अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।मामात्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥
ahaṅkāraṃ balaṃ darpaṃ kāmaṃ krodhaṃ ca saṃśritāḥ |māmātmaparadeheṣu pradviṣanto'bhyasūyakāḥ ||
அகங்காரம், பலம், செருக்கு, ஆசை, கோபம் ஆகியவற்றைச் சார்ந்து, குறை காண்பவர்களான இவர்கள், தங்கள் உடல்களிலும் பிறர் உடல்களிலும் உறையும் என்னை வெறுக்கிறார்கள்…
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அசுர இயல்பைப் பற்றிய விவரிப்பைத் தொடர்கிறார். இத்தகையோர் அகங்காரம், பலம், செருக்கு, ஆசை (காமம்), கோபம் (க்ரோதம்) ஆகியவற்றைச் சார்ந்து, எல்லாவற்றிலும் குறை காண்கிறார்கள். இறைவன் எல்லா உடல்களிலும் உறைவதால், தங்களையும் பிறரையும் இகழ்வது உண்மையில் அவரை வெறுப்பதே ஆகும்; சில உரையாசிரியர்கள் இந்த உள்ளுறைவை வலியுறுத்துகின்றனர், மற்றவர்கள் கிருஷ்ணரையும் சாஸ்திர போதனையையும் அவர்கள் மறுப்பதை வலியுறுத்துகின்றனர். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்ந்து, அவர்களுக்கு நேரும் கதியைக் கூறுகிறது.