दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥
dātavyamiti yaddānaṃ dīyate'nupakāriṇe |deśe kāle ca pātre ca taddānaṃ sāttvikaṃ smṛtam ||
“கொடுப்பது கடமை” என்ற எண்ணத்துடன், பதிலுக்கு உதவி செய்ய இயலாத ஒருவருக்கு, தகுந்த இடத்திலும் தகுந்த காலத்திலும், தகுதியுள்ளவருக்குக் கொடுக்கப்படும் தானம் சாத்விகமானது என்று கருதப்படுகிறது.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தாமச தவத்தை விளக்கிய கிருஷ்ணர், இங்கே முக்குணங்களுக்கு ஏற்ப தானத்தின் வகைகளைக் கூறத் தொடங்குகிறார். சாத்விக (தூய, சமநிலையான) தானம் என்பது கடமை உணர்வால், பலனை எதிர்பார்க்காமல், தகுந்த இடம் (தேசம்), காலம், தகுதியுள்ளவர் (பாத்திரம்) ஆகியவற்றைக் கவனித்துக் கொடுப்பதாகும். தகுதியுள்ளவர் யார் என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்—கற்றறிந்தவர் என்பர் சிலர், உண்மையில் தேவையுள்ளவர் என்பர் சிலர்; ஆனால் சுயநலம் இல்லாமல் கொடுக்க வேண்டும் என்பதில் அனைவரும் ஒன்றுபடுகின்றனர்.