{
  "chapter": 7,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "7.1",
      "translation": "பார்த்தனே, மனத்தை என்மீது பற்றவைத்து, யோகத்தைப் பயின்று, என்னையே புகலிடமாகக் கொண்டு, ஐயமின்றி என்னை முழுமையாக எவ்வாறு அறிவாய் என்பதைக் கேள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குப் புதிய உபதேசத்தைத் தொடங்குகிறார்; அவனைப் பார்த்தன், அதாவது பிருதை என்னும் குந்தியின் மகன் என்று அழைக்கிறார். மனத்தைத் தம்மீது பற்றவைத்து, தம்மையே புகலிடமாகக் கொண்டு யோகம், அதாவது ஒழுக்கமான ஆன்மிகப் பயிற்சி, செய்பவன் தம்மை முழுமையாகவும் ஐயமின்றியும் அறிவான் என்கிறார். அவன் அறியப்போகும் அந்த ஞானம் என்ன என்பதை அடுத்த ஸ்லோகம் கூறுகிறது."
    },
    {
      "id": "7.2",
      "translation": "இந்த ஞானத்தை அனுபவ ஞானத்துடன் சேர்த்து, எதையும் விட்டுவிடாமல் முழுமையாக உனக்கு உரைப்பேன். இதை அறிந்தபின் இவ்வுலகில் அறிய வேண்டியது வேறொன்றும் எஞ்சியிருக்காது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தம்மை முழுமையாக அறியும் வழியைக் கேட்கச் சொன்ன கிருஷ்ணர், இங்கே முழுமையான உபதேசத்தை வாக்களிக்கிறார். ஞானம் என்பது கற்றுப் பெறும் அறிவு; விஞ்ஞானம் என்பது அதே உண்மையை நேரடி அனுபவத்தால் அறிவது. இதை அறிந்தால் மேலும் அறிய வேண்டியது எதுவும் இருக்காது என்கிறார். “இது” எதைக் குறிக்கிறது என்பதில் மரபுகள் மாறுபடுகின்றன: சிலர் ஒரே பரம்பொருளை அறிவதை வலியுறுத்துகின்றனர், மற்றவர் ஆன்மாவுக்கும் பருப்பொருளுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அறிவதை வலியுறுத்துகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.3",
      "translation": "ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களில் ஒருவன்தான் சித்தியை அடைய முயல்கிறான்; முயன்று சித்தி பெற்றவர்களிலும் ஒருவன்தான் என்னை உண்மையில் அறிகிறான்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் முழுமையான ஞானத்தையும் (ஜ்ஞானம்) அதன் அனுபவ உணர்வையும் (விஜ்ஞானம்) அர்ஜுனனுக்கு அளிப்பதாக வாக்களித்திருந்தார். இங்கே தன்னை உண்மையாக அறிவது எவ்வளவு அரிது என்பதை வலியுறுத்துகிறார்: சித்தியை நாடுவோரே சிலர், தன்னை உள்ளபடி (தத்த்வதஃ) அறிவோர் அவர்களிலும் சிலரே. இந்தச் சித்தி என்பது மனத்தூய்மையா, ஆன்மிக உணர்வா, பக்தியா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; ஸ்லோகம் அதை உறுதிசெய்யவில்லை."
    },
    {
      "id": "7.4",
      "translation": "நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், மனம், புத்தி, அகங்காரம் என்று எனது இயற்கை எட்டு விதமாகப் பிரிந்துள்ளது.",
      "explanation": "தன்னை உண்மையாக அறிபவர் மிகச் சிலரே என்று கூறிய பிறகு, கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தம் இயல்பை விளக்கத் தொடங்குகிறார். தமது தாழ்ந்த இயற்கையான பிரகிருதியின் எட்டுப் பகுதிகளை அவர் வரிசைப்படுத்துகிறார்: ஐந்து பருப்பொருள் கூறுகள், மனம் (மனஸ்), புத்தி (விவேகம்), “நான்” என்ற உணர்வு (அகங்காரம்). அடுத்த ஸ்லோகம் இந்த உலகைத் தாங்கும் உயர்ந்த இயற்கையான ஜீவனைக் குறிப்பிடுகிறது."
