{
  "chapter": 9,
  "lang": "ta",
  "verses": [
    {
      "id": "9.1",
      "translation": "குற்றம் காணாதவனான உனக்கு, இந்த மிக ரகசியமான ஞானத்தை, அதன் நேரடி அனுபவத்துடன் சேர்த்து இப்போது கூறுவேன். இதை அறிந்தால் நீ அசுபத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் ஒன்பதாம் அத்தியாயத்தை அர்ஜுனனிடம் பேசித் தொடங்குகிறார்; அவனைப் பொறாமையோ குற்றம் காணும் குணமோ இல்லாதவன் (அனசூயு) என்று அழைக்கிறார், அதனால் அவன் ஆழ்ந்த உபதேசத்தைப் பெறத் தகுதியானவன். அறிவு (ஞானம்) என்பதை நேரடியான வாழ்ந்த அனுபவத்துடன் (விஞ்ஞானம்) சேர்த்துத் தருவதாக அவர் வாக்களிக்கிறார். “அசுபம்” என்பதை பல உரையாசிரியர்கள் உலக வாழ்வின் பந்தம் (சம்சாரம்) என்று பொருள் கொள்கிறார்கள்; அதிலிருந்து விடுதலை (மோட்சம்) கிடைக்கும் என்று இந்த ஸ்லோகம் உறுதியளிக்கிறது."
    },
    {
      "id": "9.2",
      "translation": "இது அறிவுகளுக்கெல்லாம் அரசன், ரகசியங்களுக்கெல்லாம் அரசன்; மிகத் தூய்மையானது, மிக உயர்ந்தது. இதை நேரடியாக உணர்ந்து அறியலாம்; இது தர்மத்திற்கு இசைந்தது; கடைப்பிடிக்க மிக எளிது; அழியாதது.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறத் தொடங்கிய ஞானத்தை கிருஷ்ணர் இங்கே புகழ்ந்து விவரிக்கிறார். அதை “அறிவுகளுக்கெல்லாம் அரசன்” (ராஜவித்யா), “ரகசியங்களுக்கெல்லாம் அரசன்” (ராஜகுஹ்யம்) என்கிறார்; அதாவது அறிவுகளில் மிக உயர்ந்ததும் மிக மறைவானதும் என்று பொருள். “தர்ம்யம்” என்பது தர்மத்திற்கு, அதாவது நேர்மையான வாழ்வுமுறைக்கு, இசைந்தது; மேலும் இது நேரடி அனுபவத்தால் அறியக்கூடியது, கடைப்பிடிக்க எளிதானது, அழியாத பலன் தருவது. இந்த ஞானம் முதன்மையாக இறைவன் மீதான பக்தியைக் குறிக்கிறதா அல்லது இரண்டற்ற ஆத்மாவின் அறிவைக் குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "9.3",
      "translation": "எதிரிகளை எரிப்பவனே, இந்த தர்மத்தில் நம்பிக்கை இல்லாத மனிதர்கள் என்னை அடையாமல், மரணம் நிறைந்த பிறவிச் சுழற்சியின் பாதையிலேயே திரும்புகிறார்கள்.",
      "explanation": "ராஜவித்யா என்று தாம் புகழ்ந்த இந்த எளிதில் கடைப்பிடிக்கத்தக்க, அழியாத போதனையில் நம்பிக்கை (ஷ்ரத்தா) இல்லாதவர்களின் நிலையை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் (பரந்தபன், அதாவது எதிரிகளை எரிப்பவன்) கூறுகிறார். தர்மம் என்பது நல்வாழ்வு மற்றும் பக்தியின் வழி. அந்த நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் இலக்கை அடையாமல், பிறப்பு இறப்பு சுழலான சம்சாரத்திலேயே தொடர்ந்து சுழல்கிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "9.4",
      "translation": "என்னுடைய வெளிப்படாத வடிவத்தால் இந்த உலகம் முழுவதும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது. எல்லா உயிர்களும் என்னில் நிலைபெற்றுள்ளன; ஆனால் நான் அவற்றில் நிலைபெற்றவன் அல்லன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தம் தெய்வீக இயல்பு பற்றிய “அரச ரகசியத்தை” தொடர்ந்து உரைக்கிறார். புலன்களால் அறிய முடியாத வெளிப்படாத (அவ்யக்த) வடிவில் அவர் உலகெங்கும் வியாபித்திருக்கிறார்; உயிர்கள் அவரையே ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளன, ஆனால் அவை அவரை வரையறுக்கவோ மாற்றவோ இல்லை. மரபுகள் இதை வேறுவிதமாக விளக்குகின்றன: அத்வைதம் உலகம் பிரம்மத்தைச் சார்ந்தது, பிரம்மம் தீண்டப்படாதது என வலியுறுத்துகிறது; ஆத்திக (பக்தி) மரபுகள் இறைவன் அனைத்திலும் இருந்தும் அவற்றைக் கடந்தவன் என வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.5",
      "translation": "ஆயினும் உயிர்கள் உண்மையில் என்னில் நிலைபெற்றிருக்கவில்லை. என் தெய்வீக யோக ஆற்றலைப் பார்: என் ஆத்மா எல்லா உயிர்களையும் தாங்குகிறது, அவற்றைத் தோற்றுவிக்கிறது; ஆனாலும் அவற்றில் தங்கியிருக்கவில்லை.",
      "explanation": "எல்லா உயிர்களும் தம்மில் நிலைத்துள்ளன, ஆனால் தாம் அவற்றில் தங்கவில்லை என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். முரண்போலத் தோன்றும் இதையே இங்கே தம் ஐசுவர்ய யோகம், அதாவது இறைவனுக்குரிய தெய்வீக ஆற்றல், என்கிறார்: அவர் உயிர்களுக்கு மூலமும் ஆதாரமும் ஆனவர்; ஆனால் அவற்றால் கட்டுப்படுவதோ வரையறுக்கப்படுவதோ இல்லை. அத்வைத விளக்கம் உலகம் ஆத்மாவைச் சார்ந்திருக்க, ஆத்மா தீண்டப்படாமல் இருப்பதாகக் கொள்கிறது; பக்தி மரபுகள் இறைவன் படைப்பினுள்ளும் இருந்து அதற்கு அப்பாலும் நிற்கும் எண்ணவியலாத ஆற்றலை வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.6",
      "translation": "எங்கும் செல்லும் பெரிய காற்று எப்போதும் ஆகாயத்தில் நிலைத்திருப்பது போல, எல்லா உயிர்களும் என்னில் நிலைத்திருக்கின்றன என்று புரிந்துகொள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், உயிர்கள் தம்மில் சாதாரணப் பொருளில் “தங்குவதில்லை” என்று கிருஷ்ணர் கூறினார்; இந்தப் புதிரை விளக்க இங்கே ஓர் உவமையைத் தருகிறார். காற்று எங்கும் இயங்கினாலும் ஆகாயம் அதனால் தொடப்படுவதோ மாறுவதோ இல்லை; அதுபோல எல்லா உயிர்களும் கிருஷ்ணரில் இருந்தாலும் அவை அவரைக் கட்டுப்படுத்துவதும் இல்லை, மாற்றுவதும் இல்லை. நுட்பப் பொருளில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் உயிர்கள் அவரைச் சார்ந்தவை, அவரோ தீண்டப்படாதவர் என்று வலியுறுத்துகிறது; விசிஷ்டாத்வைதமும் பக்தி மரபுகளும் உலகம் உண்மையானது, அவரிலிருந்து வேறுபட்டது, ஆயினும் முழுவதும் அவரையே ஆதாரமாகக் கொண்டது என்று வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.7",
      "translation": "குந்தியின் மகனே, கல்பத்தின் முடிவில் எல்லா உயிர்களும் எனது சொந்த இயற்கையை அடைகின்றன; அடுத்த கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நான் அவற்றை மீண்டும் படைக்கிறேன்.",
      "explanation": "உயிர்கள் தம்மில் நிலைத்திருப்பதை காற்று ஆகாயத்தில் இருப்பதுபோல் என்று கூறிய கிருஷ்ணர், படைப்பின் மீது தமக்குள்ள ஆட்சியை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். கல்பம் என்பது பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பெரும் காலச் சுழற்சி; அதன் முடிவில் உயிர்கள் அவரது இயற்கையில் (பிரகிருதி), அதாவது படைப்புக்கு மூலமான பொருளில், ஒடுங்குகின்றன; அடுத்த கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் அவர் அவற்றை மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறார். பல வேதாந்த விளக்கங்கள் இந்தப் பிரகிருதியை கிருஷ்ணரின் சொந்த ஆற்றலாக (மாயா அல்லது சக்தி) கொள்கின்றன; சாங்கியச் சார்புள்ள விளக்கங்கள் அதை ஆதிப் பொருள் இயற்கை என்று வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.8",
      "translation": "என் சொந்த இயற்கையை ஆதாரமாகக் கொண்டு, இயற்கையின் ஆளுகையால் தம் வசமின்றி இருக்கும் இந்த உயிர்த்தொகுதி முழுவதையும் நான் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கிறேன்.",
      "explanation": "படைப்பு எவ்வாறு நடக்கிறது என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்: ஒவ்வொரு பிரபஞ்சச் சுழற்சியின் தொடக்கத்திலும் தமது சொந்த இயற்கையை (பிரகிருதி), அதாவது பொருள் மற்றும் மனத்தின் படைப்பாற்றலை, ஆதாரமாகக் கொண்டு எல்லா உயிர்களையும் வெளிப்படுத்துகிறார். உயிர்கள் “வசமற்றவை” (அவசம்), ஏனெனில் அவை தம் முந்தைய செயல்களால் (கர்மம்) உருவான இயற்கையால் இயக்கப்படுகின்றன. பக்தி சார்ந்த வேதாந்தப் பிரிவுகள் இந்தப் பிரகிருதியை முழுமையாக இறைவனுக்கே உரிய உண்மையான ஆற்றல் என்று காண்கின்றன; அத்வைதம் அதை தோற்றங்களை உருவாக்கும் மாயையின் சக்தி என்று காண்கிறது."
    },
    {
      "id": "9.9",
      "translation": "தனஞ்சயா, அந்தச் செயல்கள் என்னைக் கட்டுவதில்லை; அந்தச் செயல்களில் பற்றற்றவனாக, நடுநிலையாளன் போல நான் அமர்ந்திருக்கிறேன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தம் இயற்கையின் (பிரகிருதி) மூலம் உயிர்களின் உலகம் முழுவதையும் மீண்டும் மீண்டும் படைப்பதாக இப்போதுதான் கூறினார். இங்கே அர்ஜுனனிடம் (தனஞ்சயன்), பற்றற்றவராக (அசக்தர்) நடுநிலைப் பார்வையாளர் போல இருப்பதால் இப்படைப்புச் செயல் தம்மைக் கட்டுவதில்லை என்கிறார். பற்றின்றிச் செய்யும் செயல் கட்டாது என்பதையும் இது விளக்குகிறது; இது இறைவன் படைப்பைக் கடந்தவன் என்பதைக் காட்டுகிறதா, மனிதர் செயலுக்கான முன்மாதிரியா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.10",
      "translation": "நான் மேற்பார்வையாளனாக இருக்க, இயற்கை அசைவனவும் அசையாதனவும் ஆகிய அனைத்தையும் படைக்கிறது. இந்தக் காரணத்தால்தான், குந்தியின் மகனே, உலகம் சுழன்றுகொண்டே இருக்கிறது.",
      "explanation": "செயலால் கட்டப்படாமலேயே படைப்பின் மூலமாக இருப்பது எப்படி என்பதைக் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். அவர் சாட்சியாக மேற்பார்வை செய்பவர் (அத்யக்ஷர்); உலகின் படைப்புத் தத்துவமான இயற்கை (பிரகிருதி) அசைவன, அசையாதன ஆகிய அனைத்து உயிர்களையும் உண்மையில் உருவாக்குகிறது. அவரது இருப்பின் காரணமாகவே உலகம் படைப்பு, ஒடுக்கம் என்ற சுழற்சிகளில் மீண்டும் மீண்டும் சுழல்கிறது. இயற்கையின் செயல் முழுமையாக உண்மையானதும் கிருஷ்ணரிலிருந்து வேறுபட்டதுமா, அல்லது முழுவதும் அவரைச் சார்ந்த தோற்றமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.11",
      "translation": "மனித உடலை ஏற்றிருக்கும் என்னை மூடர்கள் அவமதிக்கிறார்கள்; ஏனெனில் எல்லா உயிர்களுக்கும் மகேஸ்வரனான என் உயர்ந்த இயல்பை அவர்கள் அறிவதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் பற்றற்ற சாட்சியாக இருந்து இயற்கையை (பிரகிருதியை) மேற்பார்வை செய்வதாகக் கூறினார். இங்கே, தெளிவற்ற புரிதலுடையவர்கள் (மூடர்கள்) அவரது மனித வடிவத்தை மட்டுமே பார்த்து, எல்லா உயிர்களின் இறைவன் என்ற அவரது உயர்ந்த இயல்பை (பர பாவத்தை) அறியாமல் இருக்கிறார்கள் என்கிறார். மரபுகள் இதை வெவ்வேறாக விளக்குகின்றன: சிலர் இறைவன் உண்மையாகவே மனித வடிவில் இறங்கினார் (அவதாரம்) என்று கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர் மனித உடல் எல்லாம் நிறைந்த ஆத்மாவை மறைக்கும் திரை என்று வலியுறுத்துகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "9.12",
      "translation": "அவர்களின் ஆசைகள் வீணானவை, செயல்கள் வீணானவை, அறிவும் வீணானது; தெளிந்த உணர்வை இழந்தவர்களாய், மயக்கும் ராட்சச இயல்பையும் அசுர இயல்பையும் சார்ந்திருக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "தம்மை வெறும் மனிதனாக எண்ணி அலட்சியம் செய்யும் மயக்கமுற்றவர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பேசுகிறார். தெளிந்த பகுத்தறிவு (விவேகம்) இல்லாததால் அவர்களின் ஆசைகளும் முயற்சிகளும் கல்வியும் பயனற்றுப் போகின்றன; தன்னலமும் வன்முறையும் நிறைந்த மயக்கும் இயல்பு (பிரகிருதி) அவர்களை இயக்குகிறது, அது ராட்சசீ என்றும் ஆசுரீ என்றும் குறிக்கப்படுகிறது. உரையாசிரியர்கள் பொதுவாக இதை நிலையான மனிதர் வகுப்பாக அன்றி, ஒரு மனநிலை அல்லது போக்காகவே கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "9.13",
      "translation": "ஆனால் பிருதையின் மகனே, மகாத்மாக்கள் தெய்வீக இயல்பைச் சார்ந்து, என்னை உயிர்களின் மூலமாகவும் அழிவற்றவனாகவும் அறிந்து, வேறு எதிலும் மனம் செல்லாமல் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அசுர, மயக்கும் இயல்பை (பிரகிருதி) நாடிய மதிமயங்கியவர்களைக் கூறிய கிருஷ்ணர், இங்கே அவர்களுக்கு மாறாக தெய்வீக இயல்பை (தைவீ பிரகிருதி) சார்ந்த மகாத்மாக்களைக் குறிப்பிடுகிறார். அவர்கள் அவரை அழிவற்ற, எல்லா உயிர்களின் மூலம் என்று அறிவதால், வேறு எதிலும் மனம் செல்லாமல் (அனன்ய மனஸ்) வழிபடுகிறார்கள். தெய்வீக இயல்பு என்பது 16ஆம் அத்தியாயத்தில் கூறப்படும் வளர்த்துக்கொள்ளும் நற்குணங்களா, அல்லது இறைவனின் உயர்ந்த சக்தியா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்; ஆனால் அறிவில் நிலைத்த பக்தியையே இது குறிக்கிறது என்பதில் அனைவரும் ஒத்துள்ளனர்."
