பார்த்தா, அந்தப் பரமபுருஷனை வேறொன்றிலும் செல்லாத ஒருமுக பக்தியால் மட்டுமே அடைய முடியும். அவனுள்ளேயே எல்லா உயிர்களும் நிலைத்திருக்கின்றன; அவனாலேயே இந்த அனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் சொன்ன வெளிப்படாத, அழிவற்ற, உயர்ந்த இலக்கைப் பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் தொடர்ந்து பேசுகிறார். அந்த உயர்ந்த புருஷன் (பரமபுருஷன்) வேறு எதையும் நாடாத ஒருமுகப்பட்ட பக்தியால் அடையப்படுகிறான் என்கிறார். எல்லா உயிர்களும் அவனுள் இருக்கின்றன; அவன் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கிறான். இது தனிப்பட்ட இறைவனை வலியுறுத்துகிறதா, அனைத்திலும் வியாபித்த பரம்பொருளை வலியுறுத்துகிறதா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இரு பொருளுக்கும் இந்த ஸ்லோகம் இடமளிக்கிறது.