निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥
nimittāni ca paśyāmi viparītāni keśava |na ca śreyo'nupaśyāmi hatvā svajanamāhave ||
கேசவா, தீய சகுனங்களையே நான் காண்கிறேன்; போரில் என் சொந்த உறவினர்களைக் கொல்வதால் எந்த நன்மையும் விளையும் என்றும் நான் காணவில்லை.
விளக்கம்
போர்க்களத்தில் தன் உறவினர்களைக் கண்டு மனம் கலங்கிய அர்ஜுனன், கிருஷ்ணரிடம் (கேசவன்) தீய சகுனங்கள் (நிமித்தம்) தெரிவதாகக் கூறுகிறான். சொந்த மக்களைக் கொல்வதால் நிலையான நன்மை (ஸ்ரேயஸ்) எதுவும் கிடைக்கும் என்றும் அவனுக்குத் தோன்றவில்லை. இங்கே அவன் தன் பதற்றத்தை மட்டுமல்லாமல், போரின் நோக்கத்தையே கேள்வி கேட்கத் தொடங்குகிறான்.