सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥
sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati |vepathuśca śarīre me romaharṣaśca jāyate ||
என் உறுப்புகள் தளர்கின்றன; வாய் உலர்ந்து போகிறது. என் உடல் நடுங்குகிறது; மயிர்க்கூச்செறிகிறது.
விளக்கம்
போருக்கு அணிவகுத்து நிற்கும் தன் உறவினர்களைப் பார்த்து, இரக்கமும் (கிருபா) துயரமும் தன்னை உடலளவிலும் ஆட்கொள்வதை அர்ஜுனன் விவரிக்கிறான். இந்த ஸ்லோகம் முதல் அறிகுறிகளைக் கூறுகிறது: தளரும் உறுப்புகள், உலர்ந்த வாய், நடுக்கம், மயிர்க்கூச்செறிதல். போரைப் பற்றிய தன் சந்தேகங்களைச் சொல்வதற்கு முன்பே அவனுடைய உறுதி சரிந்து வருவதை இது காட்டுகிறது.