    },
    {
      "id": "7.5",
      "translation": "இது தாழ்ந்தது. ஆனால் இதற்கு வேறான, உயர்ந்த என் இயற்கையை அறிந்துகொள், பெருந்தோள் உடையவனே; உயிராக விளங்கும் அதுவே இவ்வுலகைத் தாங்குகிறது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் தம் பொருள்சார் இயற்கையின் (பிரகிருதி) எட்டு கூறுகளைக் கூறினார்: நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, வெளி, மனம், புத்தி, அகங்காரம். இங்கே, அது தாழ்ந்தது என்றும், உலகைத் தாங்கும் உயர்ந்த இயற்கை உயிர் (ஜீவன்) என்றும் கூறுகிறார். பல உரையாசிரியர்கள் இதைப் பொருளிலிருந்து வேறான உணர்வுடைய ஆன்மா என்று கொள்கிறார்கள்; சிலர் எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிரூட்டும் தெய்வீக சக்தி என்று காண்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "7.6",
      "translation": "எல்லா உயிர்களும் இவ்விரு இயற்கைகளையே பிறப்பிடமாகக் கொண்டவை என்பதை அறிந்துகொள். முழு உலகத்தின் தோற்றமும், அதேபோல் அதன் ஒடுக்கமும் நானே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் இதற்கு முன் இரு இயற்கைகளை (பிரகிருதி) விவரித்தார்: தாழ்ந்த பொருள் இயற்கை, உலகைத் தாங்கும் உயர்ந்த உயிர்த் தத்துவம் (ஜீவன்). எல்லா உயிர்களும் இவ்விரண்டின் சேர்க்கையிலிருந்தே தோன்றுகின்றன என்றும், உலகம் எதிலிருந்து தோன்றி எதில் ஒடுங்குகிறதோ அந்த மூலம் தாமே என்றும் அவர் இங்கே கூறுகிறார். அத்வைத மரபு தாழ்ந்த இயற்கையை இறைவனின் மாயா சக்தியாகவும் உயர்ந்த இயற்கையை பிரம்மத்திலிருந்து வேறல்லாத உணர்வாகவும் காண்கிறது; வைணவ மரபுகள் இரண்டையும் தனிப்பட்ட இறைவனின் உண்மையான சக்திகள் என்று காண்கின்றன."
    },
    {
      "id": "7.7",
      "translation": "என்னைவிட மேலானது வேறு எதுவும் இல்லை, தனஞ்சயா. நூலில் கோர்க்கப்பட்ட மணிகள் போல, இவை அனைத்தும் என்னில் கோர்க்கப்பட்டுள்ளன.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் உலகம் முழுவதின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் தாமே என்று கூறிய கிருஷ்ணர், தம் தெய்வீகத் தன்மையை அர்ஜுனனுக்கு (தனஞ்சயனுக்கு) தொடர்ந்து விளக்குகிறார். தம்மைவிட மேலானது எதுவும் இல்லை என்றும், நூலில் மணிகள் கோர்க்கப்பட்டிருப்பது போல அனைத்தும் தம்மில் பிணைந்துள்ளன என்றும் இங்கே கூறுகிறார். விளக்கத்தில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம், ஒரே மெய்ப்பொருளைத் தவிர வேறு எதுவும் உண்மையில் இல்லை என்பதை இதில் காண்கிறது; வைணவ பக்தி மரபுகள், உண்மையான உலகைத் தாங்கி நிற்கும் உயர்ந்த இறைவன் என்பதை வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.8",
      "translation": "குந்தியின் மகனே, நீரில் சுவையாக இருப்பவன் நானே; சந்திரனிலும் சூரியனிலும் ஒளியாக இருப்பவன் நானே. எல்லா வேதங்களிலும் புனிதமான ஓம் என்னும் ஒலியும், வானவெளியில் ஒலியும், மனிதர்களிடம் ஆண்மையும் நானே.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், நூலில் கோக்கப்பட்ட மணிகளைப் போல எல்லாமே தம்மிடம் கோக்கப்பட்டுள்ளன என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குக் கூறினார். இங்கே ஒவ்வொன்றிலும் உள்ள சாரமான தன்மையை அவர் குறிப்பிடுகிறார்: நீரில் சுவை (ரசம்), சூரிய சந்திரரில் ஒளி, வேதங்களில் ஓம் (பிரணவம்), வானவெளியில் ஒலி, மனிதர்களிடம் ஆண்மை அல்லது மனிதத் திறன் (பௌருஷம்). பௌருஷம் என்பதை சிலர் ஆண்மை, துணிவு என்று பொருள் கொள்கிறார்கள்; வேறு சிலர் மனித முயற்சி, ஆற்றல் என்று பொதுவாகப் பொருள் கொள்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "7.9",
