यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥
yo māmajamanādiṃ ca vetti lokamaheśvaram |asammūḍhaḥ sa martyeṣu sarvapāpaiḥ pramucyate ||
பிறப்பற்றவனாகவும், தொடக்கமற்றவனாகவும், உலகங்களின் மாபெரும் தலைவனாகவும் என்னை அறிபவன், மனிதர்களிடையே மயக்கமற்றவனாகி எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
விளக்கம்
தேவர்களும் மகரிஷிகளும் தம் தோற்றத்தை அறியார் என்றும், தாமே அவர்கள் அனைவரின் மூலம் என்றும் கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, தம்மைப் பிறப்பற்றவன் (அஜன்), தொடக்கமற்றவன் (அனாதி), உலகங்களின் மாபெரும் தலைவன் (லோகமஹேஸ்வரன்) என்று உண்மையாக அறிபவன் மயக்கமற்றவனாகி (அசம்மூடன்) எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான் என்கிறார். இந்த அறிவை, தனிப்பட்ட இறைவனைப் பற்றிய பக்தி உணர்வாகக் காண்பவர்களும், எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படையான பரம்பொருளைப் பற்றிய உட்பார்வையாகக் காண்பவர்களும் உள்ளனர்.