பார்த்தா, என்னிடம் மனத்தை முழுமையாக ஈடுபடுத்தியவர்களை, மரணமும் சம்சாரமும் நிறைந்த கடலிலிருந்து நான் விரைவிலேயே கரையேற்றுபவனாகிறேன்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறியபடி தம்மிடம் அனைத்துச் செயல்களையும் அர்ப்பணித்து, வேறு எதிலும் மனம் செல்லாத யோகத்தால் தம்மைத் தியானிக்கும் பக்தர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார். மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து இறக்கும் சுழற்சியாகிய சம்சாரம், ஒரு கடலாக உருவகிக்கப்படுகிறது; அதிலிருந்து தாமே விரைவில் அவர்களைக் காப்பாற்றுவதாக வாக்களிக்கிறார். பக்தி மரபுகள் காப்பாற்றுபவராக அவரது அருளை வலியுறுத்துகின்றன; அத்வைத விளக்கங்கள் இந்தக் காப்பாற்றலை விடுதலை தரும் ஞானத்தின் உதயமாகக் கொள்கின்றன.