      "translation": "நான் பூமியில் உள்ள தூய்மையான மணம்; நெருப்பில் உள்ள ஒளியும் நானே. எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள உயிர்ச்சக்தி நான்; தவம் செய்வோரிடம் உள்ள தவமும் நானே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் படைப்பின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள சாரமாகத் தாம் இருப்பதை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; அதனால் அவன் அவரை எங்கும் அறிந்துகொள்ள முடியும். இங்கே பூமியின் தூய மணம் (கந்தம்), நெருப்பின் ஒளி (தேஜஸ்), உயிர்களில் உள்ள உயிர்ச்சக்தி (ஜீவனம்), தவம் செய்வோரின் ஒழுக்கமான சுயக்கட்டுப்பாடாகிய தவம் (தபஸ்) ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார். தெய்வமே பொருட்களின் சாரம் என்பதா, அல்லது அவற்றின் மூலமும் ஆற்றலும் மட்டுமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகத்தை இரண்டு விதமாகவும் படிக்கலாம்."
    },
    {
      "id": "7.10",
      "translation": "பார்த்தனே, நானே எல்லா உயிர்களின் நித்தியமான விதை என்று அறிந்துகொள். அறிவுடையோரின் அறிவு நான்; ஒளியுடையோரின் ஒளியும் நானே.",
      "explanation": "உலகில் தான் சாரமாக எவ்வாறு நிறைந்திருக்கிறார் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; இங்கே எல்லா உயிர்களுக்கும் நிலையான மூலமாக (பீஜம்) இருக்கிறார். அறிவாளிகளிடம் உள்ள புத்தியாகவும் (புத்தி), ஒளிர்பவர்களிடம் உள்ள பிரகாசமாகவும் (தேஜஸ்) அவரே இருக்கிறார். விளக்கத்தில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைத வாசிப்புகள் இதைப் பிரம்மமே எல்லாவற்றின் அடிப்படை உண்மை என்று காண்கின்றன; பக்தி வாசிப்புகள் கிருஷ்ணரையே எல்லா குணங்களின் தனிப்பட்ட மூலமாக வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.11",
      "translation": "வலிமை உடையவர்களின் வலிமை நான்; அது ஆசையும் பற்றும் இல்லாதது. உயிர்களிடத்தில், பரதர்களில் சிறந்தவனே, தர்மத்திற்கு முரண்படாத ஆசையும் நானே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தாம் பொருட்களின் மையத்தில் இருப்பதை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்: ஆசை (காமம்), பற்று (ராகம்) இல்லாத தூய வலிமையாகவும், தர்மத்தின் எல்லைக்குள் இருக்கும் ஆசையாகவும் அவர் இருக்கிறார். உணவு, குடும்பம், இலக்குகள் போன்ற இயல்பான விருப்பங்கள் தர்மத்துடன் இயைந்திருந்தால் தவறல்ல என்பது இதன் கருத்து. இந்த முறையான ஆசை சந்ததி போன்றவற்றுக்கு மட்டுமா, தர்மத்துக்கு உட்பட்ட எல்லா நோக்கங்களுக்குமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; கட்டுப்பாடற்ற பேராசை விலக்கப்படுவதில் அனைவரும் ஒத்துள்ளனர்."
