प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव ।न द्वेष्टि सम्प्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति ॥
prakāśaṃ ca pravṛttiṃ ca mohameva ca pāṇḍava |na dveṣṭi sampravṛttāni na nivṛttāni kāṅkṣati ||
பாண்டுவின் மகனே, ஒளி, செயல்பாடு, மயக்கம் ஆகியவை தோன்றும்போது அவன் அவற்றை வெறுப்பதில்லை; அவை விலகும்போது அவற்றை விரும்புவதும் இல்லை.
விளக்கம்
மூன்று குணங்களைக் கடந்தவனின் அடையாளங்கள் என்ன என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதில் சொல்லத் தொடங்குகிறார். ஒளி (பிரகாசம்), செயல்பாடு (பிரவிருத்தி), மயக்கம் (மோகம்) ஆகியவை முறையே சத்வம், ரஜஸ், தமஸ் குணங்களின் வழக்கமான விளைவுகள். குணங்களைக் கடந்தவன் அவை தோன்றும்போது வெறுப்பதில்லை, மறையும்போது ஏங்குவதும் இல்லை. இது வாழும்போதே விடுதலை பெற்றவனின் (ஜீவன்முக்தன்) விவரமா, அல்லது பயிற்சி செய்ய வேண்டிய வழியா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகம் அதைத் தீர்மானிப்பதில்லை.