பழையதாகிப்போனதும், சுவையற்றதும், துர்நாற்றம் வீசுவதும், இரவு முழுவதும் வைக்கப்பட்டதும், பிறர் உண்டு மீதம் வைத்ததும், வேள்விக்கு ஏற்காததுமான உணவு தாமச குணமுடையவர்களுக்கு விருப்பமானது.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் ராஜஸ உணவுகளைச் சொன்ன கிருஷ்ணர், இங்கு மூன்று வகை உணவுகளின் விளக்கத்தை முடிக்கிறார். தாமசம் என்பது மந்தம், அறியாமை ஆகியவற்றின் குணம் (இயற்கையின் மூன்று குணங்களில் ஒன்று); அந்தக் குணமுடையவர்கள் பழைய, சுவையற்ற, அழுகிய, இரவு தங்கிய, பிறர் மீதம் வைத்த, வேள்விக்குத் தகாத (அமேத்யம்) உணவை விரும்புகிறார்கள். யாதயாமம் என்பது நீண்ட நேரத்துக்கு முன் சமைத்துக் குளிர்ந்த உணவையும் குறிக்கலாம்; “மீதம்” (உச்சிஷ்டம்) என்பதை எவ்வளவு கண்டிப்பாகப் பொருள் கொள்வது என்பதில் மரபுகள் சற்று வேறுபடுகின்றன, ஆனால் எல்லாம் இதைத் தாமச உணவின் விளக்கமாகவே காண்கின்றன.