अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् ।असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥
aśraddhayā hutaṃ dattaṃ tapastaptaṃ kṛtaṃ ca yat |asadityucyate pārtha na ca tatpretya no iha ||
நம்பிக்கை இல்லாமல் செய்யப்பட்ட வேள்வி, கொடுத்த தானம், மேற்கொண்ட தவம், செய்த வேறு எந்தச் செயலும் “அசத்” எனப்படுகிறது, பார்த்தா. அது மறுமையிலும் பயன் தராது, இந்த உலகிலும் பயன் தராது.
விளக்கம்
அத்தியாயம் 17-ஐ முடிக்கும் இந்த ஸ்லோகத்தில், “சத்” என்பது நல்லதும் உண்மையானதும் என்று விளக்கிய கிருஷ்ணர், அதன் எதிர்ப்பதமான “அசத்” (பொருளற்றது, பயனற்றது) என்பதைக் கூறுகிறார். நம்பிக்கை (ஷ்ரத்தா) இல்லாமல் செய்த வேள்வி, தானம், தவம் ஆகியவை இந்த உலகிலும் மறுமையிலும் உண்மையான பலனைத் தராது.