यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥
yasmānnodvijate loko lokānnodvijate ca yaḥ |harṣāmarṣabhayodvegairmukto yaḥ sa ca me priyaḥ ||
யாரால் உலகம் கலங்குவதில்லையோ, உலகத்தாலும் யார் கலங்குவதில்லையோ, மகிழ்ச்சிப் பெருக்கு, பொறுக்காமை, அச்சம், பதற்றம் ஆகியவற்றிலிருந்து யார் விடுபட்டவனோ, அவனே எனக்குப் பிரியமானவன்.
விளக்கம்
தமக்குப் பிரியமான பக்தனைப் பற்றிய விவரிப்பைக் கிருஷ்ணர் தொடர்கிறார். இத்தகையவன் பிறருக்குத் துன்பம் தருவதில்லை, பிறரால் அவன் அசைந்துவிடுவதுமில்லை. மகிழ்ச்சிப் பெருக்கு (ஹர்ஷம்), மனக்கசப்பு அல்லது பொறுக்காமை (அமர்ஷம்), அச்சம் (பயம்), பதற்றம் (உத்வேகம்) ஆகிய உணர்ச்சி அலைகளிலிருந்தும் அவன் விடுபட்டவன். உலகத்துடனான உறவில் உள்ள அமைதியான உள்நிலையை இந்த ஸ்லோகம் காட்டுகிறது.