      "explanation": "மனம் மிகவும் சஞ்சலமானது, அதை வெல்ல முடியாது என்ற அர்ஜுனனின் கவலைக்கு கிருஷ்ணர் பதிலளிக்கிறார். தன்னடக்கம் இல்லாதவனுக்கு யோகம் (உயர்ந்த உண்மையுடன் தன்னை ஒழுங்காக இணைத்தல்) மிகக் கடினம்; ஆனால் மனத்தை வென்று தொடர்ந்து முயல்பவனுக்கு அது எட்டக்கூடியது என்கிறார். “சரியான வழிமுறை” என்பது முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறிய தொடர் பயிற்சியையும் (அப்யாசம்) பற்றின்மையையும் (வைராக்யம்) குறிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "6.37",
      "translation": "நம்பிக்கை உடையவன், ஆனால் முயற்சி செய்யாதவன், மனம் யோகத்திலிருந்து விலகியவன், யோகத்தின் முழுமையை அடையாதவன் — கிருஷ்ணா, அவன் எந்த நிலையை அடைகிறான்?",
      "explanation": "யோகம் (கட்டுப்பாடுள்ள மனம் ஆத்மாவுடன் இணைதல்) தன்னடக்கம் இல்லாதவனுக்கு அடைவது கடினம் என்று கேட்ட அர்ஜுனன் இங்கே கேட்கிறான். நம்பிக்கை உள்ள ஒருவனின் முயற்சி தளர்ந்து, முழுமை (சம்சித்தி) அடையும் முன் மனம் அலைந்தால் அவனுக்கு மரணத்திற்குப் பின் என்ன ஆகும் என்பதே அவன் கேள்வி. இதற்குக் கிருஷ்ணர் அடுத்த ஸ்லோகங்களில் பதில் கூறுகிறார்."
    },
    {
      "id": "6.38",
      "translation": "இரண்டிலிருந்தும் வீழ்ந்து, எந்தப் பிடிப்புமின்றி, பிரம்மத்தின் பாதையில் மயங்கி நிற்பவன், சிதறிய மேகத்தைப் போல அழிந்துவிட மாட்டானா, பெருந்தோள் கொண்டவனே?",
      "explanation": "யோகப் பாதையை (ஆன்மிகப் பயிற்சி) நம்பிக்கையுடன் தொடங்கி, வெற்றி பெறும் முன் மனம் தளர்ந்தவனைப் பற்றி அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறான். இரண்டு வழிகளிலிருந்தும் வீழ்ந்து, கிழிந்து சிதறி மறையும் மேகம் போல அவன் அழிந்துவிடுவானோ என்று அஞ்சுகிறான். இங்கே பிரம்மம் என்பது உன்னத உண்மை; “இரண்டு” என்பது உலகச் செயல் வழியும் யோக வழியும் என்றோ, உலக இன்பமும் முக்தியும் என்றோ உரையாசிரியர்களால் வேறுபடக் கொள்ளப்படுகிறது."
    },
    {
      "id": "6.39",
      "translation": "கிருஷ்ணா, என்னுடைய இந்தச் சந்தேகத்தை முழுமையாக அறுத்தெறிய நீயே தகுந்தவன்; உன்னைத் தவிர இந்தச் சந்தேகத்தை நீக்கக்கூடியவர் வேறு யாரும் இல்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், யோகப் பாதையைத் தொடங்கி அதை முடிக்காதவன் உலகிலும் ஆன்மீகத்திலும் பிடிப்பின்றி, கிழிந்த மேகம்போல் அழிந்துவிடுவானா என்று அர்ஜுனன் கேட்டான். இங்கே அந்தச் சந்தேகத்தை (சம்சயம்) முழுமையாக நீக்குமாறு கிருஷ்ணரிடம் வேண்டுகிறான்; அவரைத் தவிர வேறு யாராலும் அது இயலாது என்கிறான். கிருஷ்ணரின் பதில் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் தொடங்குகிறது."
    },
    {
      "id": "6.40",
      "translation": "பார்த்தா, அவனுக்கு இவ்வுலகிலும் அழிவு இல்லை, மறுவுலகிலும் அழிவு இல்லை. அன்பனே, நன்மை செய்பவன் எவனும் ஒருபோதும் தீய கதியை அடைவதில்லை.",
      "explanation": "நம்பிக்கையுடன் யோகப் பாதையைத் தொடங்கி, இலக்கை அடையும் முன் விலகிவிடுபவனுக்கு என்ன நேரும் என்று அர்ஜுனன் இப்போதுதான் கேட்டான். அத்தகையவன் இந்தப் பிறவியிலும் அதற்குப் பிறகும் அழிவதில்லை என்று கிருஷ்ணர் அவனுக்கு உறுதியளிக்கிறார். நன்மை செய்பவன் (கல்யாணக்ருத்) தீய கதியிலிருந்து (துர்கதி) காக்கப்படுகிறான்."
    },
    {
      "id": "6.41",
      "translation": "புண்ணியம் செய்தவர்களின் உலகங்களை அடைந்து, பல நீண்ட ஆண்டுகள் அங்கே வாழ்ந்த பிறகு, யோகத்திலிருந்து வழுவியவன் தூய்மையானவர்களும் செல்வமுடையவர்களுமான மக்களின் இல்லத்தில் பிறக்கிறான்.",
      "explanation": "யோகப் பயிற்சியை (ஆன்மிக ஒழுக்கத்தை) உண்மையாகத் தொடங்கி முடிக்காதவனின் கதி என்ன என்ற அர்ஜுனனின் கவலைக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதில் கூறுகிறார். அவன் முதலில் புண்ணியம் செய்தவர்களின் உலகங்களில் இன்பம் அனுபவித்து, பின்னர் தூய்மையான, வளமான குடும்பத்தில் மீண்டும் பிறக்கிறான். “நிலையான ஆண்டுகள்” (சாஷ்வதீஃ சமாஃ) என்பதை உரையாசிரியர்கள் பொதுவாக மிக நீண்ட காலம் என்றே பொருள்கொள்கிறார்கள்; சொல்லுக்குச் சொல் என்றென்றும் என்று அல்ல."
    },
    {
      "id": "6.42",
      "translation": "அல்லது ஞானமுள்ள யோகிகளின் குலத்திலேயே பிறக்கிறான். இத்தகைய பிறப்பு உலகில் இன்னும் அரிதானது.",
      "explanation": "யோகத்தை (ஆன்மிகப் பயிற்சியை) தொடங்கி இந்தப் பிறவியில் முடிக்க முடியாதவனுக்கு என்ன நேரும் என்ற அர்ஜுனனின் கவலைக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதிலளிக்கிறார். தூய்மையான, செல்வமுள்ள வீட்டில் பிறப்பதற்கு (முந்தைய ஸ்லோகம்) மாற்றாக, அத்தகையவன் ஞானமுள்ள யோகிகளின் குலத்திலும் பிறக்கக்கூடும். பயிற்சியை மீண்டும் தொடங்க இதுவே மிகச் சாதகமான சூழல் என்பதால், இந்த இரண்டில் இதுவே அரிதானது என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்."
    },
    {
      "id": "6.43",
      "translation": "குரு அரச மரபின் மகிழ்ச்சியே, அங்கே அவன் முந்தைய உடலில் பெற்றிருந்த அறிவுத் தொடர்பை மீண்டும் அடைகிறான்; அதிலிருந்து முழுமையான நிறைவை நோக்கி மீண்டும் முயல்கிறான்.",
      "explanation": "யோகம் (ஆன்மிகப் பயிற்சி) முடிவடையாமல் இறந்தவனைப் பற்றிய அர்ஜுனனின் கவலைக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதில் கூறுகிறார். ஞானிகளான யோகிகளின் குடும்பத்தில் பிறக்கும் அவன், முந்தைய வாழ்வில் வளர்த்த ஆன்மிக அறிவை (புத்தி) மீண்டும் பெறுகிறான். அதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, விடுதலையாகிய முழு நிறைவை (சம்சித்தி) நோக்கி மீண்டும் முயல்கிறான். “குரு அரச மரபின் மகிழ்ச்சியே” (குருநந்தன) என்பது குரு வம்சத்தில் பிறந்த அர்ஜுனனை விளிக்கும் சொல்."
