Bhagavad Gita

Chapitres

↑ ↓ naviguer ← → changer de colonne F favori U lu/non lu L écouter

Chapitre 14
1 परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् paraṃ bhūyaḥ pravakṣyāmi jñānānāṃ jñānamuttamam 2 इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः idaṃ jñānamupāśritya mama sādharmyamāgatāḥ 3 मम योनिर्महद्ब्रह्म तस्मिन् गर्भं दधाम्यहम् mama yonirmahadbrahma tasmin garbhaṃ dadhāmyaham 4 सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः सम्भवन्ति याः sarvayoniṣu kaunteya mūrtayaḥ sambhavanti yāḥ 5 सत्त्वं रजस्तम इति गुणाः प्रकृतिसंभवाः sattvaṃ rajastama iti guṇāḥ prakṛtisaṃbhavāḥ 6 तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् tatra sattvaṃ nirmalatvātprakāśakamanāmayam 7 रजो रागात्मकं विद्धि तृष्णासङ्गसमुद्भवम् rajo rāgātmakaṃ viddhi tṛṣṇāsaṅgasamudbhavam 8 तमस्त्वज्ञानजं विद्धि मोहनं सर्वदेहिनाम् tamastvajñānajaṃ viddhi mohanaṃ sarvadehinām 9 सत्त्वं सुखे सञ्जयति रजः कर्मणि भारत sattvaṃ sukhe sañjayati rajaḥ karmaṇi bhārata 10 रजस्तमश्चाभिभूय सत्त्वं भवति भारत rajastamaścābhibhūya sattvaṃ bhavati bhārata 11 सर्वद्वारेषु देहेऽस्मिन्प्रकाश उपजायते sarvadvāreṣu dehe'sminprakāśa upajāyate 12 लोभः प्रवृत्तिरारम्भः कर्मणामशमः स्पृहा lobhaḥ pravṛttirārambhaḥ karmaṇāmaśamaḥ spṛhā 13 अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च aprakāśo'pravṛttiśca pramādo moha eva ca 14 यदा सत्त्वे प्रवृद्धे तु प्रलयं याति देहभृत् yadā sattve pravṛddhe tu pralayaṃ yāti dehabhṛt 15 रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते rajasi pralayaṃ gatvā karmasaṅgiṣu jāyate 16 कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् karmaṇaḥ sukṛtasyāhuḥ sāttvikaṃ nirmalaṃ phalam 17 सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च sattvātsañjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca 18 ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः ūrdhvaṃ gacchanti sattvasthā madhye tiṣṭhanti rājasāḥ 19 नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāraṃ yadā draṣṭānupaśyati 20 गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् guṇānetānatītya trīndehī dehasamudbhavān 21 कैर्लिंगैस्त्रीन्गुणानेतानतीतो भवति प्रभो kairliṃgaistrīnguṇānetānatīto bhavati prabho 22 प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव prakāśaṃ ca pravṛttiṃ ca mohameva ca pāṇḍava 23 उदासीनवदासीनो गुणैर्यो न विचाल्यते udāsīnavadāsīno guṇairyo na vicālyate 24 समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः samaduḥkhasukhaḥ svasthaḥ samaloṣṭāśmakāñcanaḥ 25 मानापमानयोस्तुल्यस्तुल्यो मित्रारिपक्षयोः mānāpamānayostulyastulyo mitrāripakṣayoḥ 26 मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते māṃ ca yo'vyabhicāreṇa bhaktiyogena sevate 27 ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाऽहममृतस्याव्ययस्य च brahmaṇo hi pratiṣṭhā'hamamṛtasyāvyayasya ca

Chapitre 14, verset 19

Krishna

नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति ।गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥

nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāraṃ yadā draṣṭānupaśyati |guṇebhyaśca paraṃ vetti madbhāvaṃ so'dhigacchati ||

Lorsque celui qui voit ne perçoit pas d’autre agent que les gunas, et qu’il connaît ce qui est au-delà des gunas, il atteint mon propre être.

Explication

Krishna vient de décrire la destinée des êtres selon leur guṇa (qualité de la nature : sattva, rajas, tamas). Il dit maintenant que la vraie vision consiste à voir que toute action est accomplie par les gunas, et que le soi, le témoin, en est distinct. Celui qui le sait atteint l’état même de Krishna (madbhāva). Les traditions divergent sur cet état : l’Advaita y voit l’unité avec l’Absolu, les écoles dévotionnelles une participation à la nature divine de Krishna en restant son dévot.