येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥
yeṣāmarthe kāṅkṣitaṃ no rājyaṃ bhogāḥ sukhāni ca |ta ime'vasthitā yuddhe prāṇāṃstyaktvā dhanāni ca ||
யாருக்காக நாம் அரசையும் இன்பங்களையும் சுகங்களையும் விரும்பினோமோ, அவர்களே உயிரையும் செல்வத்தையும் துறந்து போரில் இங்கே நிற்கிறார்கள்.
விளக்கம்
சந்தேகத்தால் மனம் கலங்கிய அர்ஜுனன், போரிடுவதில் பயன் இல்லை என்று ஏன் எண்ணுகிறான் என்பதை கிருஷ்ணரிடம் தொடர்ந்து கூறுகிறான். அரசும் வசதிகளும் அன்புக்குரியவர்களுக்காகவே விரும்பத்தக்கவை; ஆனால் அவர்களே இந்தப் போரில் சாகத் தயாராக நிற்கிறார்கள். இங்கே உயிரையும் செல்வத்தையும் துறப்பது என்பது, தங்களுக்கு உள்ள அனைத்தையும் போருக்காகப் பணயம் வைத்துவிட்டனர் என்ற பொருள்.