    },
    {
      "id": "9.14",
      "translation": "எப்போதும் என்னைப் புகழ்ந்து பாடி, உறுதியான விரதங்களுடன் முயன்று, பக்தியுடன் என்னை வணங்கி, எப்போதும் இணைந்த நிலையில் இருந்து அவர்கள் என்னை வழிபடுகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட, வேறு எதிலும் மனம் செல்லாமல் தம்மை வழிபடும் மகாத்மாக்களைக் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அவர்கள் எப்படி வழிபடுகிறார்கள் என்பதை அவர் கூறுகிறார்: இடைவிடாத புகழ்ச்சியும் பாடலும் (கீர்த்தனம்), ஒழுக்கமான முயற்சி, உறுதியான விரதங்கள் (த்ருட வ்ரதம்), பக்தியுடன் பணிந்து வணங்குதல். “எப்போதும் இணைந்தவர்கள்” (நித்ய யுக்தர்கள்) என்றால் எல்லா நேரமும் யோகத்தில், அதாவது உள்ளார்ந்த ஒன்றிப்பிலும் ஒழுக்கத்திலும், அவருடன் நிலைத்திருப்பவர்கள் என்று பொருள்."
    },
    {
      "id": "9.15",
      "translation": "வேறு சிலரும் ஞான யாகத்தால் வழிபட்டு என்னை உபாசிக்கிறார்கள்; என்னை ஒன்றாகவும், தனித்தனியாகவும், பலவாகவும், எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்டவனாகவும் வணங்குகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில் உறுதியான விரதங்களுடனும் அன்புடனும் தம்மை வழிபடும் பக்தர்களை கிருஷ்ணர் விவரித்தார். இங்கே மற்றொரு வழியைக் கூறுகிறார்: சிந்தனையாலும் அறிவாலும் வழிபடும் ஞான யாகம் (ஞான-யஜ்ஞம்). அவர்கள் அவரை ஒன்றாகவும் (ஏகத்வம்), தனித்தனியாகவும் (பிருதக்த்வம்), எல்லாவற்றிலும் பலவாகவும் (பஹுதா) வழிபடுகிறார்கள். இதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைத விளக்கங்கள் ஒருமையை வலியுறுத்துகின்றன; பக்தி மரபுகள் இறைவனின் தனித்தன்மையையும் பல வடிவங்களையும் வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.16",
      "translation": "நானே கிரது, நானே யஜ்ஞம், நானே ஸ்வதா, நானே மூலிகை மருந்து; நானே மந்திரம், நானே நெய், நானே நெருப்பு, நானே அதில் இடப்படும் ஆகுதி.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் எல்லாவற்றிலும் தாம் இருப்பதை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; இங்கே வேத வேள்வியின் உறுப்புகளைக் கூறுகிறார்: கிரது (வேதச் சடங்கு), யஜ்ஞம் (வேள்வி), ஸ்வதா (முன்னோருக்கான படையல்), ஔஷதம் (மூலிகை அல்லது உணவு), மந்திரம், ஆஜ்யம் (நெய்), அக்னி (நெருப்பு), ஹுதம் (நெருப்பில் இடும் ஆகுதி). வேள்வியும் அதன் கருவிகளும் பயனும் எல்லாம் தாமே என்பதே கருத்து. கிரதுவுக்கும் யஜ்ஞத்துக்கும் உள்ள வேறுபாடு, ஸ்வதா என்பது முன்னோர் படையலா அல்லது அவர்களுக்கு அளிக்கும் உணவா என்பது போன்றவற்றில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்."
    },
    {
      "id": "9.17",
      "translation": "நான் இந்த உலகின் தந்தை, தாய், தாங்குபவன், பாட்டனும் ஆவேன்; அறியப்பட வேண்டியவனும், தூய்மையாக்குபவனும், ஓம் என்னும் எழுத்தும் நானே; ரிக், சாமம், யஜுர் வேதங்களும் நானே.",
      "explanation": "எல்லாப் படைப்பும் தம்மிலேயே நிலைகொண்டுள்ளது என்பதை விளக்கும் கிருஷ்ணர், தாம் உலகின் தாய், தந்தை, தாங்குபவர், மூதாதை என்று அர்ஜுனனிடம் கூறுகிறார். புனித அறிவு நாடும் இலக்கான அறியப்பட வேண்டியவரும், தூய்மையாக்குபவரும், ஓம்காரமும், ரிக், சாமம், யஜுர் ஆகிய மூன்று வேதங்களும் தாமே என்கிறார். அத்வைத விளக்கம் இதை எல்லாவற்றின் பின்னாலுள்ள ஒரே பிரம்மம் என்று காண்கிறது; பக்தி மரபு உலகின்மீது அன்புள்ள பெற்றோராக அவருக்குள்ள தனிப்பட்ட உறவை வலியுறுத்துகிறது."
