ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति यः ।लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥
brahmaṇyādhāya karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā karoti yaḥ |lipyate na sa pāpena padmapatramivāmbhasā ||
செயல்களை பிரம்மத்திடம் அர்ப்பணித்து, பற்றை விட்டுச் செயல்படுபவன் பாவத்தால் தீண்டப்படுவதில்லை; தாமரை இலையைத் தண்ணீர் தீண்டாதது போல.
விளக்கம்
செயல்பாட்டில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தும் உள்ளத்தில் எப்படி விடுதலையுடன் இருக்கலாம் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். பற்றின்றி (சங்கம்) செயல்களைப் பரம்பொருளான பிரம்மத்தில் வைப்பவனிடம் பாவம் ஒட்டுவதில்லை; தாமரை இலையிலிருந்து தண்ணீர் வழிந்து விடுவது போல. இங்கே பிரம்மம் என்பது செயல்கள் அர்ப்பணிக்கப்படும் பரம்பொருளா, அல்லது எல்லாச் செயலும் நடைபெறும் அனைத்தையும் தாங்கும் மெய்மை அல்லது இயற்கையா என்பதில் உரையாசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு.