{
  "chapter": 8,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "8.1",
      "translation": "அந்தப் பிரம்மம் என்ன? அத்யாத்மம் என்ன? கர்மம் என்ன, புருஷோத்தமா? அதிபூதம் என்று எது சொல்லப்படுகிறது? அதிதெய்வம் என்று எது கூறப்படுகிறது…",
      "explanation": "ஏழாம் அத்தியாயத்தின் முடிவில் கிருஷ்ணர் பயன்படுத்திய கலைச்சொற்களால் தூண்டப்பட்டு, அர்ஜுனன் எட்டாம் அத்தியாயத்தைக் கேள்விகளுடன் தொடங்குகிறான். பிரம்மம் (பரம உண்மை), அத்யாத்மம் (உள்ளார்ந்த ஆன்மா அல்லது தனிப்பட்ட உயிர்), கர்மம் (செயலும் அதன் விளைவும்), அதிபூதம் (அழியக்கூடிய உயிர்களின் உலகம்), அதிதெய்வம் (தெய்வீக ஆளும் தத்துவம்) ஆகியவை என்ன என்று கேட்கிறான். இந்தக் கேள்வி அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது."
    },
    {
      "id": "8.2",
      "translation": "மதுசூதனா, இந்த உடலில் அதியஜ்ஞன் யார்? அவன் எப்படி அவ்வாறு இருக்கிறான்? மரணத்தின் நேரத்தில், தன்னடக்கம் கொண்டவர்களால் நீ எவ்வாறு அறியப்படுகிறாய்?",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய கேள்விகளை அர்ஜுனன் இங்கே முடிக்கிறான். “யாகத்தின் தலைவன்” (அதியஜ்ஞன்) யார் என்றும், தன்னடக்கம் உடையவர்கள் மரண நேரத்தில் கிருஷ்ணரை எப்படி அறிவார்கள் என்றும் கேட்கிறான். கிருஷ்ணர் அடுத்த ஸ்லோகங்களில் பதிலளித்து, 8.4-இல் உடலில் உள்ள தாமே அதியஜ்ஞன் என்று கூறுகிறார். இதை உரையாசிரியர்கள் வேறுபடப் புரிந்துகொள்கின்றனர்: சிலர் எல்லா யாகங்களுக்கும் தலைமை தாங்கும் தெய்வமான விஷ்ணு என்கின்றனர்; சிலர் உள்ளே உறையும் இறைவனே அகத்தின் ஆத்மா என்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "8.3",
      "translation": "அழிவற்றதே உயர்ந்த பிரம்மம்; ஒருவரின் சொந்த இயல்பு அத்யாத்மம் எனப்படுகிறது. உயிர்களைத் தோற்றுவிக்கும் அர்ப்பணச் செயல் கர்மம் என அழைக்கப்படுகிறது.",
      "explanation": "அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் அர்ஜுனன் கேட்ட பிரம்மம், அத்யாத்மம், கர்மம் என்னவென்ற கேள்விகளுக்குக் கிருஷ்ணர் பதில் கூறத் தொடங்குகிறார். பரம்பொருளான பிரம்மம் அழிவற்றது; ஒருவரின் உள்ளார்ந்த இயல்பு (ஸ்வபாவம்) அத்யாத்மம் எனப்படுகிறது; இதை அத்வைதம் உள்ளுறை ஆன்மாவாக விளங்கும் பிரம்மமாகக் கொள்கிறது, மற்ற மரபுகள் உடல்கொண்ட ஆன்மாவின் தனிப்பட்ட இயல்பாகக் கொள்கின்றன. இங்கு கர்மம் என்பது விசர்கம், அதாவது “அனுப்புதல்” அல்லது அர்ப்பணம், உயிர்களைத் தோற்றுவிக்கும் படைப்புச் செயல். இது சடங்கு வேள்வியையா அல்லது பரந்த படைப்பு நிகழ்வையா குறிக்கிறது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "8.4",
      "translation": "அதிபூதம் என்பது அழியக்கூடிய இயல்பு; புருஷனே அதிதைவதம். இங்கே இந்த உடலில், உடல் கொண்டோரில் சிறந்தவனே, நானே அதியஜ்ஞன்.",
      "explanation": "அர்ஜுனன் அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் கேட்ட கேள்விகளுக்குக் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதில் கூறுகிறார்; அதிபூதம் (உயிர்களும் பொருள்களும் அடங்கிய உலகம்), அதிதைவதம் (ஆளும் தெய்வீகத் தத்துவம்), அதியஜ்ஞன் (யஜ்ஞத்தை நடத்தி அதற்குத் தலைமை வகிப்பவர்) ஆகிய சொற்களை விளக்குகிறார். அழியும் இயல்பு (க்ஷரம்) அதிபூதம் என்றும், பிரபஞ்சப் புருஷன் அதிதைவதம் என்றும், உடலில் இருக்கும் தாமே அதியஜ்ஞன் என்றும் அவர் சொல்கிறார். புருஷன் என்பது ஹிரண்யகர்பனா, சூரியனை ஆளும் சக்தியா, அல்லது பரம்பொருளே தானா என்பதிலும், ‘உடலில்’ அவர் இருப்பது எப்படிப் பொருள்படும் என்பதிலும் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "8.5",
      "translation": "மரண காலத்தில் என்னையே நினைத்தபடி உடலை விட்டுச் செல்பவன் என் நிலையை அடைகிறான். இதில் சந்தேகம் இல்லை.",
      "explanation": "உடலிலும் எல்லாவற்றிலும் தான் இருப்பதை விளக்கிய கிருஷ்ணர், இப்போது மரணத் தருணத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்; இறுதியில் அவரை எப்படி அறிவது என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு இது பதில். மரணத்தில் கிருஷ்ணரை மட்டுமே நினைப்பவன் அவரது நிலையை (மத்பாவம்), அதாவது அவருடன் ஒன்றுபடுதலை, அடைகிறான். இந்த நிலை என்ன என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: சிலர் அதை இறைவனுடன் கலத்தல் என்றும், சிலர் கிருஷ்ணரின் உலகிலும் இயல்பிலும் சேர்தல் என்றும் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "8.6",
      "translation": "இறுதியில் உடலை விடும்போது ஒருவன் எந்த நிலையை நினைத்தபடி இருக்கிறானோ, குந்தியின் மகனே, எப்போதும் அதிலேயே ஆழ்ந்திருந்ததால், அவன் அந்த நிலையையே அடைகிறான்.",
      "explanation": "மரணத்தின்போது ஒருவன் அடையும் கதி எதனால் தீர்மானமாகிறது என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். இறுதியில் மனம் எந்த நிலையில் (பாவம்) நிலைத்திருக்கிறதோ அதையே ஒருவன் அடைகிறான்; வாழ்நாள் முழுவதும் மனம் எதில் தோய்ந்திருந்ததோ அதுவே அதை உருவாக்குகிறது. அதனால்தான் சுற்றியுள்ள ஸ்லோகங்கள் கடைசி நேர முயற்சியை அல்ல, இடைவிடாத நினைவையே வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "8.7",
      "translation": "ஆகையால் எல்லா நேரங்களிலும் என்னை நினைத்துக்கொண்டிரு; போரிடு. மனத்தையும் புத்தியையும் எனக்கே அர்ப்பணித்தால், சந்தேகமின்றி என்னையே அடைவாய்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்திலிருந்து கிருஷ்ணர் ஒரு முடிவைக் கூறுகிறார்: இறுதி நினைவு நாம் செல்லும் இடத்தை நிர்ணயிப்பதால், மரண நேரத்தில் மட்டுமல்ல, எப்போதும் தம்மை நினைக்க வேண்டும். இந்த நினைவு என்பது போர்வீரனாகிய அர்ஜுனன் தன் தர்மத்தை விட்டுவிடுவதல்ல; மனமும் (மனஸ்) புத்தியும் கிருஷ்ணருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்க, அவன் போரிடலாம் என்கிறார். பல மரபுகள் இதை வெளிப்புறச் செயலுடன் கூடிய உள்ளார்ந்த பக்தியாகக் காண்கின்றன; ஆனால் முக்கியத்துவம் பக்தியிலா அல்லது ஞானத்திலா என்பதில் அவை வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "8.8",
      "translation": "தொடர்ந்த பயிற்சியின் யோகத்தால் பழகிய, வேறெதிலும் செல்லாத மனத்துடன் இடைவிடாமல் தியானிப்பவன், பார்த்தனே, உயர்ந்த தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.",
      "explanation": "மரண நேரத்தில் தெய்வீகத்தை மனத்தில் நிலைநிறுத்துவது எப்படி என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். மனம் அலையும் ஒவ்வொரு முறையும் அதை மீண்டும் உயர்ந்த புருஷனிடம் (பரம புருஷன்) கொண்டுவரும் இடைவிடாத பயிற்சியே (அப்யாச யோகம்) இங்கு முக்கியம். இந்தப் புருஷன் யார் என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: வைணவ விளக்கங்கள் அவரை கிருஷ்ணர் அல்லது விஷ்ணு என்கின்றன; அத்வைத விளக்கங்கள் எல்லா உருவங்களையும் கடந்த பரமாத்மாவாகிய பிரம்மம் என்கின்றன."