    },
    {
      "id": "9.18",
      "translation": "நானே இலக்கு, தாங்குபவன், தலைவன், சாட்சி, உறைவிடம், அடைக்கலம், நண்பன். நானே தோற்றமும் அழிவும், ஆதாரமும், களஞ்சியமும், அழியாத விதையும்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், உலகம் முழுவதற்கும் தமக்கும் உள்ள உறவை மேலும் விளக்கி, கதி, சாட்சி, சரணம் போன்ற பல நிலைகளை வரிசையாகக் கூறுகிறார். அவரே படைப்பின் தோற்றமும் முடிவும் ஆவார்; அவரே “அழியாத விதை” (பீஜம் அவ்யயம்), அதிலிருந்து எல்லாம் முளைத்தாலும் அந்த விதை தீர்ந்துபோவதில்லை. இது படைப்பிலிருந்து வேறுபட்ட தனிப்பட்ட இறைவனைக் குறிக்கிறதா, அல்லது உலகமாகத் தோன்றும் ஒரே பரம்பொருளைக் குறிக்கிறதா என்பதில் மரபுகள் மாறுபடுகின்றன; ஆனால் எல்லாம் கிருஷ்ணரையே இருப்பின் இறுதி ஆதாரமாகக் காட்டுவதாகக் கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "9.19",
      "translation": "நான் வெப்பத்தைத் தருகிறேன்; மழையைத் தடுத்து நிறுத்துகிறேன், அதை விடுவிக்கவும் செய்கிறேன். அர்ஜுனா, நான் அமரத்தன்மையும் மரணமும் ஆவேன்; இருப்பும் இன்மையும் நானே.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் தாம் அனைத்திலும் நிறைந்திருப்பதைத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்: சூரியனின் வெப்பம், மழையைத் தடுப்பதும் பொழிவிப்பதும், மரணத்திற்கு அப்பாற்பட்ட அமரத்தன்மை (அம்ருதம்), மரணம் ஆகியவை அவரே. சத், அசத் என்பவை இருப்பு, இன்மை எனப் பொருள்படும்; அவற்றை வெளிப்பட்டது–வெளிப்படாதது என்றோ, நிலையானது–அழியக்கூடியது என்றோ கொள்ளலாம். அத்வைத மரபு இரண்டுக்கும் பின்னால் இருக்கும் ஒரே மெய்ப்பொருள் அவர் என்று வலியுறுத்தும்; பக்தி மரபுகள் அனைத்தின் மீதும் அவருக்குள்ள இறைமையை வலியுறுத்தும்."
    },
    {
      "id": "9.20",
      "translation": "மூன்று வேதங்களை அறிந்தவர்கள், சோமம் அருந்தி பாவங்கள் நீங்கித் தூய்மையானவர்கள், யாகங்களால் என்னை வழிபட்டு சொர்க்கத்தை அடைய வேண்டுகிறார்கள். தங்கள் புண்ணியத்தால் தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனின் உலகை அடைந்து, சொர்க்கத்தில் தேவர்களுக்குரிய தெய்வீக இன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் முன்பு தாமே அமுதமும் மரணமும், சத் மற்றும் அசத்தும் என்று கூறினார். இப்போது வேதச் சடங்கு வழியைப் பின்பற்றுபவர்களை (மூன்று வேத வித்யை) விவரிக்கிறார். அவர்கள் யாகத்தால் அவரை வழிபடுகிறார்கள், ஆனால் சொர்க்கத்தை மட்டுமே விரும்புவதால், புண்ணியத்தின் பலனாக இந்திரனின் உலக இன்பங்களை அடைகிறார்கள். அந்தப் பலன் தற்காலிகமானது என்று அடுத்த ஸ்லோகத்தில் கூறுகிறார்."
    },
    {
      "id": "9.21",
      "translation": "அந்த விசாலமான சொர்க்க உலகை அனுபவித்த பின், புண்ணியம் தீர்ந்ததும் அவர்கள் மனிதர்களின் உலகிற்குள் நுழைகிறார்கள். இவ்வாறு மூன்று வேதங்களின் தர்மத்தைப் பின்பற்றி இன்பங்களை விரும்புகிறவர்கள் போவதும் வருவதுமான இந்தச் சுழற்சியையே அடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, சொர்க்கத்தை நாடி வேதச் சடங்குகளைச் செய்பவர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அவர்களின் பலன் புண்ணியம் உள்ளவரை மட்டுமே நீடிக்கும்; அது தீர்ந்ததும் மனித உலகிற்குத் திரும்புகிறார்கள். ஆசையால் (காமம்) செய்யப்படும் செயல்கள் நிலையான விடுதலையைத் தராமல், போவதும் வருவதுமான சுழற்சியிலேயே வைத்திருக்கும் என்பது கருத்து."
