अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वाभयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।तदेव मे दर्शय देव रूपंप्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito'smi dṛṣṭvābhayena ca pravyathitaṃ mano me |tadeva me darśaya deva rūpaṃprasīda deveśa jagannivāsa ||
Estoy lleno de alegría al ver lo que nunca antes se había visto, y sin embargo mi mente tiembla de miedo. Muéstrame, oh Dios, esa misma forma tuya. Sé benévolo, oh Señor de los dioses, oh morada del universo.
Explicación
Arjuna acaba de contemplar la forma cósmica (viśvarūpa) de Krishna. Se siente maravillado y gozoso, pero también aterrado, así que le pide que vuelva a la forma familiar que conocía. Al llamarlo «morada del universo» (jagannivāsa), expresa que el mundo entero descansa en Krishna.