    },
    {
      "id": "6.44",
      "translation": "அதே முந்தைய பயிற்சியினாலேயே அவன் தன் விருப்பமின்றியும் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறான். யோகத்தை அறிய விரும்புபவன்கூட வேதச் சொல்லாகிய சப்த பிரம்மத்தைக் கடந்து செல்கிறான்.",
      "explanation": "யோகத்தை (ஒழுக்கமான ஆன்மிகப் பயிற்சி) தொடங்கி, முடிப்பதற்குள் இறந்தவனுக்கு என்ன நடக்கும் என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதிலளிக்கிறார். முந்தைய பிறவியின் பயிற்சி, அவன் விரும்பாவிட்டாலும், அவனை மீண்டும் யோகத்தை நோக்கி இழுக்கிறது என்கிறார். “சப்த பிரம்மம்” என்பது வேதச் சொல்லையும் சடங்கு போதனையையும் குறிக்கும்; அதைக் “கடப்பது” என்பது சடங்குகளின் பலன்களைக் கடப்பதா, வெறும் நூல் படிப்பைக் கடப்பதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "6.45",
      "translation": "ஆனால் யோகி விடாமுயற்சியுடன் பாடுபட்டு, தன் குற்றங்களிலிருந்து தூய்மையடைந்து, பல பிறவிகளில் பக்குவம் பெற்று, அதன்பின் மிக உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.",
      "explanation": "தோல்வியடைந்த யோகி அழிந்துவிடுவானா என்ற அர்ஜுனனின் கவலைக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதில் கூறுகிறார். உண்மையான முயற்சியைத் தொடர்பவனின் குறைகள் (கில்பிஷம்) படிப்படியாகக் கழிந்து, பல பிறவிகளில் அவன் பக்குவமடைந்து, இறுதியில் உயர்ந்த நிலையை (பரா கதி), அதாவது முக்தியை, அடைகிறான் என்கிறார். இந்த நிலை உருவமற்ற பரம்பொருளுடன் இணைதலா அல்லது தனிப்பட்ட இறைவனுடன் இணைதலா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகம் அதைத் தீர்மானிப்பதில்லை."
    },
    {
      "id": "6.46",
      "translation": "தவம் செய்பவர்களை விட யோகி உயர்ந்தவன்; ஞானிகளை விடவும் உயர்ந்தவன் என்று கருதப்படுகிறான்; சடங்குகளையும் செயல்களையும் செய்பவர்களை விடவும் யோகி உயர்ந்தவன். ஆகவே, அர்ஜுனா, நீ யோகியாகு.",
      "explanation": "தியானப் பயிற்சியையும் யோகியின் முயற்சியின் பயனையும் பற்றிய தம் உபதேசத்தை கிருஷ்ணர் இங்கே நிறைவு செய்கிறார். ஒழுக்கமான பயிற்சியால் (யோகம்) மனதை நிலைநிறுத்திய யோகியை, கடுமையாகத் தவம் செய்பவர் (தபஸ்வி), அறிஞர் (ஞானி), சடங்குச் செயல்களில் ஈடுபடுவோர் (கர்மி) ஆகியோரை விட உயர்ந்தவனாக அவர் வைக்கிறார். “ஞானி” என்பதற்கு சிலர் சாத்திர அறிஞர் என்றும், சிலர் ஆத்மாவை அறிந்தவர் என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர். எப்படியாயினும், அர்ஜுனனை யோகியாகும்படி அவர் நேரடியாக அழைக்கிறார்."
    },
    {
      "id": "6.47",
      "translation": "எல்லா யோகிகளிலும், என்னில் ஆழ்ந்த உள்ளத்துடன் நம்பிக்கையோடு என்னை வழிபடுபவன் எவனோ, அவனே யோகத்தில் மிக உயர்ந்தவன் என்று நான் கருதுகிறேன்.",
      "explanation": "இது ஆறாம் அத்தியாயத்தின் முடிவு. யோகி (ஒழுக்கமான பயிற்சியால் மனதை நிலைநிறுத்தி இறைவனுடன் இணைய முயல்பவன்) தவசிகளையும் அறிஞர்களையும் சடங்கு செய்பவர்களையும் விடச் சிறந்தவன் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் முன்பு கூறினார். இங்கே எல்லா யோகிகளிலும் சிறந்தவனை அவர் குறிப்பிடுகிறார்: நம்பிக்கையுடன் (சிரத்தை) தம்மை வழிபடுபவனும், உள்ளம் முழுவதும் தம்மிடம் ஒன்றியவனுமே அவன். “என்னை” என்பது பக்தி மரபுகளில் தனிப்பட்ட இறைவனான கிருஷ்ணரையே குறிக்கிறது; அத்வைத விளக்கங்கள் அதை எல்லாவற்றுக்கும் உள்ளுறையும் பரம ஆத்மாவாகக் கொள்கின்றன."
    }
  ]
}