    },
    {
      "id": "8.9",
      "translation": "எவன் ஞானியை, பழமையானவனை, அனைத்தையும் ஆள்பவனை, நுண்ணியதினும் நுண்ணியவனை, அனைத்தையும் தாங்குபவனை, சிந்தனைக்கு எட்டாத வடிவம் கொண்டவனை, சூரியனைப் போல ஒளிர்பவனை, இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவனை நினைக்கிறானோ…",
      "explanation": "இறுதி நேரத்தில் குறிப்பாக, பரம்பொருளை மனத்தில் எப்படி நிறுத்த வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். அது அனைத்தையும் அறிந்தது (கவி), பழமையானது, ஆள்பவன், நுண்ணியதினும் நுண்ணியது, அனைத்தையும் தாங்குவது, இருளுக்கு (தமஸ், அதாவது அறியாமை) அப்பால் சூரியனைப் போல ஒளிர்வது என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது. இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கு இவ்வாறு நினைப்பவன் அடையும் பயன் கூறப்படுகிறது. அத்வைத மரபினர் இதை உருவமற்ற பிரம்மம் என்றும், பக்தி மரபினர் இதை கிருஷ்ணர் அல்லது விஷ்ணு என்ற தனிப்பட்ட இறைவன் என்றும் பொருள் கொள்வர்."
    },
    {
      "id": "8.10",
      "translation": "மரணநேரத்தில், அசையாத மனத்துடனும் பக்தியுடனும் யோக பலத்துடனும் கூடியவன், பிராணனை இரு புருவங்களின் நடுவில் நன்கு நிலைநிறுத்தி, அந்த உயர்ந்த தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.",
      "explanation": "மரண நேரத்தில் தன்னை எவ்வாறு நினைப்பது என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் பதில் கூறுகிறார். இந்த ஸ்லோகம் முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய வாக்கியத்தை முடிக்கிறது; அங்கே பழமையான, அனைத்தையும் தாங்குகிற, சூரியன்போல் ஒளிரும் இறைவனை தியானிப்பது கூறப்பட்டது. பக்தியும் யோகப் பயிற்சியும், அதாவது நிலையான தியானப் பயிற்சியும், மூச்சையும் கவனத்தையும் புருவ மத்தியில் நிறுத்த உதவி, உயர்ந்த புருஷனை அடையச் செய்கின்றன. சில மரபுகள் இதை மூச்சுக் கட்டுப்பாட்டு முறையாக நேரடியாகப் பொருள்கொள்கின்றன; வேறு சில மரபுகள் நிலையான பக்தியும் நினைவுமே உண்மையான வழி என்று வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "8.11",
      "translation": "வேதம் அறிந்தவர்கள் எதை அழிவற்றது என்று கூறுகிறார்களோ, ஆசை நீங்கிய, தம்மை அடக்கிய துறவிகள் எதில் நுழைகிறார்களோ, எதை விரும்பிப் பிரம்மச்சரிய வாழ்வை மேற்கொள்கிறார்களோ, அந்த நிலையை உனக்குச் சுருக்கமாகக் கூறுகிறேன்.",
      "explanation": "மரண நேரத்தில் தம்மை நினைத்து அடைவது பற்றிக் கூறி வரும் கிருஷ்ணர், இப்போது அந்த இலக்கைச் சுருக்கமாக விளக்கத் தொடங்குகிறார். அதை அழிவற்றது (அக்ஷரம்) என்று குறிப்பிட்டு, அதை நாடும் மூவகையினரைக் கூறுகிறார்: வேத அறிஞர்கள், ஆசை நீங்கிய (வீதராகர்) துறவிகள், பிரம்மச்சரியம் எனும் தன்னடக்க வாழ்வை மேற்கொள்பவர்கள். இங்கு அக்ஷரம் என்பது வெளிப்படாத பிரம்மமா அல்லது கிருஷ்ணரின் உயர்ந்த வடிவமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; தொடரும் ஸ்லோகங்கள் வழியை விவரிக்கின்றன."
