यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥
yaḥ śāstravidhimutsṛjya vartate kāmakārataḥ |na sa siddhimavāpnoti na sukhaṃ na parāṃ gatim ||
சாஸ்திர விதியை விட்டுவிட்டு, ஆசையின் போக்கில் நடப்பவன் வெற்றியை அடைவதில்லை; சுகத்தையும் அடைவதில்லை; உயர்ந்த இலக்கையும் அடைவதில்லை.
விளக்கம்
தெய்வ, அசுர இயல்புகள் பற்றிய உபதேசத்தை கிருஷ்ணர் இங்கு நிறைவு செய்கிறார்; ஆசை, கோபம், பேராசை ஆகிய மூன்றும் அழிவின் வாயில்கள் என்று முன்பு கூறினார். சாஸ்திரத்தின் வழிகாட்டுதலை விடுத்து தன் விருப்பப்படி (காமகாரம்) நடப்பவன் வெற்றியையும் (சித்தி) உண்மையான சுகத்தையும் உயர்ந்த இலக்கையும் அடைவதில்லை என்கிறார். இங்கே சாஸ்திரம் என்பது வேத விதிகளையே முக்கியமாகக் குறிக்கும் என்று சிலரும், நெறி மற்றும் ஆன்மிக உபதேசங்கள் அனைத்தையும் குறிக்கும் என்று சிலரும் விளக்குகின்றனர்.