அச்சமின்மை, உள்ளத்தின் தூய்மை, ஞானயோகத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருத்தல், தானம், புலனடக்கம், யாகம், வேத நூல்களைக் கற்றல், தவம், நேர்மை…
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் இங்கே “தெய்வீகச் செல்வம்” (தைவீ சம்பத்) எனப்படும், விடுதலையை நாடுவோரின் உள்ளார்ந்த குணங்களை விவரிக்கத் தொடங்குகிறார்; இதற்கு எதிரான அசுர இயல்புகளை அவர் அத்தியாயத்தில் பின்னர் கூறுவார். இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கும் பட்டியல் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது. யாகம் என்பது தன்னலமின்றிச் செய்யும் புனிதக் காணிக்கை அல்லது கடமை; ஸ்வாத்யாயம் என்பது வேத நூல்களைக் கற்றலும் ஓதுதலும்; தவம் என்பது தூய்மைக்காக ஏற்கும் கட்டுப்பாடான கடின முயற்சி. “ஞானயோகம்” என்பது ஞான மார்க்கத்தையே குறிக்கிறதா, அல்லது ஆத்மாவை அறிவதில் உறுதியான கவனத்தைக் குறிக்கிறதா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்.