न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम् ।स्थिरबुद्धिरसम्मूढो ब्रह्मविद्ब्रह्मणि स्थितः ॥
na prahṛṣyetpriyaṃ prāpya nodvijetprāpya cāpriyam |sthirabuddhirasammūḍho brahmavidbrahmaṇi sthitaḥ ||
விரும்பத்தக்கதை அடைந்து அவன் மகிழ்ச்சியில் துள்ளக் கூடாது; விரும்பத்தகாததை அடைந்து கலங்கவும் கூடாது. நிலையான புத்தியுடன், மயக்கமின்றி, பிரம்மத்தை அறிந்தவன் பிரம்மத்திலேயே நிலைபெற்றிருக்கிறான்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறப்பட்ட உள்சமநிலையை அடைந்தவரை கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அவருடைய புத்தி நிலையாகவும் மயக்கமற்றதாகவும் இருப்பதால், இனிய அனுபவமோ துன்பமான அனுபவமோ அவரை அசைப்பதில்லை. உயர்ந்த உண்மையான பிரம்மமே அவர் அறிவதும், அவர் நிலைபெற்றிருக்கும் இடமும் ஆகும்.