गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव परिदह्यते ।न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥
gāṇḍīvaṃ sraṃsate hastāttvakcaiva paridahyate |na ca śaknomyavasthātuṃ bhramatīva ca me manaḥ ||
காண்டீவ வில் என் கையிலிருந்து நழுவுகிறது; என் தோலும் எரிகிறது. என்னால் நிலையாக நிற்கவும் முடியவில்லை; என் மனம் சுழல்வது போல் இருக்கிறது.
விளக்கம்
குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் பேசுகிறான்; இரு படைகளிலும் தன் உறவினர்களைக் கண்டதால் தான் எவ்வாறு நிலைகுலைந்தான் என்பதை விவரிக்கிறான். காண்டீவம் அவனுடைய புகழ்பெற்ற வில்; அது கையிலிருந்து நழுவுவது அவனது மனஉறுதி எவ்வளவு குலைந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. தோல் எரிவது, நிற்க முடியாமை, மனம் சுழல்வது ஆகியவை முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய உடல் துன்ப அறிகுறிகளின் தொடர்ச்சி.