    },
    {
      "id": "8.12",
      "translation": "உடலின் அனைத்து வாசல்களையும் அடக்கி, மனத்தை இதயத்தில் நிறுத்தி, தன் பிராண சக்தியைத் தலையில் நிலைநிறுத்தி, யோகத்தின் உறுதியான ஒருமுகப்பாட்டில் நிலைத்து…",
      "explanation": "மரணத் தருணத்துக்கு ஒருவன் யோகப் பயிற்சியால் எவ்வாறு தன்னைத் தயார் செய்கிறான் என்பதைக் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். “வாசல்கள்” என்பவை புலன்கள்; அவை அடக்கப்படுகின்றன, மனம் இதயத்தில் நிறுத்தப்படுகிறது, பிராணன் (உயிர்மூச்சு) தலைக்கு உயர்த்தப்படுகிறது; இவையனைத்தும் யோகத்தின் உறுதியான ஒருமுகப்பாட்டில் நிகழ்கின்றன. இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கு அவன் கிருஷ்ணரை நினைத்தபடி “ஓம்” என்று உச்சரிக்கிறான்."
    },
    {
      "id": "8.13",
      "translation": "பிரம்மமான ஒரே எழுத்தாகிய “ஓம்” என்பதை உச்சரித்துக்கொண்டு, என்னை நினைத்தபடி உடலை விட்டுப் புறப்படுபவன் எவனோ, அவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.",
      "explanation": "உடலை விடும் தருணத்தில் ஒருவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை, முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறிய யோக முறையைத் தொடர்ந்து கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். ஓம் என்பது பிரம்மத்தை (உயர்ந்த மெய்ப்பொருளை) குறிக்கும் ஒரே எழுத்து; அதை உச்சரித்தபடி கிருஷ்ணரையே நினைக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்பவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான். “என்னை” என்பது தனிப்பட்ட இறைவனைக் குறிக்கிறதா, ஓம் குறிக்கும் உருவமற்ற பிரம்மத்தைக் குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "8.14",
      "translation": "பார்த்தா, வேறு எதிலும் செல்லாத மனத்துடன் என்னை இடைவிடாமல், எந்நாளும் நினைக்கிறவனும், எப்போதும் யோகத்தில் நிலைத்திருப்பவனுமான யோகிக்கு நான் எளிதில் அடையக்கூடியவன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் (பார்த்தா, பிருதையான குந்தியின் மகன்) பேசுகிறார்; இறக்கும் நேரத்தில் தம்மை நினைப்பது பற்றிக் கூறியபின், அதற்கு உதவும் அன்றாடப் பயிற்சியை இங்கே விளக்குகிறார். வேறு எதிலும் செல்லாத மனத்துடன் (அனன்யசேதஸ்) இடைவிடாமல் நினைப்பவன் யோகத்தில், அதாவது ஆன்மிக ஒழுக்கத்திலும் இணைப்பிலும், உறுதியாக நிலைக்கிறான்; அவனுக்குக் கிருஷ்ணர் எளிதில் அடையக்கூடியவர் (சுலபர்). விளக்கங்களில் வேறுபாடு உண்டு: பக்தி மரபுகள் தனிப்பட்ட இறைவனான கிருஷ்ணரை அன்புடன் நினைப்பதை வலியுறுத்துகின்றன; அத்வைத மரபு இதை பரமாத்மாவின் மீதான உறுதியான தியானமாகக் காண்கிறது."
