इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः ।सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च ॥
idaṃ jñānamupāśritya mama sādharmyamāgatāḥ |sarge'pi nopajāyante pralaye na vyathanti ca ||
இந்த ஞானத்தைச் சார்ந்து, என் இயல்புக்கு ஒப்பான நிலையை அடைந்தவர்கள், படைப்புக் காலத்திலும் மீண்டும் பிறப்பதில்லை; பிரளய காலத்திலும் துன்புறுவதில்லை.
விளக்கம்
உயர்ந்த ஞானத்தை உபதேசிப்பதாக முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அளித்த வாக்குறுதியை கிருஷ்ணர் தொடர்கிறார். இந்த ஞானத்தைச் சார்ந்தவர்கள் அவருடைய இயல்புக்கு ஒப்பான நிலையை (சாதர்ம்யம்) அடைகிறார்கள்; அவர்கள் படைப்பின்போது மீண்டும் பிறப்பதில்லை, உலகம் ஒடுங்கும் பிரளயத்தின்போதும் கலங்குவதில்லை. இந்த ஒப்புமை என்பது இறைவனின் குணங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டும் அவரிடமிருந்து வேறாக இருப்பதா, அல்லது அவரோடு முழுமையாக ஒன்றுவதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன.