मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते ।स गुणान्समतीत्यैतान् ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥
māṃ ca yo'vyabhicāreṇa bhaktiyogena sevate |sa guṇānsamatītyaitān brahmabhūyāya kalpate ||
தடம்புரளாத பக்தி யோகத்தால் என்னைச் சேவிப்பவன், இந்த குணங்களைக் கடந்து, பிரம்மமாகும் நிலைக்குத் தகுதி பெறுகிறான்.
விளக்கம்
மூன்று குணங்களைக் கடந்தவனைப் பற்றி கிருஷ்ணர் இப்போதுதான் விளக்கினார். இங்கே அதற்கான வழியைச் சொல்கிறார்: தம்மீது தடுமாற்றமின்றி நிலைத்திருக்கும் பக்தி யோகம். அப்படிப்பட்டவன் பிரம்மமாகும் நிலைக்கு (பிரம்மபூயம்) தகுதி பெறுகிறான். இதன் பொருளில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: சிலர் அதை குணமற்ற பரம்பொருளில் கலப்பதாகவும், சிலர் பக்தனாகவே இருந்து பிரம்மத்தின் இயல்பில் பங்கு பெறுவதாகவும் கொள்கின்றனர்.