ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति ।निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥
jñeyaḥ sa nityasaṃnyāsī yo na dveṣṭi na kāṅkṣati |nirdvandvo hi mahābāho sukhaṃ bandhātpramucyate ||
எவன் வெறுப்பதும் இல்லையோ, ஆசைப்படுவதும் இல்லையோ, அவனே நிலையான துறவி என்று அறிந்துகொள். ஏனெனில், பெருந்தோள்களை உடையவனே, இருமைகளிலிருந்து விடுபட்டவன் எளிதாகப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை அடைகிறான்.
விளக்கம்
செயலைத் துறப்பதா, செயலில் ஈடுபடுவதா எது சிறந்தது என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே பதில் கூறுகிறார். உண்மையான துறவு (சந்நியாசம்) என்பது உள்ளத்தின் நிலை என்கிறார். வெறுப்பு (த்வேஷம்), ஏக்கம் (காங்க்ஷா) இல்லாமல், இன்பம்–துன்பம் போன்ற இருமைகளால் (த்வந்த்வம்) அசையாமல் செயல்படுபவன் ஏற்கெனவே துறவியே. அத்தகையவன் கர்மம், மறுபிறவி என்ற பந்தத்திலிருந்து சிரமமின்றி விடுபடுகிறான்.