    },
    {
      "id": "8.15",
      "translation": "என்னை அடைந்த மகாத்மாக்கள், மிக உயர்ந்த சித்தியை எய்தியவர்கள், துன்பத்தின் இருப்பிடமும் நிலையற்றதுமான மறுபிறவியை மீண்டும் அடைவதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறப்பட்ட உறுதியான யோகியைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். தம்மை அடைபவர்களை மகாத்மாக்கள் (மகாத்மா) என்றும், அவர்கள் மிக உயர்ந்த சித்தியை (சம்சித்தி) அடைந்தவர்கள் என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்; அவர்கள் மறுபிறவிக்குத் (புனர்ஜன்மம்) திரும்புவதில்லை, அது துன்பத்தின் இருப்பிடம், நிலையற்றது என்கிறார். இந்த அடைதலின் தன்மையை சில மரபுகள் தனிப்பட்ட இறைவனுடன் ஒன்றுதல் என்றும், சில ஒரே ஆத்மாவை உணர்தல் என்றும் விளக்குகின்றன; ஆனால் அனைத்தும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை என்றே கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "8.16",
      "translation": "பிரம்மாவின் உலகம் வரையிலுள்ள எல்லா உலகங்களும் மீண்டும் திரும்புவதற்கு உட்பட்டவை, அர்ஜுனா. ஆனால் என்னை அடைந்தவனுக்கு, குந்தியின் மகனே, மறுபிறவி இல்லை.",
      "explanation": "மரணத்துக்குப் பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். படைப்பாளரான பிரம்மாவின் உலகமான பிரம்மலோகம் கூட பிறப்பு–திரும்புதல் சுழற்சிக்குள்ளேயே (புனராவர்த்தி) உள்ளது. உயர்ந்தவரான கிருஷ்ணரையே அடைவதுதான் மறுபிறவியை (புனர்ஜன்மம்) முடிக்கிறது. “என்னை அடைதல்” என்பதற்கு பக்தி மரபுகள் தனிப்பட்ட இறைவனுடன் நித்திய ஐக்கியம் என்றும், அத்வைதம் பிரம்மத்துடன் தன் ஒருமையை உணர்ந்து பெறும் விடுதலை என்றும் பொருள் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "8.17",
      "translation": "பிரம்மாவின் பகல் ஆயிரம் யுகங்கள் வரை நீடிக்கும் என்பதையும், அவனுடைய இரவு ஆயிரம் யுகங்களில் முடிவடைகிறது என்பதையும் அறிகிறவர்களே, பகலையும் இரவையும் உண்மையில் அறிந்த மனிதர்கள்.",
      "explanation": "பிரம்மலோகம் வரையிலான எல்லா உலகங்களிலிருந்தும் திரும்பி வர வேண்டியிருக்கும்; தம்மை அடைந்தவருக்கோ மறுபிறவி இல்லை என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே படைப்பாளியான பிரம்மாவின் கால அளவைக் கூறுகிறார்: ஆயிரம் யுகங்கள் நீடிக்கும் ஒரு பகல், அதே அளவுள்ள ஒரு இரவு. இத்தகைய மகத்தான காலங்களும் முடிவுள்ளவையே; ஆகவே உயர்ந்த உலகங்களும் இறுதியான நிலை அல்ல என்பது கருத்து."
