प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥
prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |mṛgāṇāṃ ca mṛgendro'haṃ vainateyaśca pakṣiṇām ||
தைத்தியர்களுள் நான் பிரஹ்லாதன்; கணக்கிடுபவர்களுள் நான் காலம். விலங்குகளுள் நான் விலங்குகளின் அரசனான சிங்கம்; பறவைகளுள் நான் வைனதேயன் (கருடன்).
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் தம் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளை (விபூதி) தொடர்ந்து கூறி, ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார். தைத்தியர்களாகிய அசுரகுலத்தில் பிரஹ்லாதன் பக்தி மிக்க மகன்; காலம் (கால) எல்லாவற்றையும் அளந்து முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது. சிங்கம் விலங்குகளின் தலைவன்; வினதையின் மகனான கருடன் பறவைகளின் தலைவன். “கலயதாம்” என்பதை சிலர் “கணக்கிடுபவர்கள்” என்றும், சிலர் “அழிப்பவர்கள், வசப்படுத்துபவர்கள்” என்றும் பொருள்கொள்கின்றனர்; இரண்டிலும் காலமே உயர்ந்தது என்ற கருத்து மாறாது.