Bhagavad Gita

Chapitres

↑ ↓ naviguer ← → changer de colonne F favori U lu/non lu L écouter

Chapitre 7
1 मय्यासक्तमनाः पार्थ योगं युञ्जन्मदाश्रयः mayyāsaktamanāḥ pārtha yogaṃ yuñjanmadāśrayaḥ 2 ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः jñānaṃ te'haṃ savijñānamidaṃ vakṣyāmyaśeṣataḥ 3 मनुष्याणां सहस्रेषु कश्चिद्यतति सिद्धये manuṣyāṇāṃ sahasreṣu kaścidyatati siddhaye 4 भूमिरापोऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिरेव च bhūmirāpo'nalo vāyuḥ khaṃ mano buddhireva ca 5 अपरेयमितस्त्वन्यां प्रकृतिं विद्धि मे पराम् apareyamitastvanyāṃ prakṛtiṃ viddhi me parām 6 एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारय etadyonīni bhūtāni sarvāṇītyupadhāraya 7 मत्तः परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति धनञ्जय mattaḥ parataraṃ nānyatkiñcidasti dhanañjaya 8 रसोऽहमप्सु कौन्तेय प्रभास्मि शशिसूर्ययोः raso'hamapsu kaunteya prabhāsmi śaśisūryayoḥ 9 पुण्यो गन्धः पृथिव्यां च तेजश्चास्मि विभावसौ puṇyo gandhaḥ pṛthivyāṃ ca tejaścāsmi vibhāvasau 10 बीजं मां सर्वभूतानां विद्धि पार्थ सनातनम् bījaṃ māṃ sarvabhūtānāṃ viddhi pārtha sanātanam 11 बलं बलवतां चाहं कामरागविवर्जितम् balaṃ balavatāṃ cāhaṃ kāmarāgavivarjitam 12 ये चैव सात्त्विका भावा राजसास्तामसाश्च ये ye caiva sāttvikā bhāvā rājasāstāmasāśca ye 13 त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत् tribhirguṇamayairbhāvairebhiḥ sarvamidaṃ jagat 14 दैवी ह्येषा गुणमयी मम माया दुरत्यया daivī hyeṣā guṇamayī mama māyā duratyayā 15 न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः na māṃ duṣkṛtino mūḍhāḥ prapadyante narādhamāḥ 16 चतुर्विधा भजन्ते मां जनाः सुकृतिनोऽर्जुन caturvidhā bhajante māṃ janāḥ sukṛtino'rjuna 17 तेषां ज्ञानी नित्ययुक्त एकभक्तिर्विशिष्यते teṣāṃ jñānī nityayukta ekabhaktirviśiṣyate 18 उदाराः सर्व एवैते ज्ञानी त्वात्मैव मे मतम् udārāḥ sarva evaite jñānī tvātmaiva me matam 19 बहूनां जन्मनामन्ते ज्ञानवान्मां प्रपद्यते bahūnāṃ janmanāmante jñānavānmāṃ prapadyate 20 कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः kāmaistaistairhṛtajñānāḥ prapadyante'nyadevatāḥ 21 यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति yo yo yāṃ yāṃ tanuṃ bhaktaḥ śraddhayārcitumicchati 22 स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate 23 अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् antavattu phalaṃ teṣāṃ tadbhavatyalpamedhasām 24 अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः avyaktaṃ vyaktimāpannaṃ manyante māmabuddhayaḥ 25 नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः nāhaṃ prakāśaḥ sarvasya yogamāyāsamāvṛtaḥ 26 वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन vedāhaṃ samatītāni vartamānāni cārjuna 27 इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत icchādveṣasamutthena dvandvamohena bhārata 28 येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् yeṣāṃ tvantagataṃ pāpaṃ janānāṃ puṇyakarmaṇām 29 जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये jarāmaraṇamokṣāya māmāśritya yatanti ye 30 साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः sādhibhūtādhidaivaṃ māṃ sādhiyajñaṃ ca ye viduḥ

Chapitre 7, verset 2

Krishna

ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥

jñānaṃ te'haṃ savijñānamidaṃ vakṣyāmyaśeṣataḥ |yajjñātvā neha bhūyo'nyajjñātavyamavaśiṣyate ||

Je vais t'enseigner cette connaissance en entier, avec la compréhension réalisée, sans rien omettre. Quand tu l'auras connue, il ne restera ici plus rien d'autre à connaître.

Explication

Krishna vient de demander à Arjuna d'écouter comment il pourra le connaître pleinement ; ici, il promet un enseignement complet. La connaissance (jñāna) est la compréhension acquise par l'enseignement, et la compréhension réalisée (vijñāna) est cette même vérité connue par l'expérience directe. Krishna dit qu'une fois cela saisi, il ne reste plus rien à apprendre. Les traditions diffèrent sur ce que recouvre « cela » : certaines insistent sur la connaissance de l'unique Suprême, d'autres sur la distinction entre esprit et matière.