karmendriyāṇi saṃyamya ya āste manasā smaran |indriyārthānvimūḍhātmā mithyācāraḥ sa ucyate ||
செயல் உறுப்புகளை அடக்கிவிட்டு, மனத்தால் புலன் விஷயங்களை நினைத்தபடி அமர்ந்திருப்பவன், மயங்கிய மனம் கொண்டவன்; அவன் போலி ஒழுக்கமுடையவன் என்று கூறப்படுகிறான்.
விளக்கம்
செயலைத் துறப்பது மட்டுமே உண்மையான துறவு ஆகாது என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். ஒருவன் கை, வாக்கு போன்ற செயல் உறுப்புகளை (கர்மேந்திரியங்களை) அடக்கியும், மனத்தால் புலன் பொருள்களை (இந்திரியார்த்தங்களை) நினைத்துக்கொண்டே இருந்தால், அவன் வெளிப்படையாக மட்டுமே கட்டுப்பாட்டுடன் இருக்கிறான். உள்ளே பற்று நீடிப்பதால், அவனை மயங்கிய மனம் கொண்டவன், போலி ஒழுக்கமுடையவன் (மித்யாசாரன்) என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.