इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् ।इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥
idamadya mayā labdhamimaṃ prāpsye manoratham |idamastīdamapi me bhaviṣyati punardhanam ||
“இதை இன்று அடைந்தேன்; அடுத்து இந்த ஆசையையும் நிறைவேற்றுவேன். இவ்வளவு என்னிடம் இருக்கிறது; இந்தச் செல்வமும் பின்னால் மீண்டும் எனக்குக் கிடைக்கும்…”
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் இங்கே பேராசையில் மனம் ஆழ்ந்த அசுர இயல்புடையவர்களை விவரிக்கிறார். அவர்கள் தமக்குள் பேசிக்கொள்வதை இந்த ஸ்லோகம் காட்டுகிறது; எதைப் பெற்றோம், அடுத்து எதைப் பெறப்போகிறோம் என்று எப்போதும் கணக்கிடுகிறார்கள். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது; அங்கே அதே தற்பெருமை பகைவர்கள் மீதும் அதிகாரத்தின் மீதும் திரும்புகிறது.