एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥
etāṃ vibhūtiṃ yogaṃ ca mama yo vetti tattvataḥ |so'vikampena yogena yujyate nātra saṃśayaḥ ||
என்னுடைய இந்த மகிமையையும் என் யோகத்தையும் உண்மையாக அறிபவன், அசையாத யோகத்தில் நிலைபெறுகிறான். இதில் சந்தேகமில்லை.
விளக்கம்
முனிவர்களும் மனுக்களும், அவர்கள் வழியாக எல்லா உயிர்களும் தம்மிடமிருந்து தோன்றியதாகக் கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, தம் மகிமையையும் (விபூதி) தம் தெய்வீக ஆற்றலாகிய யோகத்தையும் உண்மையாக அறிபவன் அசையாத யோகத்தில் நிலைபெறுகிறான் என்கிறார். இங்கே “யோகம்” என்பது அவருடைய படைப்பாற்றலா, ஆட்சியதிகாரமா, அல்லது பக்தி ஒழுக்கமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; ஆனால் அந்த அறிவு வெறும் கேள்வியறிவாக இல்லாமல் உண்மையானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் அனைவரும் ஒத்துப்போகிறார்கள்.