इहैव तैर्जितः सर्गो येषां साम्ये स्थितं मनः ।निर्दोषं हि समं ब्रह्म तस्माद्ब्रह्मणि ते स्थिताः ॥
ihaiva tairjitaḥ sargo yeṣāṃ sāmye sthitaṃ manaḥ |nirdoṣaṃ hi samaṃ brahma tasmādbrahmaṇi te sthitāḥ ||
இந்தப் பிறவியிலேயே, மனம் சமநிலையில் நிலைபெற்றவர்கள் படைப்பை வென்றுவிடுகிறார்கள். பிரம்மன் குற்றமற்றது, அனைத்திலும் சமமானது; ஆகவே அவர்கள் பிரம்மனில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் அனைத்து உயிர்களையும் ஒரே பார்வையில் காணும் ஞானிகளைப் பற்றிக் கூறிய கிருஷ்ணர் இங்கே தொடர்கிறார். சமநிலையில் (சாம்யம்) நிலைத்த மனம், பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியை (சர்க்கம், “படைப்பு”) இந்தப் பிறவியிலேயே வெல்லும் என்கிறார். காரணம், உயர்ந்த மெய்ப்பொருளான பிரம்மன் குற்றமற்றது, எல்லோரிடமும் சமமானது; ஆகவே சமநிலை கொண்டவர் அதில் நிலைக்கிறார். சில உரையாசிரியர்கள் சர்க்கத்தை மறுபிறவி உலகமாகவும், மற்றவர்கள் உலக இருமைகளின் பிணைப்பாகவும் காண்கின்றனர்; சொல் இரண்டுக்கும் இடம் தருகிறது.