    },
    {
      "id": "7.12",
      "translation": "சாத்விகமானவையோ, ராஜசமானவையோ, தாமசமானவையோ ஆகிய எந்த நிலைகள் உண்டோ, அவை என்னிடமிருந்தே தோன்றியவை என்று அறிந்துகொள். ஆனால் நான் அவற்றில் இல்லை; அவை என்னில் உள்ளன.",
      "explanation": "உலகிலுள்ள அனைத்தும் தம்மைச் சார்ந்தே உள்ளன என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். தெளிவு (சத்வம்), அமைதியற்ற ஆசை (ரஜஸ்), சோம்பல் (தமஸ்) என்ற மூன்று குணங்களால் குறிக்கப்படும் எல்லா நிலைகளும் அவரிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன. அவர் அவற்றுக்குக் கட்டுப்பட்டவர் அல்லர், ஆனால் அவை அவரில் உள்ளன என்கிறார்; இது இயற்கையிலிருந்து அவருடைய விடுபட்ட நிலையை வலியுறுத்துகிறதா, அல்லது இயற்கையில் அவருடைய ஆழ்ந்த இருப்பை வலியுறுத்துகிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.13",
      "translation": "குணங்களால் ஆன இந்த மூன்று நிலைகளால் மயங்கிய இந்த உலகம் முழுவதும், அவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவனும் அழியாதவனுமான என்னை அறிவதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சாத்விகம், ராஜசம், தாமசம் ஆகிய எல்லா நிலைகளும் தம்மிடமிருந்தே வருகின்றன என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே மக்கள் ஏன் அவரை அறியவில்லை என்பதை விளக்குகிறார்: இயற்கையின் மூன்று குணங்களில் சிக்கி, மனம் கட்டுண்டு பார்வை மறைகிறது. அதனால் அந்தக் குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட, மாறாத மெய்ப்பொருளாக அவரை அவர்கள் காண்பதில்லை."
    },
    {
      "id": "7.14",
      "translation": "குணங்களால் ஆன என்னுடைய இந்த தெய்வீக மாயை கடப்பதற்கு மிகவும் அரிது. என்னையே சரணடைபவர்கள் இந்த மாயையைக் கடந்து செல்கிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர், குணங்களால் ஆன மூன்று நிலைகளால் மயங்கிய உலகம் அவற்றைக் கடந்த தம்மை அறிவதில்லை என்று கூறினார். இங்கே அந்த மயக்கத்தை, சத்வம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற குணங்களால் ஆன தமது தெய்வீக மாயை என்று அழைக்கிறார். தம் முயற்சியால் மட்டும் அதைக் கடப்பது அரிது; கடக்கும் வழி தம்மையே சரணடைதல் (பிரபத்தி) என்கிறார். மாயையை அத்வைதம் ஒரே உண்மையைப் பலவாகக் காட்டும் திரை என்கிறது; வைணவ மரபுகள் அதை இறைவனைச் சார்ந்த, ஆனால் உண்மையான படைப்பு ஆற்றல் என்கின்றன."
    },
    {
      "id": "7.15",
      "translation": "தீவினை செய்பவர்களும், மூடர்களும், மனிதரில் தாழ்ந்தவர்களும் என்னைச் சரணடைவதில்லை. மாயையால் அவர்களின் ஞானம் பறிக்கப்பட்டு, அவர்கள் அசுர இயல்பைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "தம்முடைய தெய்வீக மாயையைக் கடப்பது கடினம், தம்மிடம் அடைக்கலம் புகுவோரே அதைக் கடக்கிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அவ்வாறு செய்யாதவர்களை விவரிக்கிறார்: தவறு செய்பவர்கள், மயக்கத்தில் இருப்பவர்கள்; மாயை அவர்களின் தெளிவைப் பறித்துவிட்டதால், அகங்காரமும் ஆசையும் இயக்கும் அசுர மனப்பான்மையை அவர்கள் சார்ந்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் மாறாத வகை மனிதர்களா, அல்லது யாரிடமும் இருக்கக்கூடிய, மாற்றிக்கொள்ளக்கூடிய போக்குகளா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "7.16",
      "translation": "அர்ஜுனா, பரத குலத்தில் சிறந்தவனே, நல்லொழுக்கமுள்ள மக்களில் நான்கு வகையினர் என்னை வழிபடுகிறார்கள்: துயரத்தில் இருப்பவன், அறிவை நாடுபவன், செல்வத்தையும் பயனையும் நாடுபவன், ஞானி.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தம்மை நாடாதவர்களை விவரித்த கிருஷ்ணர், இங்கே தம்மை நாடுபவர்களை நல்லொழுக்கமுள்ளவர்கள் (சுகிருதின்) என்று கூறி நான்கு வகையாகப் பிரிக்கிறார்: துயருற்றவன் (ஆர்த்த), அறிய விரும்புபவன் (ஜிஜ்ஞாசு), உலகப் பயனை நாடுபவன் (அர்த்தார்த்தி), ஞானி (ஜ்ஞானி). ஞானியை ஏன் தனியாகச் சிறப்பிக்கிறார் என்பதை அடுத்த ஸ்லோகம் கூறுகிறது."
