अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च ।तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥
aprakāśo'pravṛttiśca pramādo moha eva ca |tamasyetāni jāyante vivṛddhe kurunandana ||
ஒளியின்மை, செயலற்ற தன்மை, கவனமின்மை, மயக்கம் — தமஸ் மிகுந்து வளரும்போது இவை தோன்றுகின்றன, குருவம்சத்தின் மகிழ்ச்சியே.
விளக்கம்
இயற்கையின் மூன்று குணங்கள் ஒருவரிடம் எப்படி வெளிப்படுகின்றன என்பதை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; இங்கே சோம்பலும் இருளும் நிறைந்த தமஸ் குணத்தின் அடையாளங்களைக் கூறுகிறார். அவை: புரிதலின் ஒளி இல்லாமை (அப்ரகாசம்), சோம்பல் மற்றும் செயலின்மை (அப்ரவிருத்தி), கவனக்குறைவு (பிரமாதம்), மயக்கம் (மோகம்). அர்ஜுனன் இங்கே “குருநந்தனன்”, அதாவது குருவம்சத்தின் மகிழ்ச்சி என அழைக்கப்படுகிறான்.