    },
    {
      "id": "8.18",
      "translation": "பகல் வரும்போது வெளிப்பட்ட எல்லா உருவங்களும் வெளிப்படாததிலிருந்து தோன்றுகின்றன; இரவு வரும்போது, வெளிப்படாதது எனப்படும் அதிலேயே மீண்டும் கரைந்து விடுகின்றன.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறிய படைப்பாளரான பிரம்மாவின் அண்டப் பகலையும் இரவையும் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். பிரம்மாவின் பகல் தொடங்கும்போது காணும் உலகம் வெளிப்படாததிலிருந்து (அவ்யக்தம்) தோன்றுகிறது; அவனது இரவு தொடங்கும்போது அதிலேயே கரைகிறது. இங்கே வெளிப்படாதது என்பதை சிலர் மூலப் பிரகிருதி என்றும், சிலர் பிரம்மாவின் வெளிப்படாத நிலை என்றும் விளக்குகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "8.19",
      "translation": "இதே உயிர்த்தொகுதி மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி, இரவு வரும்போது தன் வசமின்றி ஒடுங்குகிறது, பார்த்தா; பகல் வரும்போது மீண்டும் தோன்றுகிறது.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய பிரம்மாவின் பகல்–இரவு பற்றிய விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார். அதே உயிர்த்தொகுதி (பூதகிராமம்) மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி ஒடுங்குகிறது என்றும், இந்தச் சுழற்சியில் அது தன் வசமின்றி (அவசம்) இழுக்கப்படுகிறது என்றும் கூறுகிறார். உயர்ந்த உலகங்களும் மீண்டும் மீண்டும் வரும் காலத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவை என்பதே கருத்து; இது அடுத்த ஸ்லோகத்தில் வரும் மாறாத உயர்ந்த மெய்ப்பொருளுடனான வேறுபாட்டுக்கு வழிவகுக்கிறது."
    },
    {
      "id": "8.20",
      "translation": "ஆனால் அந்த வெளிப்படாததற்கும் அப்பால், வெளிப்படாததும் என்றும் உள்ளதுமான வேறொரு உயர்ந்த இருப்பு உள்ளது; எல்லா உயிர்களும் அழியும்போதும் அது அழிவதில்லை.",
      "explanation": "பிரம்மாவின் பகலின் தொடக்கத்தில் உயிர்கள் தோன்றி, இரவில் வெளிப்படாத நிலையில் (அவ்யக்தம்) கரைகின்றன என்று கிருஷ்ணர் முன்பு விளக்கினார். இங்கே அந்தச் சுழற்சிக்கும் அப்பாற்பட்ட, மற்றவை அனைத்தும் அழியும்போதும் தீண்டப்படாத உயர்ந்த நித்திய உண்மையை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இதை அத்வைத விளக்கம் உருவமற்ற பிரம்மம் என்றும், பக்தி மரபுகள் கிருஷ்ணரின் உயர்ந்த இருப்பிடம் (தாமம்) அல்லது அவரது திருவுருவம் என்றும் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "8.21",
      "translation": "வெளிப்படாத அந்த நிலை அழிவற்றது என்று கூறப்படுகிறது; அதையே உயர்ந்த இலக்கு என்கிறார்கள். அதை அடைந்தவர்கள் திரும்பி வருவதில்லை; அதுவே என்னுடைய உயர்ந்த உறைவிடம்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய, பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சிக்கு அப்பாற்பட்ட உயர்ந்த உண்மையைப் பற்றி கிருஷ்ணர் இங்கே தொடர்ந்து கூறுகிறார். அதை வெளிப்படாதது (அவ்யக்தம்), அழிவற்றது (அக்ஷரம்) என்று அழைத்து, அதை அடைந்தவர்கள் மீண்டும் பிறவிக்குத் திரும்புவதில்லை என்கிறார். அதையே தன் உயர்ந்த உறைவிடம் (தாமம்) என்றும் கூறுகிறார். இந்த உறைவிடம் உருவமற்ற பிரம்மமா, அல்லது கிருஷ்ணரின் தனிப்பட்ட உலகமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "8.22",