    },
    {
      "id": "7.17",
      "translation": "அவர்களில், எப்போதும் இணைந்திருப்பவனும் ஒருமுகப் பக்தி கொண்டவனுமான ஞானியே சிறந்து விளங்குகிறான். ஏனெனில் ஞானிக்கு நான் மிகவும் பிரியமானவன்; அவனும் எனக்குப் பிரியமானவன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம்மை வழிபடும் நான்கு வகையினரை முன்பு கூறினார்: துயரப்படுபவன், அறிவை நாடுபவன், செல்வம் அல்லது பயனை நாடுபவன், ஞானி. இங்கே ஞானியே அவர்களில் சிறந்தவன் என்கிறார். அவன் எப்போதும் அவருடன் இணைந்தவன் (நித்தியயுக்தன்), ஒருமுகப் பக்தி (ஏகபக்தி) கொண்டவன்; வேறொன்றையும் விரும்பமாட்டான். அவர்களுக்கிடையிலான அன்பு இருபக்கமும் உள்ளது."
    },
    {
      "id": "7.18",
      "translation": "இவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்தவர்களே; ஆனால் ஞானியோ என் ஆன்மாவே என்பது என் கருத்து. ஏனெனில் என்னுடன் உறுதியாக இணைந்த மனத்தை உடைய அவன், மேலான இலக்காக என்னிடமே நிலைபெற்றிருக்கிறான்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் முன்பு துன்புற்றவன், அறிவை நாடுபவன், செல்வத்தை நாடுபவன், ஞானி என நான்கு வகை பக்தர்களைக் குறிப்பிட்டார். இங்கே அவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்தவர்கள் (உதாரர்) என்று கூறி, ஞானியைத் தம் ஆன்மாவாகவே (ஆத்மன்) கருதுகிறார்; ஏனெனில் அவனது மனம் அவருடன் உறுதியாக இணைந்து (யுக்தம்) அவரையே மேலான இலக்காக (கதி) காண்கிறது. ஞானி கிருஷ்ணரிடமிருந்து வேறல்லன் என்று சில மரபுகளும், அவருக்கு மிகவும் நெருக்கமான அன்பிற்குரியவன் என்று சில மரபுகளும் விளக்குகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.19",
      "translation": "பல பிறவிகளின் முடிவில், ஞானமுடையவன் “வாசுதேவனே அனைத்தும்” என்று உணர்ந்து என்னை அடைகிறான். அத்தகைய மகாத்மா மிக அரிதானவன்.",
      "explanation": "நான்கு வகை பக்தர்களைப் பற்றிப் பேசிய கிருஷ்ணர், அவர்களில் ஞானியைத் தனிப்படுத்திக் கூறினார். இங்கே அத்தகைய ஞானம் பல பிறவிகளுக்குப் பிறகே கனிகிறது என்கிறார். அப்போது வாசுதேவன், அதாவது அனைத்திலும் உறையும் இறைவனாகிய கிருஷ்ணரே, உள்ள அனைத்தும் என்று ஒருவன் காண்கிறான்; அத்தகைய மகாத்மா அரிது. இந்தக் காட்சியை அத்வைதம் பரம்பொருளுடன் ஒன்றாதல் என்றும், பக்தி மரபுகள் அனைத்திலும் நிறைந்த இறைவனிடம் அன்புடன் சரணடைதல் என்றும் வேறுபட்டு விளக்குகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.20",
      "translation": "அந்தந்த ஆசைகளால் அறிவு பறிக்கப்பட்டவர்கள், தங்கள் சொந்த இயல்பால் கட்டுப்பட்டு, அந்தந்த நியமங்களை மேற்கொண்டு பிற தெய்வங்களைச் சரணடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "ஒவ்வொன்றிலும் இறைவனைக் காணும் ஞானி அரிது என்று கிருஷ்ணர் முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறினார். இங்கே, பல்வேறு ஆசைகளால் (காமம்) விவேகம் (ஞானம்) மறைக்கப்பட்டு, தங்கள் பிறவி இயல்புக்கு (பிரகிருதி) ஏற்ப பிற தெய்வங்களை நாடும் பலரைப் பற்றி அவர் கூறுகிறார். “பிற தெய்வங்கள்” என்பதை சில உரையாசிரியர்கள் பரம்பொருளிலிருந்து வேறான சிறு தெய்வங்கள் என்கின்றனர்; மற்றவர்கள் அவற்றை, குறுகிய நோக்கங்களுடன் அணுகப்படும் ஒரே இறைவனின் வடிவங்கள் என்று காண்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.21",
