मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः ॥
mayyeva mana ādhatsva mayi buddhiṃ niveśaya |nivasiṣyasi mayyeva ata ūrdhvaṃ na saṃśayaḥ ||
உன் மனத்தை என்னிடமே நிலைநிறுத்து; உன் புத்தியை என்னிடமே செலுத்து. இதற்குப் பிறகு நீ என்னிலேயே வாழ்வாய்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், தம்மை உயர்ந்த தனிமுதல் தெய்வமாகக் கொண்டு செய்யும் பக்தியைப் பற்றிப் பேசுகிறார். சிந்தித்துத் தடுமாறும் மனம் (மனஸ்), முடிவு செய்யும் புத்தி ஆகிய இரண்டையும் தம்மிடம் வைக்கச் சொல்கிறார். அப்போது அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடமே வாழ்வான் என்பது வாக்குறுதி. இது தனிமுதல் இறைவனுடன் இணைவதா, ஆழ்ந்த ஒருமையா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகம் அதைத் தீர்மானிக்கவில்லை.