      "translation": "பார்த்தா, அந்தப் பரமபுருஷனை வேறொன்றிலும் செல்லாத ஒருமுக பக்தியால் மட்டுமே அடைய முடியும். அவனுள்ளேயே எல்லா உயிர்களும் நிலைத்திருக்கின்றன; அவனாலேயே இந்த அனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சொன்ன வெளிப்படாத, அழிவற்ற, உயர்ந்த இலக்கைப் பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் தொடர்ந்து பேசுகிறார். அந்த உயர்ந்த புருஷன் (பரமபுருஷன்) வேறு எதையும் நாடாத ஒருமுகப்பட்ட பக்தியால் அடையப்படுகிறான் என்கிறார். எல்லா உயிர்களும் அவனுள் இருக்கின்றன; அவன் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கிறான். இது தனிப்பட்ட இறைவனை வலியுறுத்துகிறதா, அனைத்திலும் வியாபித்த பரம்பொருளை வலியுறுத்துகிறதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இரு பொருளுக்கும் இந்த ஸ்லோகம் இடமளிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "8.23",
      "translation": "பரதர்களில் சிறந்தவனே, யோகிகள் எந்தக் காலத்தில் உடலை விட்டுப் பிரிந்தால் மீண்டும் திரும்புவதில்லையோ, எந்தக் காலத்தில் பிரிந்தால் திரும்புகிறார்களோ, அந்தக் காலத்தை உனக்குச் சொல்வேன்.",
      "explanation": "மரண நேரத்தில் தன்னடக்கம் உடையவர்கள் கிருஷ்ணரை எவ்வாறு அறிகிறார்கள் என்று அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் அர்ஜுனன் கேட்டான்; அதனுடன் தொடர்புடைய ஒரு புதிய தலைப்பை கிருஷ்ணர் இங்கே எடுக்கிறார். உடலை விட்டுப் பிரியும் யோகிகள் மறுபிறவிக்குத் திரும்பாமைக்கு (அனாவ்ருத்தி) உரிய காலமும், திரும்புதலுக்கு (ஆவ்ருத்தி) உரிய காலமும் உண்டு என்கிறார். அடுத்த ஸ்லோகங்கள் இவற்றை இரு பாதைகளாக விவரிக்கின்றன; இவை உண்மையான நாள், பிறை, ஆண்டின் காலங்களையா, அல்லது ஆன்மாவை வழிநடத்தும் தேவதைகளையோ நிலைகளையோ குறிக்கின்றனவா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "8.24",
      "translation": "நெருப்பு, ஒளி, பகல், வளர்பிறை, சூரியன் வடக்கு நோக்கிச் செல்லும் ஆறு மாதங்கள் — பிரம்மத்தை அறிந்த மனிதர்கள் இவற்றில் உடலை விட்டுப் புறப்பட்டால் பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சொன்ன இரு காலங்களில் முதலாவதை, “ஒளிப் பாதை”யை, கிருஷ்ணர் இங்கே விவரிக்கிறார். நெருப்பு, ஒளி, பகல், வளர்பிறை, சூரியனின் வடசெலவு (உத்தராயணம்) ஆகியவை அதன் அடையாளங்கள்; உயர்ந்த மெய்ப்பொருளான பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் இந்த வழியில் புறப்பட்டு அதையே அடைகிறார்கள். சில உரையாசிரியர்கள் இவற்றை உண்மையான காலங்கள் என்றும், வேறு சிலர் பயணத்தை நடத்தும் தேவதைகள் அல்லது பாதையின் படிநிலைகள் என்றும் கொள்கிறார்கள்; இந்த ஸ்லோகமே அதைத் தீர்மானிக்கவில்லை."
    },
    {
      "id": "8.25",
      "translation": "புகை, இரவு, அதுபோல் தேய்பிறை, சூரியன் தெற்கே செல்லும் ஆறு மாதங்கள் – அந்த வழியில் சென்று யோகி சந்திரனின் ஒளியை அடைந்து மீண்டும் திரும்புகிறான்.",
      "explanation": "ஆன்மா மரணத்தின்போது செல்லக்கூடிய இரு வழிகளைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். இது இரண்டாவது வழி; புகை, இரவு, தேய்பிறை, சூரியன் தெற்கே செல்லும் ஆண்டின் பாதி (தட்சிணாயனம்) ஆகியவை இதன் அடையாளங்கள். இதில் செல்வோர் சந்திர உலகை அடைந்து பின்னர் மறுபிறவிக்குத் திரும்புகிறார்கள். இந்தச் சொற்களை சில மரபுகள் பயணத்தின் கட்டங்களை நடத்தும் தேவதைகள் என்றும், சிலர் மரண நேரங்கள் என்றும் விளக்குகின்றன; இந்த ஸ்லோகமே இதை உறுதிசெய்வதில்லை."