      "translation": "எந்த பக்தன் எந்த வடிவத்தை நம்பிக்கையுடன் வழிபட விரும்புகிறானோ, அந்தந்த பக்தனுக்கு அந்த நம்பிக்கையையே நான் அசைவற்றதாக ஆக்குகிறேன்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் பல்வேறு ஆசைகளால் உந்தப்பட்டவர்கள் பிற தெய்வங்களை நாடுகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே, ஒருவர் உண்மையான விருப்பத்துடன் ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தை (தனு) வழிபட விரும்பினால், அவருடைய நம்பிக்கையை (ஸ்ரத்தா) உறுதியாக்குவதாக அவர் கூறுகிறார். உரையாசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு: எல்லா உண்மையான வழிபாட்டையும் இறுதியில் ஒரே இறைவனே தாங்குகிறார் என்று சிலர் வலியுறுத்துகின்றனர்; இந்த உறுதி வரையறுக்கப்பட்ட பலன்களையே தரும் என்று அடுத்த ஸ்லோகங்கள் காட்டுவதாக மற்றவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.22",
      "translation": "அந்த நம்பிக்கையுடன் கூடியவன் அந்த வடிவத்தை வழிபடத் தொடங்குகிறான்; அதன் மூலம் தான் விரும்பிய பயன்களையும் அடைகிறான்; ஆனால் அவை உண்மையில் என்னாலேயே விதிக்கப்பட்டவை.",
      "explanation": "பல்வேறு தெய்வங்களை வழிபடும் பக்தர்களின் நம்பிக்கையை (ஷ்ரத்தா) தாமே உறுதிப்படுத்துவதாக கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அந்தத் தெய்வங்களிடமிருந்து அவர்கள் பெறும் பலன்களும் உண்மையில் தம்மாலேயே அளிக்கப்படுகின்றன என்கிறார். அத்வைதமும் விசிஷ்டாத்வைதமும் கிருஷ்ணரையே உண்மையான அளிப்பவராகக் காண்கின்றன; ஆனால் தெய்வங்கள் அவருடன் கொண்டுள்ள உறவை விளக்குவதில் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.23",
      "translation": "ஆனால் சிறிய அறிவுடைய இவர்கள் அடையும் பலன் அழியக்கூடியது. தேவர்களை வழிபடுவோர் தேவர்களை அடைகிறார்கள்; என் பக்தர்களோ என்னையே அடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "வேறு தெய்வங்களை வழிபட்டுத் தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள விரும்புவோரைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பேசுகிறார். அவர்கள் பெறும் பலன் எல்லைக்குட்பட்டது, முடிவுக்கு வருவது; ஏனெனில் அவர்கள் உண்மையின் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டுமே காண்கிறார்கள். தேவர்களை வழிபடுவோர் அந்தத் தேவர்களின் உலகங்களை அடைகிறார்கள்; பக்தி வழியில் நிற்பவர்கள் அவரையே அடைகிறார்கள். மற்ற தெய்வங்கள் ஒரே இறைவனின் தாழ்ந்த வடிவங்களா அல்லது உண்மையில் வேறுபட்ட உயிர்களா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; ஆனால் நிலையற்ற பலனுக்கும் நிலையான பலனுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை இந்த ஸ்லோகம் காட்டுகிறது என்பதில் அனைவரும் ஒன்றுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.24",
      "translation": "அறிவற்றவர்கள், வெளிப்படாதவனாகிய என்னை வெளிப்பட்ட வடிவத்தை அடைந்தவனாக எண்ணுகிறார்கள்; ஏனெனில் அழிவற்றதும் ஒப்பற்றதுமான என் உயர்ந்த இயல்பை அவர்கள் அறிவதில்லை.",
