செயல் பிரம்மத்திலிருந்து தோன்றியது என்பதை அறிந்துகொள்; பிரம்மம் அழிவற்றதிலிருந்து தோன்றியது. ஆகவே, எங்கும் நிறைந்த பிரம்மம் எப்போதும் யாகத்தில் நிலைபெற்றிருக்கிறது.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் யாகச் சுழற்சியைத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார்; தன்னலமற்ற, கடமையாகச் செய்யப்படும் செயலே உலகைத் தாங்குகிறது என்பது இதன் கருத்து. இங்கே செயலை (கர்மம்) பிரம்மத்திடமும், பிரம்மத்தை அழிவற்றதிடமும் (அக்ஷரம்) கொண்டுசென்று, எங்கும் நிறைந்த பிரம்மம் யாகத்தில் இருக்கிறது என்று முடிக்கிறார். உரையாசிரியர்கள் இச்சொற்களை வேறுவேறாகக் கொள்கின்றனர்: சிலர் பிரம்மத்தை வேதங்கள் என்றும் அழிவற்றதை பரம்பொருள் என்றும் கொள்வர்; மற்றவர்கள் பிரம்மத்தை மூலப்பிரகிருதி அல்லது உடல்-மனம் என்றும் அழிவற்றதை ஆன்மா என்றும் கொள்வர்.