    },
    {
      "id": "9.22",
      "translation": "வேறு எவரையும் எண்ணாமல் என்னையே சிந்தித்து என்னை வழிபடும் மக்கள், எப்போதும் என்னிடம் உறுதியாக ஒன்றியிருப்பவர்கள் — அவர்களுக்கு இல்லாததைக் கொண்டு வந்து, உள்ளதைக் காக்கும் பொறுப்பை நானே சுமக்கிறேன்.",
      "explanation": "சொர்க்கத்தை நாடிச் சடங்குகள் செய்பவர்கள் புண்ணியம் தீர்ந்ததும் மனித உலகிற்குத் திரும்புகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அவர்களுக்கு மாறாக, தம்மை மட்டுமே நினைத்து உறுதியாகப் பக்தி செய்பவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அவர்களுக்கு இன்னும் கிடைக்காததைக் கொடுப்பதையும் (யோகம்), உள்ளதைக் காப்பதையும் (க்ஷேமம்) தாமே பொறுப்பேற்பதாக உறுதியளிக்கிறார். இது பொருள்நலனா, ஆன்மிக முன்னேற்றமா, இரண்டுமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "9.23",
      "translation": "நம்பிக்கை நிறைந்தவர்களாய் பிற தெய்வங்களை வழிபடும் பக்தர்களும், குந்தியின் மகனே, உண்மையில் என்னையே வழிபடுகிறார்கள்; ஆனால் முறையான வழியில் அல்ல.",
      "explanation": "தம்மை ஒருமனதாக வழிபடுபவர்களைப் பற்றி கிருஷ்ணர் இப்போதுதான் கூறினார். இங்கே, பிற தெய்வங்களை உண்மையான நம்பிக்கையுடன் வழிபடுபவர்களும் உண்மையில் அவரையே வழிபடுகிறார்கள் என்கிறார்; ஆனால் அவரை எல்லாவற்றின் மூலமாக அறியாததால் அவர்களின் வழிபாடு “அவிதிபூர்வகம்”, அதாவது “முறையற்ற வழி” எனப்படுகிறது. இதை மரபுகள் வெவ்வேறாகப் புரிந்துகொள்கின்றன: சிலர் இதை எல்லா உண்மையான வழிபாட்டுக்கும் உள்ள பரந்த ஏற்பு என்கின்றனர்; மற்றவர்கள் பிற தெய்வ வழிபாடு உயர்ந்த வழிக்குக் குறைவானது என்ற மென்மையான குறிப்பு என்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "9.24",
      "translation": "எல்லா யாகங்களையும் ஏற்றுக்கொள்பவனும் அவற்றின் தலைவனும் நானே. ஆனால் அவர்கள் என்னை உண்மையான இயல்பில் அறிவதில்லை; அதனால் வழுவி விழுகிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார். பிற தெய்வங்களை வழிபடுவோர் உண்மையில் தன்னையே வழிபடுகிறார்கள், ஆனால் முறையற்ற வழியில் என்று கூறியபின், ஒவ்வொரு யாகத்தையும் (யஜ்ஞம்) ஏற்பவரும் அதற்குத் தலைவருமாக இருப்பவர் தாமே என்கிறார். இந்த உண்மையை (தத்துவம்) அறியாதவர்கள் வழுவி விழுகிறார்கள்; இதை மீண்டும் பிறவியில் விழுதல் என்றும், உயர்ந்த இலக்கை இழத்தல் என்றும் உரையாசிரியர்கள் வெவ்வேறாக விளக்குகிறார்கள்."
    },
    {
      "id": "9.25",
      "translation": "தேவர்களுக்கு அர்ப்பணித்தவர்கள் தேவர்களை அடைகிறார்கள்; முன்னோர்களுக்கு அர்ப்பணித்தவர்கள் முன்னோர்களை அடைகிறார்கள்; பூதங்களை வழிபடுபவர்கள் பூதங்களை அடைகிறார்கள்; என்னை வழிபடுபவர்களோ என்னையே வந்தடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "தம்மை எல்லா யாகங்களுக்கும் தலைவராக உண்மையாக அறியாதவர்கள் மீண்டும் பிறப்பில் விழுகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, ஒவ்வொருவரும் தாம் பக்தி செலுத்துவதையே அடைகிறார்கள் என்கிறார்: தேவர்கள், முன்னோர்கள் (பித்ருக்கள்), அல்லது பூதங்கள்; தம்மை வழிபடுபவர்கள் தம்மை அடைகிறார்கள். தேவர்களும் முன்னோர்களும் தாழ்ந்த, தற்காலிக இலக்குகளா அல்லது அவரது வடிவங்களா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகின்றனர்; ஆனால் பக்தியின் பொருளே சேருமிடத்தைத் தீர்மானிக்கிறது என்பதில் அனைவரும் ஒத்துள்ளனர்."
    },
    {
      "id": "9.26",
      "translation": "இலையோ, பூவோ, பழமோ, நீரோ எதுவாயினும் பக்தியுடன் எனக்கு யார் அர்ப்பணிக்கிறானோ, தூய உள்ளம் கொண்ட அவன் பக்தியுடன் அளித்த அந்தக் காணிக்கையை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.",
      "explanation": "மக்கள் தாங்கள் வழிபடுவதையே அடைகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார்; இப்போது தம்மை நாடுபவர்களிடம் தாம் எதை எதிர்பார்க்கிறார் என்பதைக் கூறுகிறார். காணிக்கை இலை அல்லது நீர் போல எளிமையாக இருக்கலாம்; ஏனெனில் அவர் ஏற்பது பரிசின் மதிப்பை அல்ல, அதன் பின்னுள்ள பக்தியையும் அளிப்பவரின் உள்ளத் தூய்மையையும் (பிரயதாத்மா) தான்."