      "explanation": "தேவர்களை வணங்குவோர் முடிவுடைய பலனையே பெறுகிறார்கள் என்று கூறிய கிருஷ்ணர், இங்கே பகுத்தறிவு இல்லாதவர்கள் (அபுத்தயஃ) வெளிப்படாத தம்மை வெளிப்பட்ட வடிவம் எடுத்த சாதாரண ஒருவராக எண்ணி, தமது உயர்ந்த, அழிவற்ற, ஒப்பற்ற இயல்பை உணரவில்லை என்கிறார். மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் வெளிப்படாதவரை வடிவமற்ற பிரம்மமாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் கிருஷ்ணரின் வடிவமே நித்தியமானதும் தெய்வீகமானதும் என வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.25",
      "translation": "நான் எல்லோருக்கும் வெளிப்படையாகத் தெரிவதில்லை; என் யோகமாயையால் நான் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறேன். மயங்கிய இந்த உலகம், பிறப்பற்றவனும் அழிவற்றவனுமான என்னை அறிவதில்லை.",
      "explanation": "மக்கள் தம்மைச் சாதாரண மனிதனாக ஏன் நினைக்கிறார்கள் என்பதை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். அவருடைய தெய்வீக மாயாசக்தி (யோகமாயை) அவரை மறைப்பதால், மயங்கியவர்கள் அவர் பிறப்பற்றவர் (அஜன்), அழிவற்றவர் (அவ்யயன்) என்பதைக் காண்பதில்லை. யோகமாயையை சிலர் அவரை மறைக்கவும் வெளிப்படுத்தவும் செய்யும் அவரது சொந்த தெய்வீக சக்தி என்று கொள்கின்றனர்; மற்றவர்கள் உயிர்களைக் கட்டும் படைப்பு மாயையுடன் அதன் தொடர்பை வலியுறுத்துகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.26",
      "translation": "அர்ஜுனா, கடந்த காலத்தில் இருந்த உயிர்களையும், நிகழ்காலத்தில் இருப்பவற்றையும், இனி வரப்போகிறவற்றையும் நான் அறிவேன். ஆனால் என்னை யாரும் அறிவதில்லை.",
      "explanation": "யோகமாயை எனப்படும் தன் தெய்வீக மாயை பெரும்பாலோரிடமிருந்து தன்னை மறைக்கிறது என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, கடந்த, நிகழ், எதிர் காலங்களின் எல்லா உயிர்களையும் தான் அறிவதையும், தன்னை எவரும் அறியாததையும் அவர் ஒப்பிடுகிறார். “யாரும் இல்லை” (ந கஷ்சன) என்பது பொதுவாக “கிட்டத்தட்ட யாரும் இல்லை” என்று பொருள்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் அடுத்த ஸ்லோகங்களும் 7.19-ம் அவரை அறியும் அரிய பக்தர்களைக் குறிப்பிடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.27",
      "translation": "பாரதகுலத் தோன்றலே, பகைவரை எரிப்பவனே, ஆசையிலும் வெறுப்பிலும் பிறந்த இருமைகளின் மயக்கத்தால் எல்லா உயிர்களும் பிறக்கும்போதே மயக்கத்தில் விழுகின்றன.",
      "explanation": "தன்னை உண்மையாக யாரும் அறிவதில்லை என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார்; இங்கே அதன் காரணத்தை விளக்குகிறார். இன்பம்–துன்பம், விருப்பு–வெறுப்பு போன்ற இருமைகள் (த்வந்த்வம்) ஆசை (இச்சா), வெறுப்பு (த்வேஷம்) ஆகியவற்றிலிருந்து பிறந்து, பிறப்பிலிருந்தே உயிர்களை மயக்குகின்றன. “சர்கே” என்பதற்கு “பிறக்கும்போது” அல்லது “படைப்பில்” என்று பொருள்; உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர், ஆனால் இரண்டும் மயக்கமே (மோஹம்) மனிதரின் அடிப்படை நிலை என்பதைச் சுட்டுகின்றன."
