ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥
tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca paṇavānakagomukhāḥ |sahasaivābhyahanyanta sa śabdastumulo'bhavat ||
பின்னர் சங்குகளும், பேரிகைகளும், பணவம், ஆனகம் எனும் முரசுகளும், கோமுகம் எனும் கொம்புகளும் திடீரென ஒரே நேரத்தில் முழங்கின; அந்த ஒலி பேரதிர்வாக இருந்தது.
விளக்கம்
சஞ்சயன் குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் நடப்பதைப் பார்வையற்ற அரசன் திருதராஷ்டிரனுக்கு விவரிக்கிறான். குருக்களில் மூத்தவரான பீஷ்மர் சங்கு ஊதிய பிறகு, கௌரவப் படை முழுவதும் சங்குகள், முரசுகள், கொம்புகள் போன்ற போர்க் கருவிகளை முழக்கியது. அதனால் காதைப் பிளக்கும் பேரொலி எழுந்து போரின் தொடக்கத்தை அறிவித்தது.