अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥
anapekṣaḥ śucirdakṣa udāsīno gatavyathaḥ |sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ ||
எதிர்பார்ப்பு இல்லாதவன், தூய்மையானவன், திறமையானவன், பற்றற்ற நடுநிலையாளன், துன்பம் நீங்கியவன், எல்லா முயற்சிகளையும் துறந்தவன் — என் பக்தனான அத்தகையவன் எனக்குப் பிரியமானவன்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் தமக்கு மிகப் பிரியமான பக்தனின் இயல்புகளைத் தொடர்ந்து கூறுகிறார். அவன் செயல்களின் பலனை எதிர்பார்ப்பதில்லை (அனபேக்ஷ), உள்ளும் புறமும் தூய்மையானவன், திறமையுள்ளவன், சமநிலை உடையவன் (உதாசீனன்), மனக்கலக்கம் இல்லாதவன். “எல்லா முயற்சிகளையும் துறத்தல்” (சர்வாரம்ப-பரித்யாகம்) என்பதைச் சிலர் சுயநல நோக்குள்ள திட்டங்களைத் துறத்தல் என்றும், வேறு சிலர் செயல்புரிந்தாலும் “நானே செய்பவன்” என்ற உணர்வைத் துறத்தல் என்றும் விளக்குகின்றனர்.