द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन् दैव आसुर एव च ।दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे श्रृणु ॥
dvau bhūtasargau loke'smin daiva āsura eva ca |daivo vistaraśaḥ prokta āsuraṃ pārtha me śrṛṇu ||
இந்த உலகில் படைக்கப்பட்ட உயிர்கள் இரு வகைப்படும்: தெய்வீகமானவை, அசுரத்தன்மை கொண்டவை. தெய்வீக வகை விரிவாகச் சொல்லப்பட்டுவிட்டது. பார்த்தனே, இப்போது அசுர வகையைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேள்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அர்ஜுனன் தெய்வீக குணங்களுடன் பிறந்தவன் என்று கிருஷ்ணர் ஆறுதல் கூறினார்; இங்கே ஒரு வேறுபாட்டை முன்வைக்கிறார். மனிதர்களின் இயல்பு தெய்வீகம் (தைவம்), அசுரத்தன்மை (ஆசுரம்) என இரு வகையாகச் சாய்கிறது, அதாவது நற்குணத்தை நோக்கியோ அதிலிருந்து விலகியோ. தெய்வீக குணங்களை அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் சொல்லிவிட்டதால், இப்போது அசுர குணங்களுக்கு வருகிறார். மரபுகள் பொதுவாக இவற்றை மாறாத இரு இனங்களாக அல்ல, குணத்தின் இரு போக்குகளாகவே புரிந்துகொள்கின்றன.