    },
    {
      "id": "9.27",
      "translation": "நீ எதைச் செய்தாலும், எதை உண்டாலும், எதை யாகத்தில் அர்ப்பணித்தாலும், எதைத் தானம் செய்தாலும், எந்தத் தவத்தைச் செய்தாலும், குந்தியின் மகனே, அதை எனக்கான அர்ப்பணமாகச் செய்.",
      "explanation": "எளிய இலை, மலர் கூட பக்தியுடன் அளிக்கப்பட்டால் ஏற்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அதை வாழ்க்கை முழுவதற்கும் விரிவுபடுத்துகிறார்: செயல், உணவு, ஹோமம் போன்ற வேள்விகள், தானம், தவம் ஆகிய அனைத்தும் அவருக்கான அர்ப்பணமாக ஆகலாம். முக்கியமானது செய்யும் செயல்களை மாற்றுவது அல்ல, அவற்றை அர்ப்பணிக்கும் உள்மனப்பான்மையே."
    },
    {
      "id": "9.28",
      "translation": "இவ்வாறு செய்தால், செயல்களின் பந்தங்களிலிருந்தும், அவற்றின் நல்ல தீய பலன்களிலிருந்தும் நீ விடுபடுவாய். துறவு யோகத்தில் உறுதிபெற்ற மனத்துடன், விடுதலை அடைந்தவனாக நீ என்னை வந்தடைவாய்.",
      "explanation": "அர்ஜுனன் செய்வதெல்லாம் தமக்கே அர்ப்பணமாகச் செய்யுமாறு முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சொன்ன கிருஷ்ணர், அதன் விளைவை அவனிடம் கூறுகிறார்: செயல்கள் அவற்றின் நல்ல தீய பலன்களால் இனி அவனைக் கட்டுப்படுத்தா. “துறவு யோகம்” (சன்னியாச யோகம்) என்பது செயலைக் கைவிடுவதன்று; செயல்பட்டுக்கொண்டே பலன்மீதான உரிமையை விடுவதாகும். பக்தி மரபுகள் கிருஷ்ணரிடம் சரணாகதியை வலியுறுத்துகின்றன; அத்வைத மரபுகள் உள்ளார்ந்த துறவையும் ஞானத்தையும் வலியுறுத்துகின்றன."
    },
    {
      "id": "9.29",
      "translation": "நான் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமாக இருக்கிறேன். எனக்கு வெறுக்கத்தக்கவனும் இல்லை, பிரியமானவனும் இல்லை. ஆனால் பக்தியுடன் என்னை வழிபடுபவர்கள் என்னிடம் இருக்கிறார்கள்; நானும் அவர்களிடம் இருக்கிறேன்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், இறைவன் யாருக்கும் தனிச் சலுகை காட்டுவதில்லை என்றும், எல்லா உயிர்களையும் சமமாகவே பார்ப்பதாகவும், அவருக்கு வெறுக்கத்தக்கவனோ (த்வேஷ்யன்) பிரியமானவனோ (ப்ரியன்) இல்லை என்றும் கூறுகிறார். ஆயினும் பக்தி என்பது பக்தனுக்கும் இறைவனுக்கும் இடையில் உண்மையான நெருக்கத்தையும் பரஸ்பர இருப்பையும் உண்டாக்குகிறது. பக்தி மரபுகள் இதை இறைவன் பக்தர்மீது காட்டும் தனிப் பரிவாகக் காண்கின்றன; அத்வைத விளக்கங்கள் நெருப்பு அருகில் வருபவர்களை மட்டுமே வெப்பப்படுத்துவது போன்றது என்று கொள்கின்றன."
    },
    {
      "id": "9.30",
      "translation": "மிகவும் தீய நடத்தை உடையவனாக இருந்தாலும், வேறு எதிலும் பற்றில்லாமல் என்னையே வணங்குபவன் நல்லவனாகவே கருதப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் சரியான உறுதி கொண்டவன்.",
      "explanation": "தாம் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமானவர் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார்; ஆயினும் பக்தியுடன் வணங்குபவர்களுக்கு அவர் நெருக்கமானவர். இங்கே, கடந்த காலமோ நடத்தையோ மிகவும் மோசமானவனாக இருந்தாலும், ஒருமனதான பக்தியுடன் அவரிடம் திரும்பினால் அவன் நல்லவனாகவே கருதப்படுவான் என்கிறார்; ஏனெனில் அவனுடைய உறுதி (வியவசாயம்) இப்போது சரியான திசையில் உள்ளது. அவன் ஏற்கெனவே உண்மையில் நல்லவனா, அல்லது நிச்சயம் நல்லவனாக ஆவானா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; அடுத்த ஸ்லோகம் அந்த மாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது."