    },
    {
      "id": "8.26",
      "translation": "ஒளிமயமான வழி, இருள்மயமான வழி என்ற இவ்விரு பாதைகளும் உலகுக்கு என்றும் உள்ளவை என்று கருதப்படுகின்றன. ஒன்றால் ஒருவன் திரும்பி வராத நிலையை அடைகிறான்; மற்றதால் மீண்டும் திரும்பி வருகிறான்.",
      "explanation": "உயிர் உடலை விட்டுப் பிரியும்போது செல்லக்கூடிய இரு பாதைகளைப் பற்றிய உபதேசத்தை கிருஷ்ணர் இங்கு தொகுத்துக் கூறுகிறார்: ஒளியின் வழியான வெண்மைப் பாதை (சுக்லம்), புகையும் இரவும் கொண்ட இருள் பாதை (கிருஷ்ணம், அதாவது கருமை). இவ்விரண்டும் உலக ஒழுங்கில் என்றும் உள்ளவை என்கிறார். ஒன்று மறுபிறவியிலிருந்து விடுதலைக்கு வழிவகுக்கும்; மற்றது மீண்டும் பிறப்புக்குத் திரும்பச் செய்யும். இவை உண்மையான மரண காலங்களைக் குறிக்கின்றனவா, அல்லது ஆன்மிக அடைவின் நிலைகளையும் வகைகளையும் குறிக்கின்றனவா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "8.27",
      "translation": "பார்த்தா, இந்த இரு பாதைகளையும் அறிந்த எந்த யோகியும் மயக்கம் அடைவதில்லை. ஆகையால், அர்ஜுனா, எல்லா காலங்களிலும் யோகத்தில் நிலைபெற்றவனாக இரு.",
      "explanation": "இறப்புக்குப் பின் செல்லும் இரு பாதைகளை கிருஷ்ணர் இப்போதுதான் விவரித்தார்: திரும்புதல் இல்லாத ஒளிப்பாதை, மீண்டும் பிறவிக்குத் திரும்பும் இருள்பாதை. யோகத்தில், அதாவது பரம்பொருளுடன் உள்ளார்ந்த இணைப்பில், பயிற்சி பெற்ற யோகி இவற்றை அறிந்தால் மயக்கத்தில் (மோகம்) விழுவதில்லை என்கிறார். பின்பு எப்போதும் யோகத்தில் நிலைத்திருக்கும்படி அர்ஜுனனை வலியுறுத்துகிறார். இங்குள்ள யோகம் தியானமா, பற்றற்ற செயலா, பக்தியா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்; சொற்கள் இந்த ஒவ்வொரு பொருளையும் தாங்கும்."
    },
    {
      "id": "8.28",
      "translation": "வேதங்களைக் கற்பதற்கும், வேள்விகளுக்கும், தவங்களுக்கும், தானங்களுக்கும் எந்தப் புண்ணியப் பலன் விதிக்கப்பட்டுள்ளதோ, இதை அறிந்த யோகி அவை அனைத்தையும் கடந்து செல்கிறான்; மேலும் மிக உயர்ந்த, ஆதியான நிலையை அடைகிறான்.",
      "explanation": "இந்த அத்தியாயத்தை முடிக்கும்போது, இந்த உண்மையை அறிந்த யோகி வேதக் கல்வி, சடங்குகள், தவம், தானம் ஆகியவற்றால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தையும் (புண்ய) கடந்து செல்கிறான் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குக் கூறுகிறார். இங்கே யோகி என்பவன் யோகத்தின் மூலம் இறைவனுடன் நிலையான இணைப்பில் பயிற்சி பெற்றவன். அந்தப் பலன்கள் உண்மையானவை, ஆனால் எல்லைக்குட்பட்டவை; யோகியோ மிக உயர்ந்த, மூல நிலையை அடைகிறான். அந்த நிலை (ஸ்தானம்) எது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் அதைப் பிரம்மம் என்று கொள்கிறது; பக்தி மரபுகள் அதைக் கிருஷ்ணரின் அல்லது விஷ்ணுவின் சொந்த உலகம் என்று கொள்கின்றன."
    }
  ]
}