bhūya eva mahābāho śrṛṇu me paramaṃ vacaḥ |yatte'haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā ||
மீண்டும், பெருந்தோள் உடையவனே, என் உயர்ந்த சொல்லைக் கேள். என் சொல்லில் மகிழ்ச்சி கொள்ளும் உனக்கு, உன் நன்மையை விரும்பி அதை நான் சொல்வேன்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் பத்தாம் அத்தியாயத்தை அர்ஜுனனை மீண்டும் அழைத்துத் தொடங்குகிறார்; அவனை “மகாபாஹோ”, அதாவது பெருந்தோள் உடையவன் என்கிறார். அர்ஜுனன் கேட்பதில் மகிழ்வதாலும் அவனது நலனில் (ஹிதம்) தமக்குள்ள அக்கறையாலும் உயர்ந்த உபதேசத்தைச் சொல்லப் போவதாகக் கூறுகிறார். அடுத்து வரும் உபதேசம், உயிர்கள், தேவர்கள், முனிவர்கள் அனைவருக்கும் மூலமான கிருஷ்ணரின் தெய்வீக மகிமைகளை (விபூதி) பற்றியது.