    },
    {
      "id": "9.31",
      "translation": "விரைவிலேயே அவன் தர்மத்தில் நிலைத்த உள்ளம் கொண்டவனாகிறான்; நிலையான அமைதியையும் அடைகிறான். குந்தியின் மகனே, உறுதியாக அறிவித்துவிடு: என் பக்தன் ஒருபோதும் அழிவதில்லை.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், மிகத் தீய நடத்தை உடையவனும் பிறிதொன்றை நாடாத பக்தியுடன் தன்னை வழிபட்டால் நல்லவனாகவே கருதப்பட வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார்; அதையே இங்கு தொடர்கிறார். அத்தகையவன் விரைவிலேயே தர்மாத்மாவாக, அதாவது நெறியிலும் கடமையிலும் (தர்மம்) நிலைத்த உள்ளம் கொண்டவனாக ஆகி, நிலையான அமைதியை (சாந்தி) அடைகிறான். பிறகு குந்தியின் மகனான அர்ஜுனனிடம், தன் பக்தன் அழிவதில்லை என்று உறுதியாக அறிவிக்கச் சொல்கிறார். “விரைவில்” என்பதை சில உரையாசிரியர்கள் உடனடி உள்மாற்றமாகக் கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர் பக்தி முதிர முதிர நிகழும் படிப்படியான மாற்றமாகக் கொள்கின்றனர்."
    },
    {
      "id": "9.32",
      "translation": "பார்த்தா, பாவப் பிறவியில் தோன்றியவர்களும், அதுபோலவே பெண்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்களும் என்னையே அடைக்கலமாகப் பற்றினால், அவர்களும் உயர்ந்த கதியை அடைகிறார்கள்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், பக்தி அனைவருக்கும் திறந்தது என்பதைத் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அக்காலச் சமூக அமைப்பில் தாழ்ந்தவர்களாகக் கருதப்பட்ட பெண்கள், வைசியர்கள் (வணிகர்கள்), சூத்திரர்கள் (உழைப்பாளர்கள்), அல்லது “பாவப் பிறவி” (பாபயோனி) உடையவர்களும், அவரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தால் உயர்ந்த கதியை (பரா கதி) அடைவார்கள். “பாவப் பிறவி” என்பதை உரையாசிரியர்கள் வேறுபடக் கொள்கின்றனர்: சிலர் அதைத் தனிப்பிரிவாகக் கருதுகின்றனர்; மற்றவர்கள் பின்னர் சொல்லப்படும் பெண்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்களைக் குறிக்கும் விளக்கமாகக் கொள்கின்றனர். எப்படியாயினும், சமூக நிலையை விட இறைவனிடம் அடைக்கலம் புகுவதே முக்கியம் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் வலியுறுத்துகிறது."
    },
    {
      "id": "9.33",
      "translation": "அப்படியானால் புண்ணியம் செய்த பிராமணர்களையும், பக்தியுடைய ராஜரிஷிகளையும் பற்றி என்ன சொல்ல வேண்டும்! நிலையற்றதும் இன்பமற்றதுமான இந்த உலகத்தை அடைந்த நீ என்னை வழிபடு.",
      "explanation": "முந்தைய ஸ்லோகத்தில், சமூகம் தாழ்ந்தவர்கள் எனக் கருதியவர்களும் தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தால் உயர்ந்த கதியை அடைகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இங்கே, புண்ணியமுள்ள பிராமணர்களும், பக்தியுடைய ராஜரிஷிகளும் (அரச முனிவர்கள்) அதை நிச்சயமாக அடைவார்கள் என்று கூறுகிறார். பின்னர், நிலையற்ற, நிறைவு தராத இந்த உலகில் வாழும் அர்ஜுனனை, தன்மீது பக்தி செலுத்துமாறு வலியுறுத்துகிறார்."
    },
    {
      "id": "9.34",
      "translation": "உன் மனத்தை என்னிடம் நிலைநிறுத்து; என்னிடம் பக்தி கொள்; என்னை வழிபடு; எனக்கு வணக்கம் செலுத்து. இவ்வாறு உன்னை என்னுடன் இணைத்து, என்னையே உயர்ந்த இலக்காகக் கொண்டால், நீ என்னையே வந்தடைவாய்.",
      "explanation": "கிருஷ்ணர் ஒன்பதாம் அத்தியாயத்தை முடிக்கும்போது தம் உபதேசத்தைச் சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்: மனத்தை அவரிடம் நிறுத்து, பக்தி கொள், வழிபடு, வணங்கு. “உன்னை இணைத்து” (யுக்த்வா ஆத்மானம்) என்பது தன்னை ஒழுங்குபடுத்தி, உள்முகமாக இறைவனை நோக்கித் திருப்புவதாகும்; இந்த ஸ்லோகம் கிருஷ்ணரையே அடைவதை உறுதியளிக்கிறது. மரபுகளில் அழுத்தம் வேறுபடுகிறது: பக்தி மரபுகள் இதை அன்பு நிறைந்த பக்தியின் சாரமாகக் காண்கின்றன; அத்வைத விளக்கங்கள் “என்னை” அனைத்துடனும் ஒன்றான ஆத்மாவாகக் கொள்கின்றன."
    }
  ]
}