चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः ।कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ॥
cintāmaparimeyāṃ ca pralayāntāmupāśritāḥ |kāmopabhogaparamā etāvaditi niścitāḥ ||
அளவில்லாத, அழிவு வரை நீடிக்கும் கவலைகளையே சார்ந்து, ஆசைகளை அனுபவிப்பதையே உயர்ந்த இலக்காகக் கொண்டு, “இவ்வளவுதான்” என்று உறுதியாக நம்புகிறார்கள்…
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கியபடி, தணியாத ஆசையால் இயக்கப்படும் அசுர இயல்பு கொண்டவர்களை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அவர்களின் கவலை (சிந்தா) முடிவற்றது; மரணம் அல்லது அழிவு (பிரளயம்) வரை தொடர்கிறது. புலனின்பத்தை (காம-உபபோகம்) அனுபவிப்பதையே வாழ்வின் உச்ச இலக்காகக் கருதி, அதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாக எண்ணுகிறார்கள். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது.