यो मामेवमसम्मूढो जानाति पुरुषोत्तमम् ।स सर्वविद्भजति मां सर्वभावेन भारत ॥
yo māmevamasammūḍho jānāti puruṣottamam |sa sarvavidbhajati māṃ sarvabhāvena bhārata ||
மயக்கமின்றி, இவ்வாறு என்னைப் புருஷோத்தமனாக அறிபவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன்; பாரதனே, அவன் முழு மனத்தோடும் என்னை வழிபடுகிறான்.
விளக்கம்
தாம் அழிவுள்ளது (க்ஷரம்), அழிவற்றது (அக்ஷரம்) ஆகிய இரண்டையும் கடந்தவர் என்றும், அதனால் புருஷோத்தமர் எனப்படுகிறார் என்றும் கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே, இதை மயக்கமின்றி (அசம்மூடன்) உண்மையாக அறிபவன் எல்லாம் அறிந்தவன் என்றும், முழு மனத்தோடு (சர்வபாவம்) தம்மை வழிபடுகிறான் என்றும் கூறுகிறார். இந்த “அறிதல்” என்பது முதன்மையாக பக்தி அன்பே என்று வைணவ உரைகள் கூறுகின்றன; ஒரே பரம்பொருளை உணர்தலே என்று அத்வைத உரைகள் கூறுகின்றன.