நிந்தனையையும் புகழ்ச்சியையும் சமமாகக் கருதுபவன், மௌனம் காப்பவன், கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்தி அடைபவன், நிலையான வீடு இல்லாதவன், உறுதியான மனம் கொண்டவன், பக்தி நிறைந்தவன் — அத்தகைய மனிதன் எனக்குப் பிரியமானவன்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் தமக்குப் பிரியமான பக்தனின் குணங்களை இங்கே தொடர்ந்து விவரிக்கிறார்; இது அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் அர்ஜுனன் கேட்ட கேள்விக்கான பதில். அத்தகையவன் நிந்தனையிலும் புகழிலும் சமநிலை காக்கிறான், குறைவாகப் பேசுகிறான் (மௌனி என்பது தியானத்தில் ஆழ்ந்தவன் என்றும் பொருள்படும்), கிடைத்ததில் திருப்தி கொள்கிறான். “நிலையான வீடு இல்லாதவன்” (அநிகேதன்) என்பதைச் சிலர் உண்மையில் வீடு துறந்த வாழ்க்கை என்றும், வேறு சிலர் எந்த வீட்டிலும் பொருளிலும் மனம் பற்றாமல் இருப்பது என்றும் விளக்குகின்றனர். இறுதியாக, இவை அனைத்தும் பக்தியில் நிறைவு பெறுகின்றன.