Bhagavad Gita

Capítulos

↑ ↓ mover ← → cambiar de columna F favorito U leído/no leído L escuchar

Capítulo 1
1 धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः dharmakṣetre kurukṣetre samavetā yuyutsavaḥ 2 दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा dṛṣṭvā tu pāṇḍavānīkaṃ vyūḍhaṃ duryodhanastadā 3 पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम् paśyaitāṃ pāṇḍuputrāṇāmācārya mahatīṃ camūm 4 अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि atra śūrā maheṣvāsā bhīmārjunasamā yudhi 5 धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान् dhṛṣṭaketuścekitānaḥ kāśirājaśca vīryavān 6 युधामन्युश्च विक्रान्त उत्तमौजाश्च वीर्यवान् yudhāmanyuśca vikrānta uttamaujāśca vīryavān 7 अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम asmākaṃ tu viśiṣṭā ye tānnibodha dvijottama 8 भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिञ्जयः bhavānbhīṣmaśca karṇaśca kṛpaśca samitiñjayaḥ 9 अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः anye ca bahavaḥ śūrā madarthe tyaktajīvitāḥ 10 अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् aparyāptaṃ tadasmākaṃ balaṃ bhīṣmābhirakṣitam 11 अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः ayaneṣu ca sarveṣu yathābhāgamavasthitāḥ 12 तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः tasya saṃjanayanharṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ 13 ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca paṇavānakagomukhāḥ 14 ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau 15 पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः pāñcajanyaṃ hṛṣīkeśo devadattaṃ dhanaṃjayaḥ 16 अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः anantavijayaṃ rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ 17 काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः kāśyaśca parameṣvāsaḥ śikhaṇḍī ca mahārathaḥ 18 द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते drupado draupadeyāśca sarvaśaḥ pṛthivīpate 19 स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् sa ghoṣo dhārtarāṣṭrāṇāṃ hṛdayāni vyadārayat 20 अथ व्यवस्थितान् दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः atha vyavasthitān dṛṣṭvā dhārtarāṣṭrānkapidhvajaḥ 21 हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते hṛṣīkeśaṃ tadā vākyamidamāha mahīpate 22 यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान् yāvadetānnirīkṣe'haṃ yoddhukāmānavasthitān 23 योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः yotsyamānānavekṣe'haṃ ya ete'tra samāgatāḥ 24 एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत evamukto hṛṣīkeśo guḍākeśena bhārata 25 भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् bhīṣmadroṇapramukhataḥ sarveṣāṃ ca mahīkṣitām 26 तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् tatrāpaśyatsthitānpārthaḥ pitṝnatha pitāmahān 27 श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि śvaśurānsuhṛdaścaiva senayorubhayorapi 28 कृपया परयाऽऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् kṛpayā parayā''viṣṭo viṣīdannidamabravīt 29 सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati 30 गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव परिदह्यते gāṇḍīvaṃ sraṃsate hastāttvakcaiva paridahyate 31 निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव nimittāni ca paśyāmi viparītāni keśava 32 न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च na kāṅkṣe vijayaṃ kṛṣṇa na ca rājyaṃ sukhāni ca 33 येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च yeṣāmarthe kāṅkṣitaṃ no rājyaṃ bhogāḥ sukhāni ca 34 आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ācāryāḥ pitaraḥ putrāstathaiva ca pitāmahāḥ 35 एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन etānna hantumicchāmi ghnato'pi madhusūdana 36 निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन nihatya dhārtarāṣṭrānnaḥ kā prītiḥ syājjanārdana 37 तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān 38 यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः yadyapyete na paśyanti lobhopahatacetasaḥ 39 कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् kathaṃ na jñeyamasmābhiḥ pāpādasmānnivartitum 40 कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः kulakṣaye praṇaśyanti kuladharmāḥ sanātanāḥ 41 अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः adharmābhibhavātkṛṣṇa praduṣyanti kulastriyaḥ 42 सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च saṅkaro narakāyaiva kulaghnānāṃ kulasya ca 43 दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः doṣairetaiḥ kulaghnānāṃ varṇasaṅkarakārakaiḥ 44 उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन utsannakuladharmāṇāṃ manuṣyāṇāṃ janārdana 45 अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam 46 यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः yadi māmapratīkāramaśastraṃ śastrapāṇayaḥ 47 एवमुक्त्वाऽर्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत् evamuktvā'rjunaḥ saṃkhye rathopastha upāviśat

Capítulo 1, verso 36

Arjuna

निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥

nihatya dhārtarāṣṭrānnaḥ kā prītiḥ syājjanārdana |pāpamevāśrayedasmānhatvaitānātatāyinaḥ ||

Después de matar a los hijos de Dhritarashtra, ¿qué alegría podríamos tener, oh Janardana? Solo el pecado nos alcanzaría si matáramos a estos agresores.

Explicación

Arjuna, abrumado por el dolor en el campo de batalla, le dice a Krishna que matar a los hijos de Dhritarashtra no le traería felicidad. Los llama agresores (ātatāyin), una categoría de personas a las que los textos legales permiten matar, pero teme que darles muerte le traiga igualmente pecado (pāpa). Algunos comentaristas ven que sopesa esa norma frente a un deber superior; otros, que su razonamiento está nublado por la emoción.