காண்பவன், குணங்களைத் தவிர வேறு செய்பவன் இல்லை என்று உணர்ந்து, குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதையும் அறியும்போது, அவன் என் இயல்பை அடைகிறான்.
விளக்கம்
ஒவ்வொரு குணத்தில் நிலைத்தவர்களும் அடையும் நிலையை கிருஷ்ணர் முன்பு விளக்கினார் (குணங்கள் என்பவை இயற்கையின் இழைகள்: சத்வம், ரஜஸ், தமஸ்). இங்கே, எல்லாச் செயல்களையும் குணங்களே செய்கின்றன என்றும், சாட்சியாகிய ஆத்மா அவற்றிலிருந்து வேறுபட்டது என்றும் காண்பதே உண்மையான அறிவு என்கிறார். இதை அறிபவன் கிருஷ்ணரின் நிலையை (மத்பாவம்) அடைகிறான். இந்நிலை என்ன என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் அதை பிரம்மத்துடன் ஒன்றாதல் என்று காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் பக்தனாகவே இருந்தபடி அவரது தெய்வீக இயல்பில் பங்கு பெறுதல் என்று காண்கின்றன.