    },
    {
      "id": "7.28",
      "translation": "ஆனால் புண்ணிய செயல்களைச் செய்யும் எந்த மனிதர்களின் பாவம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டதோ, அவர்கள் இருமைகளின் மயக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, உறுதியான விரதத்துடன் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர், விருப்பு வெறுப்பிலிருந்து எழும் இருமைகளின் (த்வந்த்வ) மயக்கத்தால் உயிர்கள் மயங்குகின்றன என்று கூறினார். இங்கே விதிவிலக்கைச் சொல்கிறார்: புண்ணிய செயல்கள் செய்து, பாவம் (பாப) தீர்ந்தவர்கள் அந்த மயக்கத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்கள். அவர்கள் உறுதியான விரதத்துடன் (த்ருடவ்ரத), அதாவது நிலையான பற்றுறுதியுடன், அவரை வழிபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "7.29",
      "translation": "என்னைச் சரணடைந்து முதுமையிலிருந்தும் மரணத்திலிருந்தும் விடுதலை பெற முயல்பவர்கள், அந்தப் பிரம்மத்தை முழுமையாகவும், அத்யாத்மத்தையும் அனைத்துக் கர்மத்தையும் அறிகிறார்கள்.",
      "explanation": "பாவம் தீர்ந்து உறுதியுடன் தம்மை வழிபடுபவர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறினார். இங்கே, தம்மை நம்பி முதுமை, மரணத்திலிருந்து விடுதலை (மோட்சம்) தேடுபவர்கள் பிரம்மத்தை, அதாவது உயர்ந்த மெய்ப்பொருளை, தனி ஆன்மாவைப் பற்றிய அத்யாத்மத்தையும் கர்மத்தையும் சேர்த்து அறிகிறார்கள் என்கிறார். இச்சொற்களை அடுத்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது; அர்ஜுனன் அவற்றை 8-ஆம் அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் கேட்கிறான். கிருஷ்ணரே பிரம்மமான தனிப்பட்ட இறைவன் என்று சிலர் உரைக்கின்றனர்; அவர் உருவம் கடந்த பிரம்மத்தைச் சுட்டுகிறார் என்று பிறர் உரைக்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "7.30",
      "translation": "என்னை அதிபூதம், அதிதெய்வம், அதியஜ்ஞம் ஆகியவற்றுடன் சேர்த்து அறிபவர்கள், யோகத்தில் நிலைபெற்ற மனம் கொண்டவர்களாய், மரண காலத்திலும் என்னை அறிகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், தம்மைச் சரணடைந்தவர்கள் பிரம்மம், அத்யாத்மம், கர்மம் ஆகியவற்றை அறிவார்கள் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே மேலும் மூன்றைச் சேர்க்கிறார்: உயிர்களைச் சார்ந்தது (அதிபூதம்), தேவர்களைச் சார்ந்தது (அதிதெய்வம்), யஜ்ஞத்தைச் சார்ந்தது (அதியஜ்ஞம்); இவற்றுடன் சேர்த்து அவரை அறிந்து, யோகத்தில் நிலைத்த மனம் (யுக்தசேதஸ்) கொண்டவர்கள் மரண நேரத்திலும் அவரை அறிவார்கள். இந்த மூன்று சொற்களின் பொருளில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; அர்ஜுனன் இவற்றைப் பற்றி 8-ஆம் அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் கேட்கிறான்."
    }
  ]
}