பகவத் கீதை

அத்தியாயங்கள்

↑ ↓ நகர்த்த ← → நெடுவரிசை மாற்ற F பிடித்தது U படித்தது/படிக்காதது L கேள்

அத்தியாயம் 15
1 ऊर्ध्वमूलमधःशाखमश्वत्थं प्राहुरव्ययम् ūrdhvamūlamadhaḥśākhamaśvatthaṃ prāhuravyayam 2 अधश्चोर्ध्वं प्रसृतास्तस्य शाखा adhaścordhvaṃ prasṛtāstasya śākhā 3 न रूपमस्येह तथोपलभ्यते na rūpamasyeha tathopalabhyate 4 ततः पदं तत्परिमार्गितव्य tataḥ padaṃ tatparimārgitavya 5 निर्मानमोहा जितसङ्गदोषा nirmānamohā jitasaṅgadoṣā 6 न तद्भासयते सूर्यो न शशाङ्को न पावकः na tadbhāsayate sūryo na śaśāṅko na pāvakaḥ 7 ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः mamaivāṃśo jīvaloke jīvabhūtaḥ sanātanaḥ 8 शरीरं यदवाप्नोति यच्चाप्युत्क्रामतीश्वरः śarīraṃ yadavāpnoti yaccāpyutkrāmatīśvaraḥ 9 श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च śrotraṃ cakṣuḥ sparśanaṃ ca rasanaṃ ghrāṇameva ca 10 उत्क्रामन्तं स्थितं वापि भुञ्जानं वा गुणान्वितम् utkrāmantaṃ sthitaṃ vāpi bhuñjānaṃ vā guṇānvitam 11 यतन्तो योगिनश्चैनं पश्यन्त्यात्मन्यवस्थितम् yatanto yoginaścainaṃ paśyantyātmanyavasthitam 12 यदादित्यगतं तेजो जगद्भासयतेऽखिलम् yadādityagataṃ tejo jagadbhāsayate'khilam 13 गामाविश्य च भूतानि धारयाम्यहमोजसा gāmāviśya ca bhūtāni dhārayāmyahamojasā 14 अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रितः ahaṃ vaiśvānaro bhūtvā prāṇināṃ dehamāśritaḥ 15 सर्वस्य चाहं हृदि सन्निविष्टो sarvasya cāhaṃ hṛdi sanniviṣṭo 16 द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च dvāvimau puruṣau loke kṣaraścākṣara eva ca 17 उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युदाहृतः uttamaḥ puruṣastvanyaḥ paramātmetyudāhṛtaḥ 18 यस्मात्क्षरमतीतोऽहमक्षरादपि चोत्तमः yasmātkṣaramatīto'hamakṣarādapi cottamaḥ 19 यो मामेवमसम्मूढो जानाति पुरुषोत्तमम् yo māmevamasammūḍho jānāti puruṣottamam 20 इति गुह्यतमं शास्त्रमिदमुक्तं मयाऽनघ iti guhyatamaṃ śāstramidamuktaṃ mayā'nagha

அத்தியாயம் 15, ஸ்லோகம் 11

கிருஷ்ணர்

यतन्तो योगिनश्चैनं पश्यन्त्यात्मन्यवस्थितम् ।यतन्तोऽप्यकृतात्मानो नैनं पश्यन्त्यचेतसः ॥

yatanto yoginaścainaṃ paśyantyātmanyavasthitam |yatanto'pyakṛtātmāno nainaṃ paśyantyacetasaḥ ||

முயற்சி செய்யும் யோகிகள் இந்த ஆத்மாவைத் தங்களுக்குள் நிலைபெற்றிருப்பதாகக் காண்கிறார்கள். ஆனால் உள்ளம் பண்படாத, தெளிந்த புரிதல் இல்லாதவர்கள் முயற்சி செய்தாலும் இதைக் காண்பதில்லை.

விளக்கம்

முந்தைய ஸ்லோகத்தில், ஆன்மா உடலை விட்டுப் போகும்போதும், இருக்கும்போதும், உலக இன்பங்களை அனுபவிக்கும்போதும் அதை அறிவுக்கண் உடையவர்களே காண்கிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் கூறினார்; அதையே இங்கு தொடர்கிறார். முயற்சி மட்டும் போதாது என்றும், யோகி, அதாவது ஆன்மிகப் பயிற்சியால் தன்னை ஒழுங்குபடுத்திக்கொள்பவர், பண்பட்ட தூய்மையான மனமும் உடையவராக இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர் சேர்க்கிறார்; அக்ருதாத்மா என்றால் உள்ளம் பண்படாதவர். இந்தப் பண்படுத்துதலில் நெறிமுறை ஒழுக்கம், பக்தி, ஞானம் ஆகியவற்றுள் எதை வலியுறுத்துவது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்; ஆனால் அது அவசியம் என்பதில் எல்லோரும் ஒத்துப்போகிறார்கள்.