அதிலேயே புத்தியை நிலைநிறுத்தி, அதிலேயே தம்மை ஆழ்த்தி, அதிலேயே உறுதியாக நின்று, அதையே உயர்ந்த இலக்காகக் கொண்டவர்கள், ஞானத்தால் தங்கள் களங்கங்கள் கழுவப்பட்டு, திரும்புதல் இல்லாத நிலையை அடைகிறார்கள்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சூரியனைப் போல ஒளிரும் ஞானத்தைப் பற்றிக் கூறிய கிருஷ்ணர் அதையே தொடர்கிறார். “அது” (தத்) என்பது அந்த ஞானத்தால் அறியப்படும் பரம்பொருளான பிரம்மனை அல்லது ஆத்மாவைக் குறிக்கிறது. புத்தி, தன்னுணர்வு, உறுதி, இலக்கு ஆகிய அனைத்தும் அதில் நிலைத்தவர்கள் களங்கம் (கல்மஷம்) நீங்கி, மறுபிறவி இல்லாத முக்தியை (அபுனராவிருத்தி) அடைகிறார்கள். “அது” உருவமற்ற ஆத்மா என்று அத்வைத விளக்கமும், இறைவனே என்று பக்தி மரபு விளக்கமும் கொள்கின்றன.